Kufelilerin İmam Hüseyin’e (a.s) Mektupları

GİRİŞ: 27.08.2020 09:51      GÜNCELLEME: 27.08.2020 09:51
Rasthaber -  Kufelilerin İmam Hüseyin’e (a.s) Mektupları; Kufelilerin İmam Hüseyin’i (a.s) bu şehre davet ve ona biat etmek için yazdığı mektuplara denmektedir. Bu mektuplar Muaviye’nin ölümünden ve İmam Hüseyin’in (a.s) Yezit’e biat etmeyi reddetmesinden kısa bir süre sonra, Hz. Hüseyin’in (a.s) Mekke’de ikamet ettiği bir zamanda yazılmıştır. Kufelilerinmektupları İmam Hüseyin’in (a.s) Kufe’ye doğru hareket etmesine sebep oldu; amaUbeydullah b. Ziyad’ın Kufe’de başa gelmesi ve halkın onun eliyle bastırılması kufelilerin yazdıkları mektupların aksine, İmam Hüseyin’e (a.s) yarenlik yapmaktan el çekmelerine neden oldu. Bu olaydan sonra da Aşura vakıası gerçekleşti. Mektupları yazanlar arasındaSüleyman b. Surad Huzai, Habib b. Mezahir ve Rufae b. Şeddad gibi bazı Şii lider ve şahsiyetlerin isimleri göze çarpmaktadır.

Mektupların Sayısı
Kufelilerin İmam Hüseyin’e (a.s) yazdığı mektupların sayısının yüzlerce ve hatta binlerce olduğu söylenmektedir. O günlerde Kufe’den Mekke’ye birbiri ardınca elçiler gidiyordu. Nitekim bazen bir elçinin kendisiyle birlikte birkaç mektubu da götürdüğünü yazmışlardır.[1]Şeyh Abbas Kummi Kufelilerin İmam Hüseyin’e (a.s) yazdığı mektupların sayısını 12000 olarak bilmektedir.[2]

Kufelilerin Mektuplarından Bazılarının İçeriği

Birinci Mektup

Muaviye’nin ölüm haberi Kufe halkına ulaşınca, Yezit hakkında şüpheye düştüler ve tehlike hissettiler. O sırada İmam Hüseyin’in (a.s) Yezit’e biat etmeyerek Mekke’ye doğru hareket ettiğinden haberdar oldular. Bunun üzerine Şialar Kufe’de Süleyman b. Surad Huzai’nin evinden bir araya geldiler ve Muaviye’nin ölümü hakkında konuşarak Allah’a bundan ötürü şükrettiler. O esnada Süleyman b. Surad şöyle bir konuşma yaptı: “Muaviye öldü ve Hüseyin b. Ali’de (a.s) oğlu Yezitle biat etmeyerek Mekke’ye gitti. Ey insanlar! Eğer ona yar ve yaver olacaksanız, ona haber edin ve eğer yar ve yaveri olmada şüphe ediyorsanız, onu tehlikeye atmayın ve boşuna aldatmayın!” Süleyman’ın bu sözleri üzerine Hz. Hüseyin’e (a.s) yarenlik edeceklerini vurgulayan Kufe’liler
İmam Hüseyin’e (a.s) şöyle bir mektup yazdılar:

“Rahman ve Rahim Olan Allah’ın Adıyla Süleyman b. Surad, Museyyib b. Necbe, Rufae b. Şeddad, Habib b. Mezahir ve Kufe’nin mümin ve Müslüman olan Şiilerinden Hüseyin b. Ali’ye (a.s.); Allah’ın selamı üzerine olsun. Biz seninle kendisinden başka ilah olmayan Allah’a hamdımızı sunuyoruz.

Hamd, senin inatçı ve zorba düşmanının belini kıran Allah’a mahsustur. O düşman ki, sürekli bu ümmete kötülük etti, onları aldattı, mallarını gasp etti, istemedikleri halde onların yöneticiliğini yaptı, ardından onların seçkin insanlarını öldürdü, kötülerini ise sağ bıraktı ve Allah’ın malını azgınların ve zenginlerin arasında paylaştırırdı. Semud kavminin Allah’ın rahmetinden uzak olduğu gibi, o da Allah’ın rahmetinden uzak olsun. (Ona lanet olsun, Semud kavmine lanet olduğu gibi.)

Şimdi bizim imam ve önderimiz yok. Bizim yanımıza gel. Şayet Allah bizleri senin elinle hak üzere bir araya getirir. Numan b. Beşir hükümet konağında yaşamakta. Ama biz onunlaCuma namazında bir araya gelmiyor ve bayram namazı için onunla birlikte şehrin dışına çıkmıyoruz. Eğer senin bizim yanımıza geleceğin haberi bize ulaşırsa, onu Kufe’den çıkarır ve Şam’a geri göndeririz; İnşaallah. Allah’ın selamı ve rahmeti senin üzerine olsun…”

Kufe’nin ileri gelenleri mektubu Abdullah b. Mesme’i Hemdani ve Abdullah b. Vail ile yollayarak onlardan en kısa zamanda mektubu İmam’a (a.s) ulaştırmalarını istediler. Bu mektup Ramazan ayının onunda ve Mekke şehrinde İmam Hüseyin’e (a.s) ulaştı.[3]

İkinci Mektup
Birinci mektubun gönderilmesinden iki gün sonra Kufe halkı Kays b. Musahhar Seydavi,Abdurrahman b. Abdullah Erhebi ve Ammare b. Abdı Seluli’yi 150 mektupla birlikte İmam Hüseyin’in (a.s) yanına gönderdiler. Bu mektuplardan bazıları sadece bir kişi tarafından yazılmış ve bazıları da iki veya dört kişi tarafından yazılmıştı.[4]

Üçüncü Mektup
İkinci mektuptan iki gün sonra da Hani b. Hani Sebi’i ve Said b. Abdullah Hanefi’yi İmam Hüseyin’e (a.s) gönderdiler ve onlarla birlikte yolladıkları mektupta şunlar yazılıydı:

“Rahman ve Rahim olan Allah’ın Adıyla.

Mümin ve Müslüman olan Şiilerinden Hüseyin b. Ali’ye (a.s.); Hüseyin b. Ali’ye (a.s.)

…Acele et, insanlar seni bekliyor, senden başkasını da düşünmüyorlar. Dolayısıyla acele et acele et! Allah’ın selamı senin üzerine olsun…”[5]

Dördüncü Mektup
Şebes b. Reb’i, Haccar b. Ebcer, Yezid b. Haris b. Yezid b. Ruveym, Urve b. Kays, Amr b. Haccac Zubeydi ve Muhammed b. Umeyr Temimi İmam Hüseyin’e (a.s) şöyle mektup yazdılar:

“…Bağ ve bostan yeşerdi ve meyveler de yetişti. O halde ne zaman gelmek istersen gel, sana yarenlik etmek için askerler hazır bekliyorlar. Allah’ın selamı senin üzerine olsun…”[6]

İmam Hüseyin’in (a.s) Kufe Halkına Cevabı
Bütün elçiler İmam Hüseyin’in (a.s) yanında toplandı ve İmam mektupları okuduktan sonra elçilerden halkın hal ve durumlarını sordu. Daha sonra bir mektup yazarak gönderilen son elçiler olan Hani b. Hani Sebii ve Said b. Abdullah Hanefi ile birlikte gönderdi. İmam yazdığı mektubun metni şöyledir:

Bismillahirrahmanirrahim

Bu mektup, Ali oğlu Hüseyin'den Kufe'nin Müslüman ve müminlerinedir. Sizden sayısız mektuplar aldım; akın akın gelen elçiler ve adamlarınızla görüştüm. En son mektuplarınızı Hani'yle Said'den aldım. Bu mektuplarda özetle diyorsunuz ki “Bizim emrine girebileceğimiz bir imam ve liderimiz yok; bir an önce bize gel, böylece senin bereketin sayesinde Rabbimiz bizi hak ve hidayet üzerinde bir araya toplar inşallah…” Şimdi ben, iman kardeşim, amcaoğlum ve ailemin güvenilirlerinden olan Müslim b. Akil'i size gönderiyorum. Müslim, kavminizin ileri gelenleriyle bilge ve akıl sahiplerinin, yazdığınız mektuplardaki ifadeleri onayladıklarını ve onların da bu hususta hemfikir olduğunu bana yazacak olursa en kısa zamanda size geleceğim inşallah. Canım üzere yemin ederim ki, insanlar arasında Allah'ın kitabıyla hükmetmeyen, ümmet arasında adaletle kıyam etmeyen, şeriat yolundan gayrı yollara giren ve insanları hak din üzere yönetmeyen kimse imam değildir. Vesselam.”[7]

Müslim b. Akil’in Kufe’ye
İmam Hüseyin (a.s) Müslim b. Akil'i çağırdı ve Kays b. Musahhar Seydavi, Ammare b. Abdullah Seluli ve Abdurrahman b. Abdullah Erhebi'yle birlikte Kufe'ye gönderdi. İmam Müslim'e takvalı olmasını, Allah'tan korkmasını, sırları gizli tutmayı bilmesini ve insanlara karşı her zaman sevgi ve şefkatle davranmasını öğütleyerek, Kufe halkının İmam'a (a.s) biat konusunda samimi olduklarını ve bu konuda birlikte hareket ettiklerini müşahede etmesi halinde bunu kendisine mektupla bildirmesini söyledi.[8]

Kaynakça
Yukarı git^ Şehidi, Kıyamı Hüseyin (a.s), s. 114.
Yukarı git^ Kummi, Munteha’l A’mal, c. 1, s. 566.
Yukarı git^ Müfid, el-İrşad, c. 2, s. 37 - 39.
Yukarı git^ Müfid, el-İrşad, c. 2, s. 37 - 38.
Yukarı git^ Taberi, Tarihi Taberi, c. 4, s. 262; İbn Şehri Aşub, Menakıb, c. 4, s. 97; Tercümeyi Tarihi Taberi, c. 7, s. 2933 - 2429; Semavi, Ebsaru’l Ayn, s. 216; Celali, Silahşoranı Tef, s. 262.
Yukarı git^ Taberi, Tarihi Taberi, c. 4, s. 261 - 262; İbn Şehri Aşub, Menakıb, c. 4, s. 97; Semavi, Ebsaru’l Ayn, s. 216; Celali, Silahşoranı Tef, s. 262; Kemerei, Unsuru Şücaet, c. 1, s. 162.
Yukarı git^ Taberi, Tarihi Taberi, c. 4, s. 262; İbn Şehri Aşub, Menakıb, c. 4, s. 97; Tercümeyi Tarihi Taberi, c. 7, s. 2429 - 2529; Semavi, Ebsaru’l Ayn, s. 216; Celali, Silahşoranı Tef, s. 262.
Yukarı git^ El-Müfid, el-İrşad, s. 295 – 297; Tercümeyi İrşad, s. 339 - 342.
http://tr.wikishia.net/view/Kufelilerin_%C4%B0mam_H%C3%BCseyin%E2%80%99e_(a.s)_Mektuplar%C4%B1

WİKİSHİA.NET

YORUMLAR

REKLAM

İLGİLİ BAŞLIKLAR

REKLAM