Allah’ın adıyla

İnternet dünyasını takip edenler bilirler, bu hafta birçok konu gündem dışı kalmışken, nedense haber sitelerinin öncelikli konusu Diyanet’in “Mele” konusu olmuştur.

Son zamanların en büyük tartışma konusu olan diyanetin “Mele” konusu, bazıları tarafından gerektiğinden fazla ciddiye alınmış ve maalesef bu konuda birilerinin kendi safındaki insanlara dayatmaları son zamanlarda hız kazanmıştır.

Nedendir bilinmez, Türkiye’de yaşayan Şiiler son zamanlarda kıymete binmiş ve kendi haklarını talep etme yolunda ikna edilme aşamasına gelmiştir.

Peki, ne oldu ya da ne değişti?

Mele konusunu ciddiye alanlardan bir tanesi de, ismini yeni duyduğum Caferi ve Ehl-i Beyt Der. Genel Sekreteri, Sayın Hasan Apaydın olmuştur.

Geçen yazmış olduğu bir yazıda mele konusuna tepki gösterenlere karşı akıl vermeye kalkışmış ve bu konuda Caferiliği, Devlet bünyesinde Devletin olanaklarından yararlanarak tebliğ etmenin en doğru karar olduğuna inandığını belirtmiştir.

Bana göre, sanki Diyanet perde arkasında bazı Caferi âlimleri ile oturup konuşmuş ve böyle bir düzenlemeyi Caferilere sunmuştur. Kendileriyle  konuşulanlar ise sunulan  teklifle ilgili görüşlerini kendi yöntemleriyle ortaya koymuşlardır. Aksi takdirde Şiilerin gündeminde olmayan bir husus üzerinde bu kadar ısrarlı olmaları anlaşılacak gibi değildir. Çünkü ne olağanüstü bir durum var ne de halk tabanında böyle bir sıkıntı ve  talep söz konusudur.

Acaba, Mele konusu söz konusu olmasaydı ve Caferi âlimler böyle bir talep üzerine Diyanet’e başvursaydılar sonuç ne olurdu?

Acaba Apaydın gibileri daha önceden belli bir vaad karşılığında ikna mı oldular?

Sayın Apaydın yazısının bir bölümünde bizim Diyanet’e ihtiyacımız yok diyenlere, çıkarın at gözlüklerinizi bizim Kars’ta alimi olmayan camilerimiz var diyor.

Madem bunu biliyor ve içinde mektebi kaygıların var ise neden oturmuşsun Caferi Derneği genel sekreterliğinde? İnsanlara akıl veren birinin Kars’ta bulunan camilerimize molla olarak gitmesi ve orada âlimlik yapması daha iyi olmaz mı?

Neyse yazımızın amacı bu değil. Asıl amacımız yazılarında insanlara tarih dersi veren Apaydın’a İslam tarihi dersi vermek.

İnsanlara tarih dersi veren Apaydın’ın İslam tarihi okuduğundan maalesef şüphe duymuşken, Onu kimin Caferi ve Ehlibeyt derneği gibi bir kurumun genel sekreteri yaptığını merak ediyorum doğrusu.

Acaba Apaydın, Tarih boyunca Emevilerin uyguladıkları iki siyasi yolu bilmiyor mu?

İki yol ile insanları Ali’nin ismi ve mektebinden uzaklaştırmaya çalışan Emeviler, Ehlibeyt taraftarlarına iki yol ile darbe vurmaktaydılar. Acaba Apaydın ve benzerleri bu yollardan hangisine uyuyor? Merak ediliyor halk arasında.

Bu iki yol; tamahlandırmak ve korkutmak idi. Emevi döneminde sözü geçen ve önderlik yapabilecek kişilere altın ve dünyevi nimetlerle tamahlandırmak Emevilerin en kolay ve en kurnaz yollarından idi.

Nitekim tamahlandırmak yolu ile âlim ve hafızları kendi yanlarına çekmiş ve halkın idrak ettiği Ali taraftarlığı ve Ali mektebine büyük darbeler indirmekteydiler

İslam tarihinde öyle bir dönem vardı ki, kim devlet güvencesi altına girmek istiyor ve devlette önemli bir makam elde etmek istiyor ise, tek bir yolu vardı bunun o da Ali’yi ve mektebini inkâr etmekten geçmekteydi.

Öyle insanlar vardı ki, kapleri Ali ile ama dilleri Ali’ye karşı idiler. Takıyye yaparak Ali ve mektebine darbeler indirmekteydiler.

Bir gün Ebu Hureyre Kufe’de otururken Muğire bin Şube, onun yanına gelerek, Muaviye’nin sarayında önemli bir makam elde edip etmeyeceğini, onun sarayında sevdiği işi yapıp yapmayacağını sordu. Ebu Hureyre, bunun için ne gerekiyorsa yapacağını söyledi. Muğire, öyleyse Ali’yi yalanlayacak hadisler söyle dedi. Bir hafta böyle devam ettikten sonra Muaviye tarafından Medine’ye vali olarak tayin edildi.

Gerçeğin üzerini örtmek, yalan söylemek gibidir. Acaba Sayın Apaydın, Halife Ebubekir’in peygamberle hicret ettiğini söylerken, o gece peygamber yatağında canını takdim eden İmam Ali’yi söylemezse, bunu elinde tutacağı Diyanet’in hutbesine mi bağlayacak?

Urve bin Zubeyr, Peygamber eşi Ayşe’den,”ben Peygamberin, Ali ve İbn-i Abbas’a bakarak bu ikisi dünyadan imansız gidecek” dediğini duydum. Sözünü rivayet ettikten sonra hangi makama getirildi?

Kur’an’da kâfirler için inen ayetleri İmam Ali’ye isnat eden, Semret ibni Cundep Muaviye’den kaç bin dinar aldı da bu işi yapmaya koyuldu?

Sayın Apaydın için bağlanmak sorun olmasa gerek, nitekim kendisi elde edeceği makamı çoktan elde etmiş ve oturduğu yerden Kars’a yağacak olan karların ne olacağını merak ediyor.

Diğer bir konu ise Apaydın’ın göremediği ya da anlayamadığı bölümdür ki, onu maddeler halinde sıralamak en doğrusu olur diye düşünüyorum.

Eğer Diyanet’e bağlanılırsa ne olur?

1-    Âlimlik sıfatı zayıflar, ortadan kalkar ve yerine dilenen devlet memurları gelir.

2-     İlim havzalarında 15-20 yıl okuyup mektebe emek veren insanların geriye döndükten sonraki durumuna gelince, hayatlarını ilime-takvaya adayan âlimler bu durumda hayatlarını maddiyata adayacaklardır.

3-    Halk ile iç içe olan âlimlere artık halk tarafından itibar edilmeyecektir.

4-    Mektebin içini boşaltmak için çalışan gruplar, kültürel olarak yaptıkları çalışmalara hız vereceklerdir.

5-    Yıllarca mektebi, Türkiye’de bir bütün olarak idare eden kanaat önderleri arasında çıkacak husumetlerle ayrışmaya sebebiyet verilecek ve vahdet yerine cemaatleşmeler had safhaya ulaşacaktır.

6-    Mektep kaygısı ortadan kalkacağı gibi Türkiye’de yaşayan Şiiler arasında gelenekçi-yenilikçi kavgaları başlayacaktır.

7-    Ve şimdiden tahmin etmekte zorlandığımız birçok olayın gelişeceği kaygısını taşımaktayız.

Sözlerime son vermeden önce, Şia halkına, başlarında bulunan önderler vasıtasıyla da olsa Diyanet konusu yüzünden, hiçbir cemaat, grup ve kişiye karşı tavır almamalarını,ve bu işin karar aşamasının alimlere, aydınlara ve toplumun öncülerine ait olacağını unutmamalarını tembih ederken Allah’tan hakkımızda hayırlı olanı nasip etmesini niyaz ediyoruz…