Ağlamaq istəyirəm... qəlbim sızıldayır bu ağrıdan.

Ürəyimdəki nisgili göz yaşlarımla çıxarmaq istəyirəm. Amma nədənsə gözlərimdən də yaş gəlmir. Hər gün eşitdiklərim bir az da göynədir məni. Bir vaxtlar azan səsini qadağan eləyəndə, məscidi sökəndə, körpə balaların başından hicabını açıb onların imanını elə beşikdəcə boğanda da ağlamaq keçmişdi könlümdən. Özü də dəli bir ağlamaq. Amma gözlərimdən yaş gəlməmişdi. Ürəyim boşalmamışdı. Bütün bunlar yığılaraq hər gün məni bir addım da irəliyə aparırdı.

Bir gün yenə də təzə xəbər eşitdim. Davam edir 37... repressiyalar dövrü qayıdıb deyəsən dedim öz-özümə. Axı indi, bu vəziyyətdə də? Sual verdim öz-özümə... Həbs etdilər Azərbaycanın ən ləyaqətli oğlanlarını. Özü də dəyərsiz bir ittihamla... Bax onda da ağlamaq istədim. Amma gözlərimdən yenə yaş gəlmədi. Bu nisgil də ürəyimdə qaldı.Artıq bundan sonrası yoxdur dedim. Amma deyəsən yanılmışam mən. Bu jurnal imiş. Kino hələ qabaqda imiş.

Yeni xəbərlər eşidirəm indi. Bu xalqın mənəvi dəyəri olan Aşuranı da qadağan eləmək istəyirlər deyəsən. Özü də elə bir günü ki, min illərdir bu gün yaşayıb və yaşayacaq...Bir haşiyə çıxmaq istəyirəm. Dostlarımdan biri Kərbəla ziyarətindən qayıdandan sonra bir söz dedi. Kərbəlada bir mənzərəyə mat qaldım dedi. Hüseyni (ə) bütün dillərdə, 14 əsrdir bir dəqiqə də dayanmadan yad edib ağlayırlar. Onun böyüklüyünü dərk etdim orda dedi.

Amma indi Hüseynə (ə) ağlamağı da deyəsən bizə çox görürlər. Hətta cürət edib məsciddə ağlamayın gedin yasınızı evdə tutun da deyirlər. Bax indi mən həqiqətən ağlamaq istəyirəm. Amma bu göz yaşları fərqlidir. İllərlə qəlbimdə yığılıb qalmış nisgillərin qəzəbə çevirdiyi göz yaşıdır. O göz yaşı ki, zülmə boyun əyməyən və zalıma qarşı çıxan Hüseyn (ə) məktəbinin öyrətdiyi göz yaşı. O göz yaşı ki, hər damlasında bir Kərbəla, bir Aşura var. O göz yaşı ki, zülmün qarşısında boyun əymir və zalıma meydan oxuyur. 14 əsrdir ki, hər gün Aşura, hər yer Kərbəla deyib Hüseyn (ə) üçün ağlayırlar.

Bu gün isə mən də nəhayət ağlayacağam. Ağam Hüseynin (ə) Mübarizlik məktəbinin qoyduğu yolla. O qədər ağlayacağam ki, qolu qələm olan Hz. Abbas (ə) xeymələrə su apara bilsin mənim göz yaşlarımdan, Hüseynin (ə) körpə balalarına su apara bilmədi deyə xəcalət çəkməsin. O qədər ağlayacağam ki, boğazından oxlanan körpə Əli Əsgər (ə) təşnə şəhadətə yetməsin.

P.S. Mənim qəzəblə dolu olan gözlərim. Ağlayın, çünki artıq ağlamağın zamanıdır. Ağlayın ki, ürəyim boşalsın...

Əli Cəfəri

Yazdır

YORUMLAR

YAZARIN DİĞER YAZILARI

	17/05/2012	Ölümüzü dəfn etməyə bir molla var?ali
	13/04/2012	Sənin mübarizən nə üçün idi?
	11/04/2012	Tağı Əhmədov Quranı kimdən “qoruyur”?
	09/04/2012	Bu Cümə də gəldi, amma...
	09/03/2012	Sənin mübarizən nə üçün idi?
	08/12/2011	Qəzəb göz yaşları...