Bismillahirrahmanirrahim
Genelde bir ölümün ardı sıra sevdikleri
tarafından söylenir…
Hayat devam ediyor, her şeye rağmen!
Oldum olası bu söz bana soğuk gelmiştir.
Anlatılmak istenilen asıl mananın ne olduğunu anlamamış ve üzerinde düşünmek
içimi acıtmıştır.
Aslında teselli cümlesi gibi görünse de insanı
teselli edeceğine hüzünlendiriyor.
Geçenlerde
bu konuyla ilgili bir konuşmaya şahit oldum..
Eşini kaybeden bir sanatçıya gazeteci soruyor…
-Acınız çok yeni, ölümüyle birlikte hayatınızda
çok şey değişmiş olmalı?
-Evet,çok seviyordum karımı ama elden ne gelir ki
hayat devam ediyor..
-Karınızı
‘’ çok ‘’ seviyordunuz ‘’ çok acı’’ çekiyor olmalısınız?
-Karımı unutmam mümkün değil acı çeksem de hayat devam ediyor..
Gazeteci duygusal birçok soru
yönelttikten sonra sanatçıyı telkin edecek sözlerle güya rahatlatmak istiyor…
-Sizde biliyorsunuz ki ölenle ölünmez ‘’hayat devam ediyor’’ her şeye rağmen.
Onu gören o gözler bir gün başkasını da görecek, onu seven kalp bir başkasını
da sevecek… Diye devam ediyor…
- Sanatçı elbette ki bu gözler başkalarını da
görecek ve kalp de başkalarını sevecek diye duygularını dile getiriyordu, çok
rahat bir şekilde.
İşte bu sözler gerçeği acı bir şekilde yüreklerimize
sunuyordu.
Sadece bu cümleler yalnız olduğumuzu bir kez daha
hatırlamak ve zihinlerimize kazımak için yeterli değil mi?
Sen olsan da olur…
Olmasan da…
Kimse kimse için ölmüyor ve kimse kimse için
hesap vermiyordu…
Yalancı sevgiler
varlığımız kadar var olan sevgiler…
Sadece varlıkta yaşanılan yoklukta kaybolan sevgiler
ve arayışlara kapı açan sihirli sözcük.
Hayat devam ediyor…
Yeni hedefler yeni idealler,yeni
tutsaklıklar yeni arzular ,yeni hayaller yeni aşklar..
Geride kalan ise kocaman bir hüsrannn yine hüsran…
Kimse demesin ki onsuz olmaz…
Yalnızız…
Olan olur biter ve gider
ama hayat yine devam eder.
Bu sözler sen varsan vardır yoksa seninle birlikte biter ve gider.
Daha düne kadar onsuz hayat yaşamazken ve bizim
için vazgeçilmezken bugün tam tersi hayat devam ediyordu ve etmesi içinde elimizden
geleni yapıyorduk..
Her ne kadar birlikte görünsek de ölüm bizi
ayırdığında yollarımız ayrılıyordu..sonrasında ise malum kimse kimsenin işine
karışamıyordu…
Tabi yaaa ölenle ölünmez değil
mi?
Bu can diğerinden ayrıydı bizler onu bir bütün
haline getirmek istesek de bütün olamıyordu bir başkasıyla…
Bilmiyorum ki o üç kelime niye bu kadar sihirli?
Bize acı gerçekleri öğrettiğinden midir nedir? Sürekli
dilimizde bilinçli veya bilinçsiz söyler dururuz.
Galiba kendimizi oyalamak
adına iyi bir cümle..
Hayat devam ediyor…
