Bazı televizyonların üstüne basa basa dillendirdiği, Bush’un ayrılacağı bugünlerde ön-gösterimi yapılan “Zero Lear” başlıklı film Bush’u konu alıyor. Büyük bir kitle tarafından dillendirilen filmin reklamının yapıldığı ve kısa süre için analiz edildiği bir kanalda duyduğum yeni (bana binlerce defa duysam da yeni gelecektir çünkü asla kabul edilebilir değil) bir sözcük gerçekten tüm hayal âlemimi salladı bir anda: “Bushizm”!

Bushizm ne demektir acaba? Yeni bir dünya görüşü olamaz oysa. Bush’u doğuran toplumsal sebepleri biliyoruz bizler. Geçen günlerde bir yerlerde yazdığım “Amerikan Seçimleri ve Bizim Yolumuz” başlıklı makalede de Obama ile ilgili söylediklerim Bushizm’in temellerini incelemek adına doyurucuydu zannımca. Bunun yanında Bushizm bana göre yeni bir zihniyet etiketi de değildir. Şöyle ki evvelden dünyaya karşı takındıkları tavırları siyasi platformlarda oturtamayan bu insanlar şimdi de şüphesiz düşünsel dünyalarda açacakları gedikten insanların dünyalarına girmek niyetindedirler. Felsefi dünya görüşü olduğunu iddia edercesine düşüncelerini bir ideoloji başlığı altında çok masumane bir ortamda, bir film etüdü sırasında ortaya koyuyorlar.

Bushizm bir yıkımın meşrulaştırılmasıdır aslında. Hiçbir düşünsel temeli olmayan ve yalnızca “ben” diyen bir zihniyetin kendini kabul ettirişidir. Bushizm yeni bir Makyavelizm’dir. İnsanlar tarafından nahoş görülen cümleciklerin yerine bir yenisini koymak kadar bayağı ve basittir. Bushizmin temelleri yalnızca post-modern bir darbenin getirisi olabilecek kadar alelade ve açıktır.

Bush’u bir kavram haline getirmek isteyen kitle aslında Bush’un dünya siyasetinde yarattığı tüm yıkımı ve İsrail’in yaptığı katliamları bir hakikat haline getirmek niyetinde olan kitledir. Dünya üzerinde olan kitlelerin tüm hareketlerini kendi sınırlarıyla kısıtlamaya çalışıp modern imparatorluğunu dimdik ayakta tutmaya çalışan Bush ve Amerika’sının tüm icraatları, Irak yıkımı, İran ambargoları şüphesiz bir felsefi dünya görüşü olarak sunulan Bushizm ile meşrulaştırılmak istenmektedir.

Bilimsel ve felsefi tartışmalar bugünün dünyasında bir tür fetişizm sonucu herkesin tartışma metaı haline gelmiştir. Bunun yanında doğal olarak bu tür tartışmaların yeri ve doğası da değişmiştir. Evvelden felsefeciler tarafından büyük tartışmaların sonucunda oraya atılan bir felsefi görüş bugün direkt olarak bir saatli bombaymış gibi toplumun en işlek yerine atılıyor. Toplumların medya serüveni de buna yardımcı oluyor. Ve seviyesiz medyacılık, bunun yanında insanların yalnız şehvetlerine hitap eden gazetelerin yaygınlaşması akabinde ortaya çıkan dünya görüşsüz insanlar “yığını” artık ortaya atılan her felsefi görüşün anlamsız bir hoşgörü mantığı ile kabulüne sürüklüyor insanları.

Elimizde bulunan bir araştırma gösteriyor ki dünya üzerinde en fazla okunan dergiler birkaç istisnayla popüler nitelikli çıplaklık unsurunu fazlaca içeren dergilerdir. İşte tam da bu yüzden insanlar “Bushizm”in ortaya atılışını önemsememiş ve Bushizm bir düşünce akımıymışçasına insanların dillerinde yer edinmiştir.

Modern düşüncenin kuralsız kuralcılığıyla başlayan değersiz özgürlük serüveni bugünün insanı için görüldüğü üzere bir hezimet doğurmuştur. Medyanın dördüncü güç olarak tanıtılmasıyla başlayan bilgi kirliliği ve ideolojilerin sonu diyerek insanları apolitizasyona iten zihniyetle ortaya çıkan “değersizlik” görünen o ki Bushizm gibi insana hiç değer vermeyen bir düşüncenin de kabulünü getirmiştir. Sanırım artık hepimizin biraz düşünmesi gerek. Bu ideolojilerin sonu ve apolitizasyonla ne zamana kadar “daha iyi bir dünya” düşüncesini savunabileceğiz vesselam…

Hüseyin BEHEŞTÎ