Allah’ın adıyla

‘’Müstekbirlerin, bugün dünyanın bir kısmını kan ve ateş gölüne çevirmeleri, ölümü ve öldürmeyi adetleri haline getirmeleri, halkları yağmalamaları, sermayelerini ve el emeklerini karınlarına indirmeleri; birbirlerine karşı üstünlük sağlama, geri kalmış, zayıf milletleri kendi egemenlikleri altına alma ve onları esirleştirme isteklerinden ileri gelmektedir.’’/İ.Humeyni

Aslında bugün dünyada olan ciddi buhranların asıl müsebbibi İslam İnkilabıdır!? Gelişen her evrensel politik olay; efsane öncü ve yaşlı bilge/İ.Humeyni/‘nin indirdiği darbedeki gizemin çözümüdür. O Yaşlı bilgenin; Batıya ait bütün tanrıları yakıp, Doğuya ait bütün ilahları da tarihin çöplüğüne gönderdiği günün tefsiridir bugünler. Bugün Ortadoğuda yaşananlar, İslam dünyasının uzunca uykudan sonraki  dingin bir halde uyanış safhası da denilebilir. 

Erdoğan‘ın iktidara getirilişinin ilk günlerinde özel bir oturumda dile getirdiğim o günkü endişelerimi bu güne kadar  zamanın verdiği bir haklılıkla korumam gerektiğini esefle hatırlıyorum! ‘‘…Ve eğer Türkiye bu fırsatı iyi değerlendirip, Batı /ABD -İsrail ve AB/ adına üstlendiği politik misyondan kurtulamazsa; Suriye, İran ve diğer Ortadoğu devlet/cik/lerinden daha fazla bedel ödeyecekler arasında olmaktan kurtulmayacaktır şeklinde endişem  olmuştu‘‘

Bu cümleden; bugün için Suriyeyi değerlendirmek zorunluğu hasıl oldu. Suriyenin kirli bağırsaklarına rağmen, taşıdığı bölgesel misyon açısından, bir nevi ‘‘ Hilf‘ul fudl‘‘  üyesi kimliğini yaşıyor oluşu, Tablonun küçük parçalarını da görmemezlikten gelerek, Tablonun bütününü görmek açısından bize Suriye ittifak halkasının mevcut oluşumdan kopartılıp, Batı zincirine eklemlenmemesi gerektiğini  bilmek İslami öğretilerimizin yüklediği  kaçınılmaz ilkelerindendir!

Suriye bugün itibarı ile adeta ateşten gömlek. Mevcut hükümete ise Suriye gömleğini giymemeyi tavsiye ediyoruz! Rahmetli M.B. Es-Sadr’ın, Saddama yaptığı tarihi ve siyasi nasihatı; Sayın Erdoğan‘ın bizden dahi iyi biliyor ve anlamış olduğunu kabul ediyoruz! Batı, her zaman ateşe maşa ile gitmeyi ihmal etmez iken,  Doğu geleneğinde ateşe elle temas etmek, adeta keramet olarak algılanır! Gösterilmek istenen bu keramette, Suriyeyi ateşe vermek bir yana İran ve Hizbullahı kaçınılmaz olarak sıcak olayların içine çekmek anlamına gelir ki; Türkiye, Batı adına bu sorumluluğu yüklenecek lükse sahip değil. Kaldıki Türkiyede Kürt sorunu hala pamuk ipliğine bağlı bir vaziyette onyıllardır aynı vaziyette duruyor. Kaldı ki /olası son gelinecek merhale bunu düşünmek bile ürkütücü/ Erdoğan 2. Bir Yavuz olmak istesede, bu kez yanında Bitlisli Kürt İdris olmayacak!? Buna rağmen olası Suriye askeri müdahalesinin son durağı kaçınılmaz olarak ‘‘Çaldıran‘‘ olacaktır! Şüphesiz Zagrosların eteklerine sıkıştırılmak istenen bir milletin, kendi kaderinin sonunu toplu imhaya razı olacağı anlamını çıkarmak abestir. Özellikle son 30 yıllık ‘‘Velayet Ekolü‘‘nün öğretileri ile kurumsallaşmış, İran gibi köklü bir medeniyetin içine çekilmek istendiği savaşta, Doğu-Batı arasında tampon bölge görevi görmekten öte bir etkenliği olmayan Türkiye en büyük bedeli ödeyecektir. Unutulmamalıdır ki bu Ekolün mensupları herhangi bir bölge ile sınırlı olmayıp, islam dünyasında dörtyüzelli milyonluk bir kitleye tekabül ediyor. Bulundukları bölgenin ve dünyanın ıslahı için azami gayret sarfetmekte olan ‘‘Velayet ekolü‘‘ mensupları; İlahi öğretilerdeki saflığın öncüleri olarak kendi değerlerini, ne iki koltuk bir sokak, ne de göreceli herhangi bir olgu ile değişmeyecek kadar ahlaki olgunluk ve erdemliliğe sahiptirler.

İslam İnkilabı ile yeniden başlayan, başta Ortadoğu ve akabinde evrensel fikri-fıtri değişim ve gelişim süreci, hiç kuşkusuz kendi mecrasına varcaktır. Elbette bu süreci her zaman İslam inkilabı şeklinde tezahür etmesini beklemek doğru değildir…

Türk-İslamcı Medya ve gurupların iktidara yaranma tutumları, mevcut iktidarın duygularını okşayabilir.Hatta sözde islamcı medyadaki bir kaç meczup’un dugusal ve çıkarcı düşünceleri ile /biz bu zevatın bilerek cazgırlık yaptıklarını kabul ediyoruz. Öyle değilse, bu konularda susmaları gerekirdi/ duyguların aklın önüne geçmesini, birde İslami olduğu lanse edilen bir iktidarın söylemleri olarak kabul edilecekse, devlet mekanizması asli işlevini yitirmiş sayılır.

Nitekim Batı herzamanki gibi artıyı kendi hanesine, eksiyi karşı tarafa yazmaya devam edecektir. Bu yazgının haklılığını, Batı kendi felsefesindeki  ‘‘Orman‘‘ kanunlarına dayandırmayı da ihmal etmezken…

Şu halde Türkiye bir orman bekçiliği görevini üstlenecek konuma kendini indirgemeyecek kadar olgun davranmalıdır!

‘‘Zulmedenler pek yakında nasıl bir inklapla devrileceklerini göreceklerdir‘‘ İlahi muştusu; herzaman ve her yer için geçerli olan ilkedir. Bu ilkeden, bugün itibarı ile İslam dünyası tedrici olarak payına düşeni almakta. Pekala, unutulmamalıdır ki bir zulmü, bir başka Zulümle gidermekte Zulümdür. Ve Zulüm asla adalet ilkesi ile bağdaşmaz . Oysa iktidarlar Küfürle ayakta kalabilir, ancak Zulümle asla! Şu halde Logosundaki  Adalet  kavramına olan saygısı ve sadakatı adına dahi olsa..

Son otuz –kırk yıl öncesinde bu tür senaryolarla Ortadoğu iktidarlarını değiştirilebilirlerdi. Ne var ki ne Ortadoğu ne de Türkiye, otuz-kırk yıl önceki gibi değildir. Birileri Ortadoğu dizaynında Türkiye’ye belirli bir rol vermişse de Politik Arenada herşey çıkarlar ilkesi üstüne bina edildiğini bilen bir iktidar bunu kendisi ve parçası olduğu bölgenin lehine kullanmayı bilmelidir.

Modernizm bataklığı ve safsatasıyla, Medeniyet havzasına varmak isteyen Emperyalizm; Olası aykırı bir durumda sorumluluğu Türkiyenin vebali olarak yazıp bırakmayı önemsemeden tarihin önünde herzaman olduğu gibi kendini aklamayı deneyecektir. Nitekim Batı; 8 yıllık İran-Irak savaşından sonra bu aklanmayı ustaca uyguladı ve bir noktada başarılı da oldu. Salı günü; Türkiye dışişleri bakanının Şam’a yapacağı ziyaretten önce verilen siyasi demeçler, Ziyaretten önce alınmış bazı kararların uygulanması için sembolik bir görüşme olacağının açık izlerini taşıyor! Bu bölgede yeniden burnumuza kan ve barut kokularının sinmesini istemiyoruz. Savaş tamatamları bölgenin kültüründe geriye doğru kaçınılmaz derin izler bırakmışsa da, inancımızın özlem duyduğu Medeniyetle uyuşmuyor. Erdoğanın ‘‘…Bugüne kadar birçok şeyi acaba halledebilir miyiz söylenenler yerini bulur mu diye çok sabrettik. Artık burada da sabrın son anlarına geldik…‘‘ ve ‘‘ suriye Türkiyenin iç meselesidir‘‘sözleri doğrusu akil her insanı ürkütecek türden!

Bu bölgede taşlar yerinden oynamış ve bu taşları restore etmek için ne Modernizm, ne  Demokrasi ve ne de Liberalizm gibi Batılı kavramların bu coğrafyada kalıcılığı olmadığı gibi zeminde müsait değil. Bölgenin kendine has Medeniyet inşaası sürecini hiçbir güç enegelleyemeyecek. Ve bu sürecin en vazgeçilmez mihengi ise; Rahmetli imamın: ‘’Her şeyimizi yağmalamak isteyen sömürgeciler, bırakmıyorlar ki dinî ve ilmî müesseselerimizde 'insan' yetişsin. Onlar insandan korkuyorlar. Eğer bir ülkede 'insan' yetişecek olursa bu onların huzurlarını kaçırmakta ve çıkarlarını tehlikeye sokmaktadır’’ Sözünde kendini gösteriyor.  
Ümit ederiz ki  Ilımlı İslamcılar da bir kez daha düşünüp, nasıl bir vebali taşımak zorunda kalacaklarının muhasebesini yapmayı ihmal emetmezler. İslamın belkide son Medeniyetine doğru hareket eden Ümmetin, yeniden şekillenen yazgısına ekleyecek bir şey bulamıyorsak bile, var olanı sökmemeliyiz.

Vesselam!

Muhammed CAN

mcan313@msn.com