Allah’ın adıyla

Ne yazmışsam biliyorum ki sizin inayetinizledir. Ne söylemişsem biliyorum ki sizin isminize şahittir. Eğer dersem var olma sebebim sizsiniz biliyorum ki derler ki sende kimsin? Eğer bunun aksini iddia edersem beni kibirlilikle itham ederler. 
 

Bibi, men demirem öz gardaşın İmam Rıza buyurur;

“Selam verin, selam vermek nifakı yok ettiği gibi muhabbeti de artırır.” 

Bilmirem sene selam versem, mene selam verersen ya yok? 

Bizim şehirde bibi diyene can diyerler, Bilmirem sene bibi desem mene can diyersen ya yok? 

Nece zahmetlerle geldim uzak yollardan, anama dedim istiyirem gidem bibinin ziyaretine. Dedi get ele bibi de seni bekliyir.

Yoldaşlarım menden alay ettiler, eğer sen getmesen bibi senden küser dediler. 

Bibi gaç sefer gelirem evine, kapın açıktı ama seni göremmirem. 

Bibi menden küsüpsen ya yok? 

Yoldaşlarım dediler, sen ki hareme varid olandan gözünü namahremden çekmirsen, ola ki bu sebepten bibi küser senden.  

Bibi sende bilirsen, niyetim namahreme bakıp günah işlemek değildi, niyetim oydu ki, gaç  sefer tek gelmişem ziyaretine ve her evli görende gıpta ile bakmışam onlara. Ve öz özüme demişem olar bir gün mende hanımımla gelem ziyarete? Tutam elinden diyem bibi bu da senin gelinindi, gelinin ile gelmişem. 

Bibi daha onu da istemirem. Deyirdiler ki İmam Rıza’ya ilk gidenin üç haceti kabul olur. Bibi üç kez gettim bir duamda kabul olmadı. Ama yoldaşlarıma dedim, İmam Rıza menim hacetlerimi vermedi ama siz gedin, siz ağanın Şialarısınız sizi ki geri çevirmez. 

Bibi, Allah ki, Kuran‘da buyurur “Biz kimsenin ecrini zayi etmenik.”göresen bu kadar gelirem bu kadar istiyirem, göresen menim ecrimde kabul olar yoksa yok? 

Bibi, bilmirem mazharınıza nail olmak için bu kadar sabırsızlanıram, göresen menim nazarınızda bir değerim var ya yok? 

Kimi danıştırsam hayra amel demir, kime sorsam yolu bilse de göstermir. Bibi öz gardaşım bile meni istemir. Bir ev olar mı âmânda olsun, bir ev olar mı bu gönlüm orada sakin olsun. 

Bibi, öz bibin Hz. Zeynep buyurur,”Biz Kerbela’da güzellikten başka bir şey görmedik.” Bibi, güzellikleri görmek için Kerbela’ya mı getmemiz gerek. Eğer mene bir nezer eleseniz bundan daha güzel bir şey bulammam ömrümde. Meğer gelmemişem mi sizin gapınıza? Meğer sizin kapılarınız bir değil mi? 

Bir zamanlar, bir miskin, bir yetim, bir esir getmişlerdi bir kapıya, ev ahalisi üç gün oruç tutmuşlardı ve iftarlıklarını kapısına gelenlere vermişlerdi. Bibi, meğer o kapı sizin kapı değil miydi? 

Haceti olan “Babellah” dan  başka hara getsin? Eğer kapısı olan başka kapıdan mı dilensin. Bibi gelmişem, ama bu sefer istemiyecem heç bir şey. 

Sen ki bu şehrin sultanısan bibi. Hansı kuralda var halk gele her defasında sultandan bir şeyler istiye. Olmaz sultan bir kez halkı istemeden bir şey versin. Gelmişem bibi, daha men istemeye utanıram, bir nezer edip isteğimi verersen mi yoksa menim dememi mi bekliyersen? 

Bibi gelmezdim, eğer hacetimin verileceğini bilseydim, bibi gelmezdim, vallah eğer anam Fatıma’nın kabrini bilseydim. Ama gelmişem, anan Fatıma’nın hatırı  için senden istemeye. 

Yoldaşlarım yolumu gözlüyür  indi. Gidende soracaklar bibin isteklerini verdi ya yok? 

Bibi, istemirem diyem olmadı, istemirem diyem bibi yüzüme de bakmadı. Zaten ele oldu hep. 

Eğer, bu kapıdan da eli boş  getsem mene soranlara diyecem ki; 

Bu dünyada ne istedimse olmadı, anam ölmüşdü bibimizde bakmadı. 

Ama bilirem bu sefer boş  getmiyecem bibi. Zerihe yapışacam menden yüz çevirsende.Men sene bibi diyecem hep sen mene can demesende.