Allah’ın adıyla
Yine çevrildi oklar Hüseynilere
Zeyneb´ler yine figan halinde
Simdi Bahreyn‘de Ali askerler ağlıyor...
Rugeyyeler babalarını arıyor..
Burası Kerbela değil..
Burası Bahreyn..
Köpekler susmuş..
Kurtlar güneşin batışını seyre dalmışlar..
Terk etmiş insanlık Bahreyni kaderine
Hatm edilmiş yürekler...
Mümin maskesi giymiş zalimler..
Camiler yıkılıyor
Evler yakılıyor Bahreyn‘de
Suçları ise meçhul!
Az kaldı sabret ey Bahreynli kardeşim
Karanlığın en zifiri anında
Fecrin müjdesidir bunlar
Aydınlığa gebe zulmetin
Doğum sancısıdır bu.
Yanıltmasın sizi batışı güneşin..
Rabbimin vaadi var..
Doğacak beklenen şems...
Aydınlatacak tüm alemi..
Kıracak küfrün belini
Ey Bahreyn !
Beni de yaz kaderine
Ateş olayım yandığın
Külün olayım savrulduğun
Parçalasa da bedenimi bombalar
Düşmesin Ya Allah nidası dilimden
Ey bahreyn!
Kaderine ortak olamazsam da
Ruhumun en deriliklerinde
hissederim seni..
Senin evlerini yıkan bombalar
benim yüreğimin parçalar..
Ey Bahreyn!
Her şeyini yitirsen de yitirme umudunu
unutma!
Yezidler yaşadıkça
Hüseyn‘lerinde var olduğunu
Unutma!
Ey Bahreyn!
İbrahim'e´ su taşıyan karınca
gibi gör beni
Affetme bahreyn acını yüreğinde
hissetmeyenleri.
ARZU ÇETİNKAYA