Bismillah,

   Günümüzde insan hakları, demokrasi, özgürlük gibi  ilk bakışta kulağa hoş gelen bir takım kavramların  sözde savunuculuğunu ve öncülüğünü yaptıklarını iddia eden ABD ve Batı’nın coğrafyamızdaki diktatörlere olan muhabbetleri  dillere destandır. Bu diktatörler bilindiği üzere Batı sisteminin desteğiyle Ortadoğu halklarının tepesine çöken, ülkelerinin üzerine kabus gibi oturan kimi otuz, kimi kırk yıllık ABD’li, Batılı sahiplerine bağlı meşhur sadık diktatörlerdir. Aslında en büyük çelişkide burada kendini göstermektedir. İnsan şu soruyu sormadan edemiyor: "Batı her fırsatta demokrasiyi, insan haklarını, özgürlüğü savunmuyor nasıl olur da diktatörlük ve özgürlük yönetimleri bir biri ile uyumlu hale gelerek bu diktatörler Batı'nın ve ABD’nin adamları oluyorlar?"

ABD’nin ve Batı’nın Ortadoğu‘da bugün iktidarda hüküm süren krallarla, şeyhlerle bütün diktatörlerle bir şekilde bağlantısı, ilişkisi olduğu bilinmektedir. Bu ilişki o kadar ileri düzeydedir ki bu sömürge yönetimlerinin kadroları neredeyse tamamen   işbaşında ve ülkeleri idare etmektedirler. Buna en canlı örnek yakın zamana kadar Mübarek’in ABD ‘ye yaptıkları hizmetleri baba oğluna yapmazdı.Tunus kralı Bin Ali de batılıların ajanı pozisyonunda onlara hizmet ediyordu. Hakeza, Suud kralının ABD’ye, İngiltere’ye  olan muhabbeti, hizmetleri gözler önündedir.Fransa’nın Cezayirdeki sömürgeci etkisi büyük hızıyla devam etmektedir.

Yine sözde her ağzını açtığında eperyalizme karşı olduğunu iddia eden meşhur katil Kaddafi’nin İtalya’ya ve İngiltere’ye olan lütufleri  meşhurdur.  Şu anda Libya’da devam eden halk kıyamını bastırmak için halka karşı kullanmak amacı ile kiralık katilleri de İngiltere  ve İsrail’den getirdiğini belirtmekte fayda var. Bu diktatör yönetimleri, Yemen, Kuveyt, Birleşik Arap Emirlikleri, Bahreny ve diğerleri gibi örneklerle çoğaltmak mümkündür. Görüldüğü üzere Ortadoğu başta olmak üzere İslam coğrafyası ABD ve Batılı müstekbir güçler tarafından desteklenen diktatör, despot yönetimler tarafından bir ahtapot misali Müslüman halkları çepeçevre kuşatmış vaziyettedir.

Sözde beşeri değerleri savunan, Batı’nın ve ABD’nin ahlaki açıdan büyük bir sorunu olan bu vaziyet onların  ikiyüzlü siyasetlerinin en açık ifadesidir. Arap dünyasına şöyle bir baktığımızda, ABD ve Batı ile işbirliği içinde olan ve onlara sırtlarını dayamış yöneticilerin sözde demokrasilerle onlarca yıldır iktidarlarını sürdürmekte oldukları gerçeğini görmekteyiz. “Al gülüm, ver gülüm” mantığıyla Batı’nın ikiyüzlü müsamahası kapsamında iktidarlarını sürdürmekte olan bu Arap yöneticiler, yıllarca batının en üstün kavramları olan hukukun üstünlüğü, insan hakları ve demokratik haklar gibi birçok kavramı yok sayarak halkı yönetmişler ve ABD ve Batı bunun farkında olmasına rağmen bu konuda ses çıkarmayarak  rejimlerinin devam etmesini sağlamışlardır.

ABD ve Batı’lı ülkelerin tamamı siyasetlerini kendi çıkarlarına dünya görüşlerine göre belirleyip takip ettikleri stratejilere göre kendi dışındaki ülkelerle ilişkilerini düzenlemektedirler. Diğer ülkelerin  petrol, doğalgaz gibi  yer altı ve yer üstü doğal zenginlikleri, milyarlarca dolarlık varlıklarına olan ilgileri özgürlük , insan hakları gibi bütün beşeri değerlerin üzerindedir. Bununla beraber  aynı zamanda stratejik hedefleri bölgelerin denetimi ve dünya sistemindeki hegemonyalarının  sürdürülmesi de, bu tutumlarının temelini teşkil etmektedir.

ABD ve Batılı emperyalistler şunu çok iyi bilmektedirler ki halkın değerleri ile savaş halinde olan ve halka ait bütün maddi kaynakları kendi çıkarları uğruna Batılı ağa babalarına peşkeş çeken bu diktatörlerin  alternatifi,  halkın kendi kaderlerini belirleyen ve kendilerinden olan yönetimler ve yöneticiler olduğunu çok iyi bilmektedirler.Ama bu emperyalist şebekeler şunu da çok iyi bilmektedirler ki eğer halk kendi geleceğine yön vereceği yöneticileri  seçecek olursa  o zaman da   bu küresel emperyalist güçlerin faydalanacakları,sömürecekleri maddi kaynaklar  oldukça azalacaktır. Bir diktatörü ikna ederek elde edecekleri çıkarlar bu durumda tehlikeye düşecektir. Buna en canlı örnek olarak namübarek rejimini verebiliriz. ABD bu rejime yılda 3 milyar dolar vererek ülkenin bütün kaynaklarını sömürüyor aynı zamanda kendine sadık bir köle rejimi satın alırken ülkede 40 milyon insan açlıkla baş etmek durumunda kalıyordu. Bu diktatörlerin iktidarları sona erdiğinde ise çöp kutusuna atarken kendi  ülkelerine sığınmalarına bile müsaade etmemektedirler.  

Ortadoğudaki mevcut diktatör rejimler, ABD ve Batı’nın her zaman can simidi olmuştur. ABD ve onun müttefikleri 11 Eylül bahanesi ile halk yanlısı oldukları yalanları ile  bölgeye ikame ettikleri diktatörleri sayesinde Irak ve Afganistan’a çıkarma yapıp bir milyon insanı katlederek o ülkelerinin doğal kaynaklarının üzerine oturdu ve   Fars Körfezi’ndeki askeri varlığını meşrulaştırmaya çalıştılar. Yine Amerika yönetimi Kuveyt işgalini bahane ederek  bölgedeki gayri meşru çıkarlarını doğrudan askeri varlığı ile korumak için Fars Körfezi bölgesine en büyük askeri çıkarmasını yapmıştı. 

Dünyanın neresinde diktatörlük, zorba ve halk karşıtı bir rejim varsa o rejimin ABD ve müttefiklerince desteklendiğini görmekteyiz. ABD ,dünyada işlenen bütün katliam ve savaşların en büyük sorumlusudur. Bilindiği  üzere Saddam rejiminin İran’a dayattığı 8 yıllık savaş, Amerika’nın askeri ve siyasi ve despot Arap rejimlerin mali desteği ile Batılı güçlerin Ortadoğu stratejisi çerçevesinde gerçekleşmişti.

Amerika ve Batılı devletler Arap dünyasındaki anti demokratik, diktatör, despot rejimlere mali, siyasi ve askeri destek vererek bu ülkeleri kendi çıkarları doğrultusunda ve Ortadoğu politikaları çerçevesinde koruyabileceğini düşünmekteydiler. Bu sebeple,  despot Arap liderlerle Amerika ilişkilerinde halkın rolü her zaman göz ardı edilerek halklar daima aşağılanmışlardır. Diktatör Arap liderleri  de Amerika ve diğer Batı’lı devletlerin himayelerine güvenerek ve  iktidarlarını kendi çocuklarına devrederek hakimiyetlerini sürdürecekleri düşünüyorlardı.

Amerika ve Batılı müttefikleri de benzer yanlış hesaplarla Arap diktatörlerin konumlarının güçlü olduğunu zannederek bu devranın hep böyle devam edeceğini hesaplıyorlardı. Ancak Ortadoğu bölgesinde yaşanan hızlı gelişmeler ve bölge halkının despot liderlerine karşı kıyam ederek  ayaklanmaları ile beraber Ortadoğu'nun geleceği, yaklaşık yüz yıl sonra ilk defa kendi halklarının iradesi doğrultusunda şekillenme eğilimine girmiş bulunmaktadır. Bu despot rejimler yıllarca halkların İslami değerleri ile savaş halinde olup onları devamlı aşağılamışlardı. Neticede, Ortadoğu halkları İslami birer toplum olması sebebi ile toplumun yönetim şeklinde belirleyici olacak olan değerlerin başında İslami değerler gelecektir. Bu sebepten dolayı yeni oluşacak Ortadoğu İslami karakterler  taşıyacaktır.

Bu halkların kıyamlarına  gafil yakalanan ve yeni oluşacak bu olumsuz durumun farkına varan ABD ve Batı’lı güçlerin İslami uyanış ruhunu bünyesinde barındıran bu gelişmeler karşısında bölge halklarının kıyamlarını desteklediği imajını yaratarak duruma müdahale etmeye çalışmaktadırlar. Sanki yıllardan beri bu alçak diktatörleri bu halkın başına getiren ve onlara musallat ederek destekleyen kendileri değildi! Bu cihetten, Arap devrimlerinin kontrolleri dışında gelişmesinden büyük bir kaygı duyan  Amerikan ve İsrail istihbarat servislerinin Arap ülkelerindeki halk devrimlerine nüfuz etmeyi öncelikli hedef olarak belirleyerek bu halk devrimleri çalmaya yönelik çalışmalarına hız vermişlerdir.

Ama artık ABD ve Batı için durum eskisi gibi olmaktan çok uzaktır. Bu kıyamlar neticesinde yeni oluşan  toplumsal hareketleri anlamazdan gelerek, yok sayarak, hâlâ ABD’nin  ve Batı'nın eski gerekçeleriyle kendilerine  bağımlı militarist ya da benzeri otoriter rejimleri sürdürmeye yönelik arayışlarının bu günden sonra hiçbir anlamı kalmamıştır. Başta Amerika olmak üzere tüm emperyalist, müstekbir güçlerin ülkeler ve halkların sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik hayatındaki müdahaleleri ve dayatmaları halkların gına getirmelerine ve çare peşinde koşmalarına yol açmıştır. Bugün Ortadoğu bölgesinde ve İslam dünyasındaki halklar uyanmıştır ve güç sahiplerinin sulta döneminin kapanma vakti gelip çatmıştır. Arap dünyasında Tunus`ta başlayan devrim rüzgarı, hiç gitmeyeceği sanılan liderleri, rejimleri kartondan yapılan evler gibi yıkıp geçmiştir.

Arap halklarıyla liderleri arasındaki ilişki görünen o ki eskisi gibi olmayacaktır. Bu ayaklanmalar bir gerçeği daha gözler önüne sermiş bulunmaktadır ki, Batı’nın Arap dünyasıyla ilgili varsayımları, hesapları artık boşa çıkmış görünmektedir. Tunus‘tan sonra Mısır’da baş gösteren ayaklanmalar 30 yıllık firavun Namübarek diktasına koltuğunu bıraktırdı. Şimdi de kırk yıldır Libya’da koltuğu kimselere bırakmayan çöl tilkisi Kaddafi’nin çok kan dökse de devrilmesi an meselesidir. İslam coğrafyasındaki kıyam rüzgarı daha dinmemiş olup İslami uyanışın artması ile beraber  Suudi Arabistan’da, Kuveyt’de ,Cezayir’de, Ürdün’de, Yemen’de, Bahreyn’de ve Fas’ta on yıllardır despotluk yapan, milletine kan kusturan, en temel insani özgürlükleri kısıtlayan bu diktatör , zalim yöneticilere koltuklarını terk ettirene, İslam beldelerine adil ve Müslüman yöneticilerini yerleştirene dek bu mücadele ve kıyamlar devam edecektir.