Allahın adıyla

Büyüklerimizin son dönemlerde sıkça dillendirdikleri, geleneksel Şialığın yok olmaya yüz tuttuğu ve ılımlı Şialığın vitrinlerde sergilendiği bir dönemde Ali Şeriati gibi bir düşünürü yazmak ona olan ihtiyacımızın ne kadar gerekli olduğunu ortaya koymak biz gençlerin görevi olduğunu düşünmekteyim.

Günümüzde geleneksel Şialığın yok olma nedenlerinin başında otoriter inançlarına, kültürlerine, aydınlarına sahip çıkmayışları gelmektedir. Ne yazık ki büyüklerimiz, geçmişlerine sahip çıkmakta nasıl gevşeklik göstermişlerse, bugün gelecekleri olan gelenek, kültür ve bu faktörleri asırlara taşıyacak aydınlarına da gereken değeri vermekte gevşeklik göstermişlerdir.

Bugün, Şeriati’yi unutanlar veya unutturmaya çalışanlar, Şeriati’nin bu mektebe yaptığı hizmetleri bir kenara bırakmış, inkılâp içerisinde veya çevresinde izlemiş olduğu yolu sorgulamaktadırlar.

Konumu, İran inkılâbı dışında tutup, Türkiye’li Şiileri ve neden Şeriati’yi kabul etmedikleri görüşüne endekslemek istiyorum.

Ülkemizde yaşayan Şiilerin çoğunluğu Şeriati’nin İnkılâba karşı olduğunu, ulemaya olan karşıt düşüncelerinden yola çıkarak onu Velayet-i Fakih meselesini kabul etmeyen biri olarak yeni nesile lanse etmektedirler.

Oysa ne ilginçtir ki, bunu iddia edenlerin çoğu bugün Velayet-i Fakih konusunda farklı düşüncelere sahiptirler. Diğer unsur da odur ki, bugün İnkılâp karşıtı olduğunu dillendirip Şeriati’yi kabul etmeyenler, çoğunluğunun Azeri vatandaşlarımızın oluşturduğu, İran inkılâbının günümüzde Fars milliyetçiliği altında ırktaşlarını ezdiği ve sömürdüğü iddiasıyla bu inkılâbı zalim bir hükümet olarak nitelendirenlerde büyük çelişki görülmektedir ne yazık ki.

Kimileri yazmış olduğu kitaplarda sahabeleri yücelttiğini ve onun ikiyüzlü birisi olduğunu dillendirmekteler. Oysa bugünlerde kendileri “ vahdet” emri altında ılımlı bir yol çizmişlerdir kendilerine.

Mesele Şeriati gibi bir aydını karalamaksa bunun için çeşitli bahane ve çelişki çok görülecektir. Sözlerime, savunucu ve kuvvetlendirici delil olarak şunları eklemek istiyorum; bugün Türkiye’de yaşayan inançtaşlarımız Muhammed Ticani’yi baş tacı etmişken, neden Şeriati gibi birisini ayaklar altına almaya çalışmaktalar?

Acaba, Ticani bizlere bilmediğimiz Şialığı mı öğretti? Ya da yıllarca İslam’ın özü olduğunu savunduğumuz mektebimizi Ticani ile mi kabullendirdik insanlara? Durum böyle değilse, neden Şeriati’yi bırakıp Ticani’yi yeni nesle kabullendirmeye çalışıyoruz?

Acaba Ticani bazılarının istediği Şialığı anlatıyor diye mi bu kadar tutuluyor?

Ya da Ali Şeriati ezber bozan biri olduğu için mi sevilmiyor?

İkinci söylediğim daha açıklayıcı geliyor insana. Bir genç düşünün Mutahhari’nin kitabını eline almış ve Ali Şeriati’yi buduyor. Diyor ki, Merhum Mutaharri kitabında Şeriati hakkında yazıyor ki, ” Bir insan İslami bir ailede doğmuyorsa İslami bir eğitimde bulunmuyorsa o kişinin İslami konular hakkında fikir yürütmesi doğru değildir.”

Elbette bu sözü araştırmış biraz daha detaylısını okumuş bulunmaktayım, ancak doğrusunu söylemek gerekirse Şehit’in bu sözünden bir anlam çıkaramadım. Çünkü genç kardeşimizin dediği gibi bu sözün Şeriati hakkında mı yoksa avam tabakaya mı söylendiğini çözemedim.

Velhasıl, diyelim ki bu söz Şeriati için söylenmiş ve Şeriati’nin dedesinin ulemadan olduğunu da hesaba katmaz isek, bu sözü kendisine siper edinen genç kardeşimizin hangi İslami eğitime tabi olduğu ya da hangi İslami aileden eğitim aldığı şüphe uyandırır. Kendisi bu söz ile Şeriati’nin İslami bir eğitim almadığını iddia ederek hakarete giden eleştirilerine devam etmiştir. Oysa kendisi de karşı tarafı eleştirdiği konulara vakıf değildir.

Bugün Ticani’nin kitabını koynunda taşıyan ve dostlarına tavsiye eden gençlik Şeriati’nin bu mektebe olan hizmetlerini maalesef dillendirmemektedir.

Elbette tüm bu olanlar bir önceki kuşağın yeni nesle hatırlatmadıkları ve unutturmaya çalıştırdıkları aydınlarımızın kaderidir. Ve maalesef, Türkiye’de ki Şiiler ellerinde olanı başkaları sahiplendiğinde eyleme geçen kitlelerdir.

İslam Devrimi lideri İmam Humeyni, Ali Şeriati ve benzeri birçok aydınımızın kitapları ehlisünnet kardeşlerimiz tarafından bizlere kazandırılmış ve maalesef onlar sayesinde bazı şeyleri yakından takip etmekle kalmamış olayları daha iyi anlamaya muvaffak olmuşuzdur.

Son zamanlarda Şeriati’yi anlama konusunda Türkiye’deki İslami kesimlerin yapmış oldukları sempozyum ve çalışmalar, İslami hareketlerde Şeriati’nin ne denli etkili olduğunu göstermiş ve gün geçtikçe Türkiye’de Şeriati’nin anlatmış olduğu Şiiliğin bugün bizim savunduğumuz “Vahdet” çizgisiyle yakın ve benzer olduğunu göstermiştir.

Ali Şeriati’nin bu mektebe ne yaptığını araştırmayacak kadar önyargılı olanlar, bütün eksikliklerine rağmen Ali Şeriati’nin kendilerine neler kazandırdıklarını düşünmelerini ve yeni nesillere, aydınlarımızı kötü tanıtmamaları ümidiyle…