Bismillahirrahmanirrahim
Bazen
televizyon görüntülerinde! Bazen internet sayfalarında!
Bazen
gazete köşelerinde! Bazen ise sokaklarda!
Yaşanılmayan,
yaşatılması için uğraşılmayan, sadece dillerde kalan sloganlar!
Kimi
zaman hedefleri benimseyerek! Kimi zaman hedeflere inanmış görünerek!
Havada
yankılanarak, rüzgârın içinde kaybolan sloganlar!
Kim nereyi uygun görüyorsa orada bağırıyor!
Kim nerede
deşarj olabiliyorsa, ben de varım diyor!
İşte o
sloganlar var ya,
Laflarda, satırlarda kalıp amele dökemediğimiz, insanın yüreğine işlemeden,
hayatımızda vuku bulmadan, kaybolup giden sloganlar!
Evet, hepimiz
varız, yaşamın içinde! Varız, var olma mücadelesinde!
Bazen çok küçük hesaplarda oyalanırken, o meydanlardan bu meydanlara koşarken! Ne çabası
içersinde olduğumuzu anlamadan, ulaşamıyoruz büyük hesaplara!
Bazen ise;
büyük hedeflere tırmandıkça yükseliyoruz ve yükseldikçe çok da büyümediğimizi
görüyoruz!
Hani neye inanıp, nerede olduğumuzu unutup
Hiç yıkılmayacakmış gibi asileşiyoruz ya!
Hani kendi inandıklarımızdan uzaklaşıp,
Başkalarının inandığıyla yoğruluyoruz ya!
Hani konuşmak için konuşuyoruz ya!
Oturarak ve sadece ahkâm keserek!
Güya
kimseden korkmadan! Güya kimseyi takmadan!
Devamı olmayan
ve sadece dillerde olan sözlerde kaybolan!
Hani
sloganlar atarak, hedefleri kandırıyoruz ya!
İşte o
zaman! İşte o zaman var ya!
İmzayı atıyoruz!
Var olma mücadelesinin altına!
Boş
sloganlar!
Sadece
sözlerde olanlar! Yaparım ederimde kalanlar!
Yapmak
içinde kolunu kaldırmayanlar!
Parmağını
bile oynatmaktan korkanlar!
İş başa
düşünce, attığı sloganları dünden unutanlar!
