Bismillah ...

Bundan iki sene evvel eşimin ısrarıyla Şişli’deki o dev alışveriş merkezine gidince içimde tarifsiz bir nefret, bir ürperti uyandı. Orası bana boğucu, kasvetli bir mabet gibi geldi. Kapitalizm dininin devasa bir mabedi. O vakitten beri alışveriş merkezlerine gitmiyorum. 

Bakırköylüyüm. Adım başı alışveriş merkezlerinin yerden mantar gibi bittiği, hafta sonları  girsen çıkamayacağın bir trafik çilesinin artık aşinası  olduğumuz semt. Tüketimin teşvik edildiği insanların ceplerinin onları mest ederek boşaltıldığı bu alışveriş merkezleri hızla yaygınlaşırken, çevresinde geçim mücadelesi veren esnaf kitlesini de güneş gören kardan adam gibi eritiyor. Bu kitlenin de alışveriş merkezlerine büyük marketlere gitmesine ben de şaşırsam da hepimiz bu çarkın içinde yaşıyoruz. Sen dirensen hanımın çekiyor, olmadı evladın sürüklüyor ve bu merkezlerde bizim insanımız sömürülüyor.  

Değme kalitede tesettür(!) kıyafetli ablalar, altlarında kapitalizmin değme markaları  ile otoparklarda endam eden hacı(!) amcalar bu kapitalizm mabedinin müdavimleri. Tesettür defileleriyle İslam’ın bir hükmünü ayaklar altına alan zihniyet ve sokaklarımızda rengârenk gezen tesettürlü(!)  ablalarımız erkek arkadaşlarıyla kol kola bu mekânların lokantalarında karınlarını doyurarak, KFC, Mc. Donald vb. mekânlarda tüketim yaparak Irak’taki, Filistin’deki hemcinslerinin yaralarına bir parmak da kendileri basmaktadır.  

Alışveriş çılgınlığı  ve insanımızdaki marka düşkünlüğü bizim değerlerimizden uzaklaşmamıza ve İslami hassasiyetin yalnızca söylemlerde kalmasına yol açıyor. Dinimizi bir gelenekler yumağı haline getirdik. Kutlu Doğum Haftasında konferans salonlarını doldurduk, hepimiz yeri geldi ağladık ama kaçımız oturup halimizi tefekkür ettik. Etkinlik dağıldı yine gelen ablalar rengârenk eşarplarıyla ortalığı canlandırmışlardı, üstelik Vakko markalarla! 

Sisteme kul olmayı çok güzel başardık. Sevgililer sevgilisine ümmet olabilirsek o vakit söylemlerde değil, icraatta bulunabiliriz. Yattığı hasırın izi vücuduna sinen Nebiye ümmet olmak için pier cardin yataklar gerekmez, açlığını bastırmak için karnına taş bastırmak zorunda kalan sevgilinin yolunda gitmek için yollar Mc. Donalttan geçmez. Daha yazacak o kadar çok şey var ki, kardeşlerimin incinmesini, kızmasını istemiyorum.  

Ve selam verilerek girilen esnaftan, hal hatır sorularak yapılan alışverişlerden, çıkışmazsa kalanı elime geçince getiririm deyince canın sağ olsun diyen esnaftan neden uzaklaşıyoruz? Müslüman kardeşimin üç kuruş pahalı satmasına laf etmek Müslümanlıkla bağdaşıyor mu? Bugün ucuz mal satan büyük marketler zaman içerisinde toplumumuzun ekonomik ve toplumsal yapısını bozarak uzun sürede cemiyetimize telafisi zor hasarlar vermektedir. Şuurlu Müslüman’dan düşene destek olması beklenir. Dini, meşrebi, kavmi ne olursa olsun darda kalandan yana olması beklenir. Modernizmin dişleri arasında eriyen bakkala, manava, tuhafiyeciye, kırtasiyeye… destek vermezsek o insanların yüzlerine yarın nasıl bakacağız?  

Bilal Atış/ Bakırköy