Seneler var annem Bakırköy ilçesinde bir dükkân işletir. Ben de askerden geldiğim doksan yedi senesinden buyana ki, aynı zamanda rahmetli dedemin de ebediyete uğurlandığı tarihtir, dükkân annemin üzerinde olmasına rağmen beraber çalıştırdık. Pek çok krizler gördük, sıkıntılı günlerimiz de oldu neşeli günlerimiz de. Ve zaman geldi annem Bağ kur’dan emekli olma hakkını elde etti. İçinde bulunduğumuz senenin haziran ayında annemin emeklilik işlemlerine başladık. Kanunlar emekli olan vatandaşının çalışma hayatına devam etmesine sıcak bakmıyor. Belki de haklı.

Haklı, emekli olanların yerine dışarıdan işsiz gençlerin istihdamı ülke için daha hayırlı  olacaktır. Bu yüzden de emekli olduktan sonra faaliyetlerine devam eden vatandaşlarına bazı yaptırımlar getirmekte. Ceza gibi. Hatta bazı uygulamalar şaka gibi. Ölçtük biçtik annemin üzerinden devam etmek bize daha pahalıya geleceği için kendi üzerime almaya karar verdik. Muhasebecimizle beraber işlemlere başladık.

Vergi dairesinden annemin siciline kapanış yaparken benim üzerime açılış yaptık. Tabi ki bu işler burada bir satırın içine hapsolduğu kadar kolay olmadı. Evraklar, dilekçeler, kayıtlar ve geçen zaman. Devlet dairelerinde işleri olanlar yazdıklarımın anlamını daha iyi kavrayacaktır. İki günümüz vergi dairesine git gelle geçti. Muhasebecimiz bu konularda pişkin olduğu için rahattı lakin yabancısı olduğumuz bu işler annem ve beni oldukça terletti.

Bu kasvetli saatlerde vergi dairesinin personelinin güler yüzleri ve bizlere olan sıcak ilgisi yorgunluğumuzu aldı. Vatandaşından her fırsatta şikâyet işitmeye alışkın olduğumuz devlet dairelerinin aksine bambaşka bir havası var Bakırköy Vergi Dairesi’nin. Müracaatlarımızı muhasebecimiz yaptıktan sonra daireden bir memur ağabeyimiz ziyarete geldi ve açılışımızı onayladı. Oldukça ilgili ve güler yüzlü bir bey idi ki, zihnimde oluşan memur imajını yıkmayı başardı. Ertesi gün açılış evrakını almak ve vergi levhamı onaylatmak için gittiğim dairede yine aynı güler yüzlü ve ilgili personelle karşılaşmak beni rahatlatmıştı.

Devletimiz bir iş yaptırmak için vatandaşına alabildiğine yokuş yapmaktan zevk alıyor. Rahmetli Turgut Özal bu evrak trafiğini rahatlatmak için uğraşmıştı. Yeni gelenler de zaman içinde bazı kolaylıklar çıkartsa da prosedür işlemeye ve vatandaşı boğmaya devam etmekte. Bu girdap içerisinde vatandaşın yardımına yine devlet koşmakta. Gittiğiniz dairede bir memurun, bir müstahdemin sırf size hizmet maksadıyla yardımınıza koşması bütün moralinizi düzeltirken devlete olan güveniniz de tazelenmekte. Bunun aksi hallerde ise, yüzünüze bakmayan, bir sorunuza tersler gibi cevap veren memurlar ise içinizde devletinize karşı bir sıkıntı oluşturacaktır.

Ben bu devir sürecinde Bakırköy Vergi Dairesi’nde özlediğim ve benimsediğim devleti gördüm. Maliye lafı esnaf arasında her zaman biraz soğuk karşılanır. Bakırköy Vergi Dairesi personeli bu düşünceleri yıkmışlar. Gerek daire içerisinde görevli personel, güvenliğinden müdür yardımcılarına kadar, gerekse de dışarıda görevli memurları vatandaşa yaklaşımlarıyla gönülleri kazanmayı bilmişler. Diğer dairelerimizin de Bakırköy Vergi Dairesi gibi vatandaşın mecburen geldikleri mekânlar olmaktan çıkartılıp halkını kucaklayan yerler olması en büyük arzumuzdur.

Bizler devleti ne seçim zamanlarında kapımıza gelen parti emekçileri, ne de Ankara’ya gönderdiğimiz vekillerden tanıyoruz. İşimiz düşüp de gittiğimiz vergi daireleri, sigorta kurumları, karakollardan tanıyoruz. Devletin güler yüzlü personeli devletin güler yüzünü gösterecektir. Bizlere devletimizi sevdireceklerdir. Bakırköy Vergi Dairesi’ne teşekkür ederim. 

Bilal Atış