Bismillahirrahmanirrahim

Dostlara selam. Bundan sonra dost olacaklarımıza da selam. Uzun bir süre yazmaya ara verdim. Kendime göre sebeplerim ya da bahanelerim var. Canımızı elinde bulunduranın yüce lütfü ve inayetiyle, kaldığımız yerden yazmaya devam…

'Eyyam-ı Fatımiyye'yi derk etmekteyiz şu sıralar. En güçlü nakille Fatıma'nın şehadet günleri. Bu günlerde O'nun hakkında birkaç satır yazmazsak vefasızlık etmiş oluruz. Çünkü Rahmet Peygamberi'nin kızının varlığı, unutulmayacak kadar azametlidir.

Din mevzusunda hangi sayfayı açarsanız, Musibetle ilgili hangi sözü işitseniz, Tevella ve Teberranın manasına baksanız, bir irfan sohbetine kulak verseniz, zulmün tarihini açsanız, mazlumiyyetin ne olduğunu, gözyaşının ne zaman şeref kazandığını bilmek, şecaat, itaat, muhabbet nedir derk etmek isteseniz, şefaatin hikmetine sahip olmak, hitabet nasıl olur, kâmil ibadet nasıl yerine getirilir bilmek isteseniz, karşınıza daima, yüce bir isim çıkacaktır: Fatıma.

Yeryüzünün en ahlaklısının peşinde koşanlar mı var, iyilik ve güzelliği tanımaya çalanlar mı? Hiç işitmemeliler mi; Resulullah (s.a.a) buyurmuştu:  
"Eğer iyilik ve güzellik bir şahıs olmak isteseydi, o mutlaka Fatıma olurdu; oysa Fatıma ondan daha üstündür. Kızım Fatma soy, yücelik, keramet ve bağış bakımından yeryüzündeki insanların en üstünüdür." Güzellikler, Fatımanın ulvi vücudunda cem olmuştur. Öyle ki ondan ayrı değillerdir. Güzellik, Fatıma'ya müntesip olması sebebiyle iftihar edebilir ancak.

Yoksa bazıları namusu, hicabı mı tanımlamaya çalışıyor? Öyleyse dinlesinler:  
Nakle göre Resuli Ekremin (saa) vefatından sonra tebessüm dahi etmeyen Zehra (sa) o tabutu görünce gülümsedi ve böyle buyurdu: "Bu tabut ne kadar güzel bir şey, bunun içindekinin kadın mı erkek mi olduğu belli olmaz." 

Baştan alalım. Zehra'nın habibi, Habibinin yanına gitti. O günden itibaren dünya Zehra'nın yüzüne karardı. Şu sözleri söylüyordu; "takatim kalmadı, sabrım tükendi, bitab düştüm, düşmanım sevindi. Sevgili babacığım bu acı beni öldürüyor, yalnız, şaşkın ve kimsesiz kaldım, sesim tutuldu, belim büküldü, hayatım karardı. Babacığım senden sonra korku anmda artık bir dostum kalmadı, beni sakinleştirecek kimse yok." 
Başına öyle musibetler geldi ki aydınlık gündüzün bana gelseydi, dönüp karanlık gece olurdu.

Ve ağladı… Öylesine ağladı ki Adem'den kıyamete, en çok ağlayan beş kişiden biri oldu. Öylesine ağladı ki Medine'nin vefasız sokakları onun naleleriyle inledi. Huzur dostun ve düşmanın evinden firar etti. Bazıları gelip, 'ya gündüz ağlayıp, gece sussun, ya gece ağlayıp gündüz sussun' demişlerdi; gece ve gündüz ağladı. Onun feryadından, gece ve gündüz de hatta, ağladı. Şerif babası buyurmuştu hani; "Ey Fatıma! Allah'a and olsun ki senin ağlamandan dolayı, Allah'ın arşı ve onun etrafındaki melekler, gökler ve yerler ve onlarda olan her şey ağlayacaktır."  

Şeyh Abbas Kummi, kitabı 'Beytul Ahzan'da, Keşfu'l Gumme kitabından, hülasa İbni Abbas'tan nakleder. İstisna olarak gülümsediği bir an vardı Zehra'nın. Ama o andan önce endişeliydi. 'Kırık kapı macerası'ndan sonra, visaline yakın zamanlarda Esma BintiـUmeys'ten üstü kapalı bir tabut yapmasını istedi. Çünkü o vakitlerde ölen kadınlar, üstlerine parça atılıp üzeri açık tabutlarda teşyi ediliyordu. Bunu hoş karşılamıyordu Zehra-yi Betül. Esma, Habeş Halkından gördüğü üzere, tabutu yaptı.  
Nakle göre Resuli Ekremin (saa) vefatından sonra tebessüm dahi etmeyen Zehra o tabutu görünce gülümsedi ve şöyle buyurdu: "Bu tabut ne kadar güzel bir şey, bunun içindekinin kadın mı erkek mi olduğu belli olmaz." 

Ey Fatimi hanımlar ya da kendisini Fatma'nın takipçisi ilan edenler! Zeyneb'in annesi, mübarek naaşının bile bir zerre görülmesini istemiyor. Dikkat edelim daha cazip bir nokta daha var: Sahi, Zehra'yı gecenin karanlığında defin etmediler mi? Ve bir elin parmağını geçmeyecek 'has yaran' haricinde kimsenin de haberi yoktu değil mi? Şöyle geriye çekilip yeniden düşünelim. Hanım'ın -yoluna canımız feda- hassasiyetinin ulaştığı haddi görebildiniz mi? 

'Kevser'in hayatının yeniden tahkik edilip, onu derk etmeye çalışmaya meşgul olunduğu bu günlerde -ki temenni ediyorum öyledir-, bunu söylemenin de vakti gelmiştir; kadınlarımız Fatımi bir yaşam anlayışına sahipler mi, dört dörtlük?