Bismillah...

Yok, efendim hemen seçkin sınıf, kent soylu insanlar edebiyatı yapmayacağım. İnsanlar yerleri yurtları neresi olursa olsun vatandaşlık bağları bakımından eşit bireylerdir. Ama şunu da ifade etmek istiyorum ki, kimi beldelerde yaşıyor olmak, kimi yerlerin nüfusunda bulunmak biraz ayrıcalık sunuyor insana. Belki maddi açıdan fazla katma değerler sağlamasa da manevi açıdan, edebi açıdan o muhitin insanı olmak biraz ayrıcalık katıyor kimliğimize.

Konumuzu dağıtmadan değinirsek, İstanbul noktasından olaya yaklaşmak istiyorum, çünkü kırk senedir bu şehrin kahrını çekiyorum. Üsküdarlı olmak bir ayrıcalık gibi gelir bana, Fatihli olmak, Sultanahmet’te bir evde oturmak bir ayrıcalık gibi hissederim. Bakırköylü olmak da yakın bir zamana kadar öyleydi. Annem, rahmetli dedem Bakırköy’ünde oturdukları için mutluydular. Ama artık Bakırköy’ünde yaşamak zor ve meşakkatli olmaya başladı.

Biraz Maziden

Halkın Ecevit ile Demirel arasında paslaşıldığı, günün ekserisinin temel ihtiyaç maddelerimizi temin etmek için kuyruklarda tüketildiği 70’li senelerde insanlar yine birçok sıkıntılarla debelleşiyordu ama yaşadığımız semtler bizden izler taşıyordu. Sokaklarımız vardı, sokaklarımızda oyunlar oynayarak, bir yerlerimizi yara bere içinde bırakarak büyüyorduk. Tinerci nedir, değnekçi nedir, organ mafyası nedir bilmiyorduk. Komşuluklarımız vardı ve komşu çocuklarıyla kavga dövüş,  sarmaş dolaş geçen yıllarımız vardı.

O senelerde öyle modern dünya anlayışı, halka açık belediyecilik anlayışı duymazdık, biz vergimizi öderdik onlar da hizmetlerini yaparlardı. Sonra seksenler geldi. Çevremiz bize birden yabancı olmaya başladı. ANAP lı bir isim Bakırköy Belediye Başkanı oldu ve modernleşme adına eski Bakırköy’ümüzü tanınmaz hale getirdi. Bu isimle başlayan Bakırköy’ün makûs talihi ardı ardına gelen yerel yöneticilerimizin beceriksiz ya da “vatandaşına hizmetten evvel yandaşına hizmet” anlayışıyla sergiledikleri yönetim Bakırköy’ü her geçen sene biraz daha eski yaşanılabilirliğinden uzaklaştırdı.

Doksanlı yıllarla birlikte Türkiye yepyeni bir yerel yönetim anlayışıyla karşılaştı. Halka hizmeti önceleyen, halkın sorunlarını çözmeden rahat yüzü görmeyen yerel yöneticilerin eline geçen kentler ve beldeler kısa zamanda tanınmayacak hale geldiler. Bir vakitler Bakırköy’e bağlı köyler, çiftlikler olan yerlerde modern ilçeler yükselmeye başladı. Esenler, Güngören, Bahçelievler, Yenibosna, Küçükçekmece az bir zaman önce Bakırköy’ün semtleri köyleri durumundayken birkaç sene içerisinde Bakırköy’ü geride bırakan ilçeler olarak İstanbul bünyesinde belirdiler. Sözü edilen anlayışa yüzünü de gönlünü de dönmek istemeyen Bakırköy her geçen dönem bir kere daha iş bilmez idarecilerin elinde kalırken, Bakırköylü insanlar da inatları uğruna sorunlar yumağı bir ilçede yaşamaya mahkûm oldular.

İki binli yıllarla Türkiye’nin ve Türk insanın kaderini değiştiren AK Parti iktidarıyla yerel yönetimlerde de köklü gelişmeler izlenmeye başlandı. Selefi olan Refah Partisi’nin belediyecilik anlayışını daha da zirveye çıkartan AK Parti Belediyeciliği, ülke sathında birkaç istisnanın haricinde, el attığı her il ve ilçede zamanın ruhuna uygun icraatlarda bulundu. AK Belediyecilik olarak isimlendireceğim anlayış beldeleri de belde vatandaşlarını da çağdaş şehir konforuyla yaşatmaktan geri kalmadı.

AK Parti iktidarından evvel dimağımıza kazınan bir vecize vardı; “Türkiye üç tarafı denizlerle, dört tarafı düşmanlarla çevrili bir kara parçasıdır” diye, Bakırköy’ün ahvali de bu misal oldu zaman içerisinde. Dört bir tarafımız AK Partili Belediyelerle çevrili bir ilçeyiz artık.  

AK Belediyecilik Anlayışı

AK Belediyecilik anlayışı, son on yıllık süreç içerisinde AK Partili kadroların yerel yönetimlerde gerçekleştirdiği hizmetleri, yönetim anlayışını ve bunların arka planındaki düşünce yapısını kapsayan bir kavramdır. Başka bir ifadeyle, AK Belediyecilik, yerel yönetimlerde yeni bir yönetim anlayışının ve yaklaşım tarzının adıdır.

Yerel yönetimlerle ilgili düzenlemelerde, hem yönetim zihniyetinde hem de yeni uygulama ve yaklaşımlarda farklılık yaratmaya çalışmaktır. Yerel yönetimlerde AK Belediyecilik yaklaşımı, her şeyden evvel, “kapalı sistem yönetim anlayışının, katı ve mekanik bürokrasinin, günlük sorunlarla boğuşan uygulamaların, sadece devleti merkez alan ve halkı görmezden gelen statükonun, devletten halka tek yönlü bir iletişimin, vatandaşa haklarını değil sadece görevlerini hatırlatmanın, sonuçlar yerine sadece süreçlerle uğraşmanın reddedilmesi anlamına gelir” Prof. Dr. Ömer Dinçer’in konuyla ilgili tespitleri ne kadar da yerinde. AK Belediyeciliği Sayın Dinçer’in ifadelerinden anlatmaya devam edeceğim.

“AK Belediyecilik insan merkezli ve halk odaklı hizmet yaklaşımını esas almaktadır. Bu sebeple, “kamu yararı” olarak dile getirilen amaçlar siyasal bir tercih veya tavır olmaktan çıkartılarak halkın ihtiyaçlarını karşılamaya dönük hizmetler olarak tanımlanır.

Diğer taraftan merkezi idare ile mahalli idareler birbirinin rakibi değil, tamamlayıcısı olarak görülür. Bu açıdan yerel yönetimlere yetki devretmek ve ayrım yapılmak sızın kaynak aktarmak için tereddüt gösterilmez. Ayrıca kamu yönetiminde şeffaflık ve katılım, günlük sorunlara yoğunlaşma yerine kent vizyonunu ve misyonunu içeren gelecek yönelimli bakış açısı, hizmette çeşitlilik ve kaliteyi arıtma, geçmişi teftiş etme yerine performansa dayalı denetim gibi modern düşünce ve uygulamalarına öncelik verilir. Kısaca AK Belediyeciliğin düşünce yapısı; kendi beşeri sosyal ve ahlaki değerlerimiz ile modern yönetimin teori, ilke ve tekniklerinin bir potada eritilmesiyle oluşur”

Prof. Dr. Ömer Dinçer’in ifadelerinden anladığımız gibi insan odaklı yönetim etkisi altına aldığı yerel yönetimlere mutluluk getirmiş, bu beldelerin ahalisi AK Belediyeciliğin nimetlerinden istifadenin keyfini sürer olmuştur. Ne yazık ki, dört tarafından AK Partili belediyelerle çevrili olan Bakırköy iki dönem üst üste seçilen Sayın Ateş Ünal Erzen’in sergilediği yönetime mahkûm kalmaktadır. Bu Bakırköylü seçmenin tercihi midir, AKP Bakırköy Teşkilatının bunda etkisi var mıdır? CHP li yönetime yüklenmek için kaleme alınmadı bu yazı. Bakırköy AKP ilçe yönetiminin ve de İstanbul İl Başkanlığı’nın Bakırköy’e yaklaşımını da sorgulamak ve AK Belediyecilikten bizleri mahrum eden sebepleri göz önüne sermek gerek diye düşünüyorum.

Bakırköy ve AK Parti

Bakırköy halkının siyasi tercihi hiç bir zaman sağduyudan yana olmamıştır. Siyasete sürekli ideolojik yaklaşan Bakırköy seçmeni önüne sandık sunulunca ne kadar da şikâyetçi olsa hizmete değil ideolojiye rey vermiştir. Bunu bir yazar olarak saygıyla karşılıyorum. Bir Bakırköylü olarak da seçmenimin tercihine ve bunun getirdiği olumsuzluklara katlanmaktan başka bir şey elimden gelmiyor haliyle.

Bakırköy’ün AK Belediyecilikten nasibini alamamasının bir sebebi de Bakırköy AK Parti yönetiminin İstanbul İl Başkanlığı’nın gölgesinde kalması diye düşünüyorum. İlçe teşkilatları hangi sebeplendir bilemem ama devamlı İl Teşkilatının gölgesinde kalmakta ve Genel Merkez ya da İl Teşkilatından yapılan dayatmalara göğüs gererken zorlanmaktadır. 2004 seçimlerinde Sayın Mehmet Müezzinoğlu’nun dayatmasıyla Bakırköylülerin adını ilk defa duydukları Taner Mustafaoğlu ile seçime mağlup başlamış ve zor şartlarda ilçe meclisine sekiz belediye meclis üyesini alabilmiştir. 2004 seçimlerini takip eden süre içinde Bakırköy belediyecilik olarak bir şeyler görebilmişse bu sekiz belediye meclis üyesinin ve özellikle Sayın Muhammed Aydın’ın büyük payı olmuştur. 2004 seçimleriyle Bakırköy Belediye Meclisine dâhil olabilen sekiz AK Partili üyeden beş sene içerisinde ortalıkta iki isim dikkatimizi çekmektedir. Bütün bir dönem boyunca Bakırköylülere partili partisiz hizmet etmekten çekinmeyen, ilçe genelinde mevcut mahallelerimize sağlık ocaklarının kurulmasında bilfiil gayret gösteren ve İlçe Sağlık Grup Başkanlığı’ndan teşekkür alan Sayın Muhammed Aydın ve bir şekilde hizmetlerinden istifade ettiğimiz Sayın Mehmet Emin Ertekin. Diğer altı isim neredeydiler. Ve 2009 seçimlerinde teşkilata danışmadan üzeri çizilen Muhammed Aydın. Beş sene zarfında Bakırköy’e ne gibi kazanımları olduğunu bilemediğim isimler ve 2009 seçimlerinde yine meclise göndermek zorunda kaldığımız diş hekimleri.

2009 seçimlerine yaklaşılırken AK Parti ilçe yönetiminin aynı hatalara düşmeyeceği ve kendi teşkilatından aldığı kuvvetle seçimlere gireceği zannedilirken iki büyük hata ile Bakırköy yeniden Sayın Ateş Ünal Erzen’e teslim edilmiştir. Genel Merkezin atadığı aday Sayın Oğuz Satıcı’nın yine birkaç Bakırköylü iş adamın dışında tanınmayan bir isim olması, Sayın Satıcı’nın ilçenin bünyesine uymayan vaatleri ve ilçe yönetiminin meclis üyelerini listelerken yaptıkları affedilmez hatalarla kaybeden AK Parti değil yine Bakırköy olmuştur.

Toplumun bazı kesimleri itibariyle ve bazı hususlar açısından, bugün yapılagelen işlerin dünkülerden, yarınkilerin de bugünkülerden farkı olmayacaktır. En nezih ve en ideal toplumlarda bile, sürekli aldatıp bölen istismar edip ezen ve devamlı yüzündeki maskeyi değiştirerek kendisini saklamasını bilen bir kısım karanlık ruhlar olmuştur ve olacaktır da. Ama bunların yanında dünya kadar olumlu insan ve olumlu gayretin bulunduğu bir gerçek.

İktidara, Büyükşehir Belediyesi’nin imkânlarına rağmen Bakırköy’de 2004 seçimlerine göre daha vahim bir neticeyle teşkilat seçimi kaybetmişti. Seçimi kaybeden AK Parti Bakırköy teşkilatı değil, hala yerinde, görevde olan İlçe Yönetimidir. Bakırköy AK Parti Yönetimi’nin durumu ise apayrı bir yazının konusudur.

Bakırköy bir kez daha Sayın Ateş Ünal Erzen’e teslim edilerek ilçe, AK Belediyecilik anlayışından, AK Partili belediyelerin sergiledikleri şehircilik başarılarında mahrum kalmıştır. Seneleri Bakırköy’de geçenler, eski Bakırköy’ü bir nostalji havasında genç kuşaklara aktaranlar yani Bakırköylüler de durumdan memnun dağilerdir. Ama gene de seçim zamanı ideolojik yaklaşımlarla hizmete değil ideolojilerine rey vermektedirler.

Özgürdürler, Bakırköy özgür bireylerden oluşmaktadır ve mevcut olumsuzluklar içinde de yaşamak, çevremizde belediyecilik adına yapılanlara uzaktan bakarak sorunlar yumağı bir ilçede yaşamak özgürlükleri mevcuttur. Tercihlere yalnızca saygı duyarız. Ama şu gerçek ki, saygı duyduğumuz tercihler artık cazibesini yitirmiş, eski havasından eser kalmamış, çile ve dert yumağı bir Bakırköy meydana getirmiştir. Bunun kabahati ne seçmendedir, ne Bakırköy’ün bu güne kadar teslim edildiği zihniyettedir. Ben kabahati kendimde görüyorum. Bakırköylü olmakla övünüp de ilçesine sahip çıkmayan herkeste görüyorum. Ve sadece daha iyi günlerin hayaliyle yaşamanın yeterli olamayacağını düşünüyorum.

Bilâl Atış   b.atis73@gmail.com