Bismillahirrahmanirrahim.

    İstanbul‘da vahdet haftası münasebetiyle düzenlenen Uluslararası  Kadın Hakları, Sorunları ve Sorumlulukları Sempozyumu, her ne kadar bilimsel bilgi şöleni şeklinde olsa da uzun süredir görüşemediğimiz gönül dostlarımızla birlikte olmamız, duygusal ortamların oluşmasına vesile olduğu için olumluydu. Açıkçası bu kadar verimli olabileceğini ummuyordum, kaç gündür yaşadığım güzelliklerin tesirinden kurtulabilmiş değilim.  

Vahdet haftası münasebetiyle kadınlara yönelik yapılan programda hem ülke içinden hem de yurtdışından gelen birçok konuşmacıya söz verildi, sayı itibariyle konuşmacıların fazla olması bizleri korkuttuysa da renkli fikir fırtınasının yaşanması heyecan vericiydi. 

Dikkatim birkaç konuda yoğunlaştı, ama şunu söylemeden geçemeyeceğim en etkin konuşmayı birilerinin fikirlerine tutsak olmayan özgün konuşmalarda görebildik. 

Kadınların sorunlarına dair yorumlar yapıldıysa da yeterince çözüm noktaları önerilmediği düşüncesindeyim. 

Prf. Dr. Hüseyin Hatemi konuşmasının başında güzel bir noktaya değindi.

  “Kadın sorunları halledilmesi gereken bir sorundur, bizler bu imtihanda başarılı olamadık o yüzden çok da iyi notlar alamadık ve bunun içindir ki kadınlar konusunda her gün içimize acı veren haberler ulaşıyor...” 

Yasemin Çoban çözüm noktasında önerisi dikkat çekiciydi.

“Kadınların elbette ki hakları var bu konuda kimsenin bir şüphesi yok. Sadece hakların korunması gerekiyor.”

“Hz.Fatıma’nın hayatının her anında peygamber efendimiz (s.a.a) ve evliliği süresince Hz.Ali (a.s) tarafından desteklenmesi gibi.” 
 

Çağımızda kadınların karşı cins tarafından yeterince desteklenmemesi ve güven verilmemesi başlatılmış bazı çalışmalar karşısında çözüm noktasında tıkanıklığa sebep oluyor.

Özel yetenekleri olan ve ayrı bir zekâya sahip bir kadının erkek tarafından desteklenmemesi kadını işin içinden çıkamayacağı kısır döngüye sokuyor. Kadının kendini ortaya koyabilmesi için erkeğe ihtiyacı var. Duruma göre baba, ağabey veya eş tarafından desteklenmeli.  

Mücahit Gültekin’in  savunduğu fikri verdiği örneklerle eleştirmesi dikkat çekiciydi.

Konuşmacı “ İslami kadınların batıya özendirilerek sosyal aktivite içine çekilmesi ve özendirilmesinin günümüzde aile içi yaşantıda birçok aksaklıklara yol açtığını iddia ediyordu. Toplum içerisinde olan kadının çocuklarına ve eşine karşı sorumluluklarını aksattığını ileri sürüyordu”. 

Bu konuda birçok yorum yapılabilir yalnız bir konuya değinmeden geçemeyeceğim. Batıya özentiyi eleştiren konuşmacı farkında olmadan sık sık Batılı yazarlardan örnek vermesiyle Batı düşüncesini pek de göz ardı etmediğini ortaya koyuyordu. Fikrini savunma amaçlı Müslüman bir düşünürü ele almaması düşündürücü idi. Sunum sırasında Türkçede bulunmayan kelimelere yer vermesi çok ilginçti. Savunduğu fikri farkında olmadan Batılı düşünürlerle desteklemesi gizli bir sempatiyi gösteriyordu. 

Bazı düşünürler Müslüman kadınların Batı özentisiyle toplumsal faaliyetlere yöneldiğini iddia ediyorlar. Bence bu Müslüman kadınlara yapılan büyük bir haksızlıktır. Sanki İslam kadınlara gereken hakları vermemiş de bizler haklarımızı başka yerlerde aramak durumunda kalıyoruz gibi bir durum ortaya çıkıyor. 

Bu düşüncede olan araştırmacılara şunu sormak istiyorum, Müslüman kadınlar kararlarını veremeyecek kadar doğruyla yanlışı ayırt edemiyor mu ki böyle suçlamayla karşılaşıyor? Hangi İslami hükümde kadın toplum içerisinde olamaz veya olması günahtır diye hüküm geçiyor. Geçmişte kadınlar dört duvar arasında kalarak mı tarihte silinmeyecek izler bıraktılar? 

Bunun dışında hangi mantığa dayanarak toplumun yarısını oluşturan kadınları dört duvar arasına mahkûm edebiliriz. Kadını ne siyasal alanda ne de çalışma alanında göremiyorsak  peki bu boşluğu kimler dolduracak merak ediyorum?

Hemşire, kadın hastalıkları doktoru, öğretmen, kuaför, terzi v.s. kim bu boşlukları dolduracak?

Diyelim ki Batıya özenildi diye çalışma alanına girdik, köy yaşamındaki annelerimizin tarlada bedensel gücünün üstünde emek harcayıp çalışmalarını kime yükleyecekler?  Babalarımızdan daha çok emek veren annelerimizi çalışmak durumunda olmasını kime özenti olarak değerlendirecekler bilemiyorum… 

Sınırlarını belirleyen kadın toplum içerisinde bulunmak durumundadır, her ne kadar pratikte gerek karşı cinsten desteklenmesi ve gerekse devlet kanunlarında korunması yönünde sorunlar yaşasa da.
 

 Her şeye rağmen konferansta ilmi ve samimi bir ortam vardı. Zaman zaman espirili sözler ortama ayrı bir hava katıyordu. Oturum başkanının konuşmacıları lütfen 10 dk. geçmeyin uyarısında bulunması ama pek de dikkate alınmaması ilginçti. Kimileri konuşmak istemiyor kimilerinin sözü balla kesilse de konuşmaya devam ediyordu. 

Konferans da emeği geçenlere teşekkür ediyorum, Allah razı olsun.