Hani Seyyid Ahmet’in babası, tarihin seyrini değiştiren adam
Humeyni’nin vedasına. Nasıl da çaresizdi hastanede, bir o kadar da sevinçli
rabbine dönüyor diye.
Bugün Resul’ün evinde matem var, Humeyni’nin oğlu Ahmet ayakları ucunda, tıpkı
Fatıma gibi.
Sen Ruhullah’ın vedasına tanık oldun mu hiç?
Ameliyat odasında bir avuç doktor, ellerinde yüce insanın hayatı. Hekimi
gözleri açık karşılamıştı Humeyni. Ve her zaman ki gibi ayetlerle süsledi
nefesini.
Kimse anlamasın diyeydi tüm göz açıp kapamalar. Ama hep kapıdaydı
gözleri. Birbirlerine bakıyordu doktorlar anlamsız gözlerle. Herkes buradaydı,
oğlu Ahmet olmak üzere tüm yakınları, sahi kimi bekliyordu Humeyni?
Doktorların gözleri kapıda, kalp atışları azalıyor Ruhullah’ın.
Bir seyyid yaklaşıyordu kapıya,
Humeyni “Eşhe du en la ilahe illallah” diyordu.
Bir seyyid yaklaşıyordu kapıya,
Humeyni “Eşhe du enne muhammeden resulullah” diyordu
Bir seyyid yaklaşıyordu kapıya,
Ve Humeyni
”Eşhe du enne aliyyen veliyullah” diyordu.
Bir seyyid yaklaşıyordu kapıya
Melekler selamlarken onu
Humeyni “kardeşim” diyordu.
Millet figan içinde, ezilmişlerin babası hicret etmekte, millet
figan içinde, horlanmışların babası yıldızlara gülümsemekte.
Melekler “Ya Allah” derken, Rahman,”ben sizin rabbiniz değilmiyim?”
diyordu.
Humeyni “evet sen bizim rabbimizsin” deyip gözlerini kaparken,
İçeriye giren seyyid “inna lillahi ve inna ileyhi raciun” diyordu.
Bugün Resul’ün evinde matem var, oğlu Ahmet bir kenarda oturmuş
sessizce ağlamakta. Tıpkı Fatıma gibi.
Çekilin, çekilin, oğlu Ahmet de görsün babasını diyor birisi.
Fatıma’nın ağlamasına izin vermemişlerdi oysa.
Ağla Ahmet! Çaresizliğine mi yoksa garipliğine mi ağlayacaksın?
Fatıma’nın kapısına düşermiş gibi, Ahmet’in de yüreğine düşmüştü ateş.
İzin ver önce âlem vedalaşsın sonra da sen. Ey Ahmet! Ağla bugün
fecrin son günüdür.
Bir yıldız kaydı o gece. Tüm dünya inanmazken bu hicrete. Herkes
haberin doğruluğunu bekliyordu.
Bir kardeş miraca çıkarken, diğer bir kardeş mihraba yöneliyordu
yaşlı gözlerle.
Ve büyük insan Ruhullah’ın hicretini rahmana “Lebbeyk” deyişini
açıklıyordu.
Sen Ruhullah’ın vedasına tanık oldun mu hiç?
Hani şu Seyyidin kardeşi Humeyni’nin vedasına. Nasıl da
muhabbetliydiler birbirlerine. Birisi sürgüne giderken diğeri cepheye gidiyordu.
Ve şimdi bu hicret iki kardeş arasında perde çekiyordu.
Zor oldu Ruhullah’ın vedasına tanık olmak
Herkes gibiydik. Gözlerimiz kilitlenmişti “Velayet” kapısına. Biz,
kim gelecek? Diye bekliyorduk. Herkes buradaydı, oğlu Ahmet olmak üzere tüm yakınları,
Ruhullah’ın gülümseyerek beklediği de kimdi?
Ve bir Seyyid yaklaşıyordu kapıya ve birisi, gelen cephelerin
uykusuz ve korkusuz komutanı “Seyyid Ali Hamanei” diyordu.
Allah razi olsun Fatih kahramani kardesim.Yaziyi okurken göz yaslarimi tutamadim.Dursun Ali Erzincanlinin siirlerinde buldum birden kendimi.Bu yazi en kisa zamanda fon esliyince okunmalidir.
Sefir
08-01-2010, 17:50:08
Masallah güzel edebi bir dille yazilmis,ama Humeyni yerine hep Ruhullah veya imam Humeyni diye yazilsaydi daha güzel olurdu.
nur
08-01-2010, 22:49:54
Allah razı olsun ...Sefir kardeşimizin görüşüne aynen katılıyorum.Ruhullah'ın tekrarlanması başlık ilede uyumlu olurdu.
OKOLAN
09-01-2010, 17:57:38
şiir edasında yazılması gayet etkileyici...arkadaşların tutumluğunu anlıyorum fakat şiir edasında olduğu için imam humeyni şeklinde yazılmasında bi problem olcağını düşünmüyorum şahsen.. Bedir savaşında Hz. Ali'nin kahramanlıklarının anlatıldığı şiirlerdeki hitap şekli gibi olmuş...yani yalnızca isim zikredilmiş ahenk bozulmasın diye...
Hüseyin İBRAHİMİ
13-01-2010, 07:26:43
ALLAHUEKBER.HAMANEY REHBER.....
Süreyya yıldızına çıkmış İslamı yeryüzüne indiren Ruhullah Musavi Ayetullah İmam Humeyni(r.a.)ye ve ümmetin rehberi Seyyid Ali Hamaney'e selamlar olsun.Rabbimiz biricik İslam Inkılabını emperyalist ve siyonistlerin şerlerinden korusun ve bu korumaya bizleride memur kılsın.
yaver
18-01-2010, 10:23:14
oğlu Ahmet bir kenarda oturmuş sessizce ağlamakta. Tıpkı Fatıma gibi. Hiç kimse ama hiç kimse hz Fatime gibi ağlayamaz... birilerine benzetecekseniz bunlar masumlar olmasın hiç kimse onlar gibi olamaz...
Yazar'dan
18-01-2010, 14:51:03
Değerli kardeşim,ben sadece yaptığım karşılaştırmada yapılan eylemin aynı olduğunu dile getirdim.Elbette hiçbirimiz masumlarla kimseyi bir tutmuyoruz.Böyle bir düşüncemizde hiçbir zaman olamaz.Ancak,masumluğu ele alırken bazı konulara da dikkat edip ifrat ve tefrit düzeyine çıkarmamaya da özen göstermeliyiz.Eğer masumların,hal ve hareketlerini veya faziletlerini yüceltirken,onların davranışını bir insan sıfatından çıkarıp farkında olmadan melek sıfatına yüklemiş olursak onlara haksızlık etmiş oluruz.Dikkat ettiğimiz konu bu haksızlığı yapmamaktır,yoksa onların yaşadıkları ile kendi yaşadıklarımızı karşılaştırmak haksızlık değil,aksine her durumda onların hal ve hareketlerini kendimize örnek aldığımızın göstergesidir.Selam ve dua ile...
Yazarlar ve makalelerin
Yayınlanan haberlerin yorumları sadece yorum sahibini bağlar. Bu konuda
rast haber merkezi'nin hiçbir sorumluluğu yoktur
rasthaber.com’da yayınlanan harici linkler ayrı bir sayfada açilir.harici linklerin içeriğinden rasthaber.com hiçbir şekilde sorumlu değildir
rasthaber.com’da yayınlanan yazı ve yorumlardan yazarları sorumludur.
