Bismillahirrahmanirrahim, 

Hani Rabbin, Ademoğullarının sırtlarından zürriyetlerini almış ve onları kendi nefislerine karşı şahitler kılmıştı. « Ben sizin Rabbiniz değil miyim ?» Onlar da « Evet, şahit olduk » demişlerdi. Kıyamet gunü « Biz bundan habersiziz dememeniz içindir. A’raf/172 

İnsanoğlu yaratıldığı ilk günden itibaren gerçekleri bilmekte, aynı zamanda gerçekleri bulması için « programlanmış » kendi kendini yenileme kapasitesine sahip bir yaratıktır. 

Kendisini yenilemesi ve geliştirmesi için de ona uygun bir çevre ve koşullar oluşturulmuştur, kendi ana yapısında ise bu koşullara ve şartlara cevap verecek gerekli donanımları ile güçlendirilmiştir. Göz, kulak, el, beyin, ayak vs………. 

Bu donanımları insana öyle koordineli bir şekilde verilmiştir ki hiçbir eksiklik söz konusu değildir ve insanoğluna da bu donanımları istediği gibi kullanmada özgürlük verilmiştir. Fakat insanoğluna bazı ana veriler ile onun için zararlı ve faydalı olan her şey belirlenmiş, ince ve hassas dengeler oluşturulmuş,  bunda kendi yapıları içinde belirli bir sisteme oturtulmuş ki bu da insanın kendi yapısına zarar vermemesi içindir. Ama insanın bu nesneler ve donanımlardaki o hassas dengeleri ve  onu oluşturan sistemleri değiştirebilme kapasitesi de verilmiştir. Bu da insanoğluna verilen en büyük mevkidir. 

« Hani Rabbin, meleklere « Muhakkak ben, yeryüzünde bir halife var edeceğim. » demişti. Bakara/30 

İnsanoğlunu halife olması /olabilmesi, kendisini geliştirme, yenileme donanımlarını kullanmasına bağlıdır. Yani belirli ölçüler ve değerler ile sabitlenmiştir. Bu ölçüleri ise insanoğlu var olmadan belirlenmiştir. 

« Hani Rabbin melekler  benim kuru çamurdan ve balçıktan  şekillendirip yaratıp ona ruhumdan üflediğimde hemen secde edip kapanın demişti, meleklerin hepsi secde etti. Ancak iblis secde edenler ile birlik olmayıp kaçındı ve diretti. Allah dedi ki « Ey iblis sana ne oluyor da sen neden secde edenler ile birlik olmadın ? » O da dedi ki ben, kuru çamurdan şekillenmiş bir balçıktan yarattığın bu beşere secde etmek için var  olmadım .» hicr 28 den 33. 

Neden şeytan insana secde etmedi ? Neden şeytan Allah’ın emrine karşı geldi ? Oysa şeytan Allah katında en yüksek değeri olan bir yaratıktı ?Acaba hani biz deriz ya « Nefsine mi uydu ? » Ki onda nefis yok. 

İblis bilgisinin kurbanı oldu. Nasıl mı ? Her şeyi bildiğini sanıyordu, gaybı da biliyordu, bizlerin (insanın) içine mahkum olduğu zaman dilimine o mahkum değildi, dolayısı ile gelecek onun için bir gizlilik arz etmiyordu. Dolayısı ile bilgisi ve sahip olduğu mevki ise iblisi, insana karşı böbürlendirdi,  kibirlendirdi, gurulandırdı,  mutekebir kıldı.  Ki bu tüm hasletler ise onu cahil etti, kör etti, kıskanç ve kinci kıldı ki Allah’a karşı gelmesini, Allah’a itaat etmemesine neden oldu.  

Hani Rabbin, meleklere « Muhakkak ben, yer yüzünde bir halife var edeceğim. » demişti. Onlar da « Bizler seni övüp yüceltip seni ulviyetini tasdik edip dururken, orada bozgunluk çıkaracak ve orada kanlar akıtacak birini mi var edeceksin !? »dediler 

İste iblisi yanıltan ve Allah karşı olmasını sağlayan bilgi bu idi. Yani aldığı bu bilgiler onu, onu yaratana karşı itaatsiz kıldı, melekler Allah’a karşı iblis kadar itaatsizlik yapmadılar, « Hakikati bilmedikleri için » sadece kendi  bildiklerini Allah’a ilettiler. Fakat İblis daha da ileri gitti, çünkü her seyi bildiğini sanıyordu ve tüm gizliliklere sahip olduğuna inanıyordu.  

Allah’ın, Melekler ve iblise cevabı ise «  Şüphesiz sizin bilmediğinizi ben bilirim. » dedi. Ve Adem’e isimlerinin hepsini öğretti ve meleklere yönelerek « Eğer doğru sözlüler iseniz  bunları bana isimleri ile haber verin. » dedi. Melekler bunun karşısında Allah’a yönelerek « Rabbim sen yücesin, biz senin bize öğrettiklerinden başkasını bilmiyoruz, gerçekten her şeyi bilen sensin, hüküm ve hikmet sahibi sensin. » 

Allah (cc) insana dönerek «  Ey Adem, bunları onlara, isimleri ile haber ver. » dedi. Adem de onlar bütün isimleri ile haber verince, Allah meleklere yönelerek « Size demedim mi, göklerin ve yerin gaybını gerçekten ben bilirim, gizli tuttuklarınızda açığa vurduklarınızda »  Allah iblise dedi ki «  Öyleyse ordan çık, çünkü sen kovulmuş bulunmaktasın, » ve « Şüphesiz ki din gününe kadar lanet senin üzerinedir ». (Allah’ın laneti iblisin üstüne olsun) 

 Allah’ın (cc) ademe vermiş olduğu yüce makam, iblisi çıldırtmış, hor gördüğü, basit gördüğü, çamur ve balçıktan oluşan bu insan, nasıl olur da ondan üstün olurdu.  Nasıl olur da ibliste bulunmayan bilgileri o bilebilirdi. Üstüne üstelik Allah katından kovulmasına da neden olmuştu. 

 İblis Adem’e savaş açmıştı ve onu Allah’ın gözü önünde küçük ve basit düşürmek, kendinin haklı olduğunu ispat etmekti, Allah (cc )tan bunu ispat etmesi için süre isteyecek ve bütün hileli oyunlarını insana  « Adem’e » oynayıp, insandan daha üstün olduğunu Allah’a ispatlayacaktı, çünkü o biliyordu ki insan kan dökücü ve bozguncu idi. 

İblis, Allah’tan istediği o sureyi aldı «  Rabbim öyleyse onların dirileceği güne kadar bana süre tanı » Allah (cc) dedi ki « Öyleyse sen bilinen günün vaktine kadar süre tanınanlardansın. » 

İblisin Allah (cc)  ile olan bu anlaşması insanoğlunun kendi değerini ispatlayacak bir ölçü olmuştür. Bu ölçüdeki değerler ile insan « Allah’ın halifesi » olduğunu gösterecektir.  

Iblis insan öyle yaklaşacaktır ki, kendisini, Allah’ın huzurundan kovduran tüm kendine has niteliklerini insana  çekici, süslü ve varlığının hedefi olarak gösterip, insanı, kendinin düştüğü tuzağa düşürecekti. 

Iblis dedi ki « Rabbim, beni kışkırttığın  şeye karşılık, anadolsun ki ben de onları yeryüzünde senin yaratığın şeyleri sevdirip süslü ve çekici gösterip onların hepsini sana karşı kışkırtıp, saptıracağım  ve onları itaat eden bulamayacaksın. » Fakat « onlardan MUHLIS olan kulların müstesna » 

Ademi halife kılan değerler ve öğretiler ve iblisi Allah huzurundan çıkartan kovduran değerler ve öğretiler. Allah’a en yakın olmanın özlemi.

Iki ölçü

1-) Meleklerin secde ettiği ademini ölçüsü ve değerleri.

2-) Şeytanı Allah huzurundan kovduran değerlerin ölçüsü.

Tek denge, Allah’ın halifesi olmak. 

Diğer tanınmış adı ile Hak ve Batıl. Kalıcı olan ise Hak’tır. 

 « denizler azdığında, kabardığında köpük oluştuğunu görürsün fakat deniz sakinleştiğinde o köpük yok olur, çünkü köpük asıl/kalıcı değildir. » 

TAŞPINAR Mustafa Kemal

24/12/2009