BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

            Doğu ülkelerinde dil, din ırk ayrımı, ülkelerin gelişmesini olumsuz yönde etkileyip önemli bir sorun teşkil ediyor… Türk-Kürt,  Şii-Sünni ayrımı sadece bunlardan birkaçını oluşturuyor.

            Özellikle de Kürt-Türk ayrımı yapan zihniyetler ufkumuzu kana boyayacak şekilde hızla yayıldığından komşumuz, iş arkadaşımız olan yurttaşlarımız birbirlerine hiç de hoş olmayan davranışlar sergileyebiliyorlar.

            Kendimizi bildik bileli hep bu sorun var…

            Daha küçük yaşlarda bizlere aşılanmaya çalışıldı düşmanlık! Nasıl ve nereden kaynaklandığı bilinmeden!

            Çocuklarımıza yanlış düşünceleri dayatarak insanları ne kadar sevdirebiliriz ki?

            Evlerimizin duvarları bitişik, tarlalarda annelerimiz omuz omuza çalışırken,  pazarda esnaflar beraber iş yaparken ya da devlet dairelerinde yan yana olan ve günlerini beraber geçiren bu insanların düşmanlıklarının adını ne koyalım?

            Kürtlerin bir kısmının hoş olmayan bazı eylemlerde adları geçiyor,

 Peki, suçsuz günahsız olan Kürtlere ne demeli? Nereye kadar sürecek bu düşmanlık? Nereye kadar birbirimizi itip zulmedeceğiz? Birileri buna dur diyemeyecek mi?

             Ya da dur diyeni susturacaklar mı? Daha biz inanç yoldaşlarımızla, yurttaşlarımızla barışı sağlayamamışken nerede insanlık barışını sağlayacağız!

            Elbette ki bir toplumun iyileri ve kötüleri vardır. O toplumdaki, iyi insanlar birbirlerine zarar vermedikçe onu nasıl düşman ilan edebiliriz? Hepsini aynı tabloya almak insanlara haksızlık olmaz mı?

Ayrıca bir toplumda yaşayan ve böylelikle iyiyi kötüyü paylaşan insanlarız. Bunun en iyi örneğini Gazze’de ki Müslüman kardeşlerimizi desteklemek amaçlı yapılan mitingde yaşadım. Hepimiz meydanda Müslüman kardeşlerimizi destekledik. Gerçekten de çok duygusal bir ortamdı. Bu ortam hepimizin kardeş olduğumuzun bir deliliydi. Bizler yurttaş olmadığımız bir ülkenin insanı için yan yana gelebiliyorsak, kendimiz için bu tabloyu neden oluşturmayalım?  Her iki tarafta birbirinin ekmeğine yağ sürüyorsa bu noktada birlikteliğin kaçınılmaz olduğunu düşünüyorum.

            Eğer bu toplumda aynı bayrak altında beraber yaşıyorsak barışı sağlamak için elimizden geleni yapmaktan başka bir seçenek var mı?

            Dünyanın hiçbir ülkesinde aynı inanca sahip yurttaşlarda bu tür sorunlar yaşanmamaktadır. İslami bir ülke olan İran,  Kürt halkıyla ilgili yaşadığı sorunlarda nefsinin dediğini değil, İslam’ın dediğini yaparak sorunu kökten halletmiştir…

             Amerika’da birçok ırktan insan bir arada barış içinde yaşıyorsa biz Müslüman kardeşler neden bunu yapmayalım?

            Soruyorum? Aynı bayrak altında yaşadığımız Kürt yurttaşlarımızı ne yapalım ya da onlar bize ne yapsın ki düşmanlığı çözelim…

         İki sonuca varıyorum: Biri ya kardeşliği seçip bu konuda çalışıp etrafı bilinçlendirmek ki olması gereken budur.

         Ya da iki taraftan birileri sürekli birbirinin hakkını yiyerek ona zulmedecek. Seçim bizlere kalmış… Doğru birdir…

         Her iki taraf da suçsuz günahsız ilan ediyor kendini. Peki, günahkâr ve günahı koruyan kim?

        Müslüman ülkelerde yaşanması kesinlikle yanlış olan bu düşünce sisteminin artık bir an önce değiştirilmesi inancımızın gereğidir.

       Peygamber efendimiz bir hadisinde şöyle buyuruyor:           

       “Birbirinizi sevmedikçe iman etmiş sayılmazsınız, iman etmedikçe de cennete giremezsiniz”.