Bismillah...

Demokrasi anlayışı nedir ve kuralı koyanlar kimlerdir? Kısacası sistemi kuranlar kimdir?

İran’daki demokrasi anlayışı ile Lübnan’daki veya Filistin’deki ya da herhangi bir MÜSLÜMAN ülkesinde de mesela Cezayir ile Türkiye’de aynı mıdır?

Kelime ve tanım olarak evet; ama kural olarak hayır. Çünkü içinde bulunduğunuz sistem ve o sistemi kapsayan çerçeve çok önemlidir.

Lübnan’daki seçimler Hizbullah zaferi ile sonuçlanmaz idi,  çünkü kuralı koyanlar bu oyunun “defayansını” yani zayıf/eksik/hatalı noktasını biliyorlardı ve oradan istediklerini uygulayabilirlerdi ki nitekim de öyle yaptılar da. Çünkü Hizbullah İsrail ve de ABD’ yi aşan ya da zorlayan bir güçtür.  Dolayısıyla bu iki ülke tarafından seçimlere her türlü yatırımın yapılması lazımdı,, Her türlü oyun,  milyon dolarlar harcamak gerekiyorsa harcanmalıydı, yani her türlü oyun serbesti yoksa sonuçta Hizbullah’ın kazanması İsrail ve ABD’ye daha da pahalıya mal olacak belki bu savaşa kadar gidecek diye düşündü. Dolayısı ile Lübnan’daki seçimlerde Hizbullah’ın önüne her türlü yolla geçilecek. Bir de Hizbullah’ın halk tarafından öylesine de desteklenmediği bu seçimler sonucunda bir gösterge olarak ilk plana çıkarılacak.  Böyle bir oyun içinde, demokrasiden bahsetmek biraz basit olur, inanmak çok daha basit olur, ama bu yola bir kere girilmiş, gidilecek, netice ise Hizbullah’ın varlığını kendi anlayış prensipleri doğrultusunda devam etmesini sağlayacaktır. «  Sizin kendiniz için şer dediğiniz sizin için hayırdır. » der Allah cc.

Buna paralel olarak unutmamak lazım ki biz Müslümanların prensipleri var ve o prensipler etrafında doğru ya da yanlış bir şeyler yapıyoruz. Ama bizim inanç ve prensiplerimiz  bizlerin normalde kendi yolunu çizmede belirgin ve net kurallar çerçevesinde olmaktadır. Fakat diğer yandaki demokrasi anlayışında haram, hırsızlık, rüşvet, bahşiş, kadın, uyuşturucu vs vs her türlü tezgâhlar ve oyunlar serbest. Böyle bir oyunu oynamak, onların demokrasisini oynamak,  bu oyunu kuranların demokrasisini oynamaktır. Bize sunulan, şeytanın kurduğu bir sistemde demokrasi oyununu oynamak, bunu kabul etmek,  bu oyunu oynamadan kaybetmek demektir.

Bunun en basit örnekleri Filistin’de, Cezayir’de, Türkiye’de, Pakistan’da, 5 aşağı 5 yukarı tüm Müslüman ülkelerinde gözlenmiştir. Sonuç olarak kazanılan hak verilmemiş tam tersine :’’BU HALK CAHİL SEÇMESİNİ BİLEMEMİŞTİR.’’ diyerek kendi istediklerini uygulamışlardır. Bunu da demokrasi adına yapmışlardır.

İran’da ise İMAM HUMEYNİ’NİN YAPMIŞ OLDUĞU İSLAMİ İNKILÂP NETİCESİNDE OLUŞAN SEÇİMLERDEN ÇIKACAK OLAN DA İSLAM’IN ÇERÇEVESİNDE OLACAKTIR ÇÜNKÜ ORADA SİSTEMİ KURAN ŞEYTAN DEĞİLDİR.

Neden İmam Humeyni bu oyunu oynamayı şah zamanında kabul etmemiştir? Çünkü sistemin ve oyunun kurucusu şeytandır.

Türkiye’deki örneği ise ortadadır, Matriz (demokrasi) oyunu ve kuralları İslam’ın alt yapısına bağlı kurallar ile kurulmamış ve uygulanmamaktadır. Bizlerin demokrasisinde Müslümanlar onlara verileni uygulamakta ve oynamaktadır, ama program uygulayıcısı eğer oyundan memnun değilse, istediği an istediği gibi programda bazı verileri değiştirerek halkın seçtiğini oyun dışı bırakmaktadır, yani herkesçe seçilmiş olanı suçlu günahkâr ilan etmiştir. Buna karşılık bizler ise demokrasi adına oturup kabullenebiliyoruz. Hür irademiz yok edilip ruhumuz ise köleleştiriliyor. BİZLERİN BU OYUNU BOZANA KADAR YAŞAYACAĞI DA BUDUR.

Örnek, İran İslam cumhuriyetidir. Onlar için İran İslam Cumhuriyeti yok edilmelidir, istedikleri demokrasiyi oynamalıdır ya da kendi demokrasileri adına orayı yok etmelidirler. Çünkü İran’daki oyun, onların programcıları tarafından yapılmamıştır. “Ey Büyük İmam Humeyni!”

Bunu paralelinde İran’da son seçimlerde gelişenler ise demokrasinin ne kadar zayıf ve manipülasyonlara ne kadar açık olduğunu göstermektedir. Eğer İran’daki sistemin alt yapısı İslami olmamış olsa idi gelişmeler çok farklı olacaktı, fakat bununla birlikte sistemin alt yapısını oluşturan mercilerin ve buna bağlı olan sosyo-ekonomik faktörleri oluşturan elemanların zaafları her an sistemi zayıflatabileceği gibi normal işlevini yapamayacağı da görülmüştür.

 Bizlerin bu oyunu bozmamız için İmamı zaman el Mehdi el fereci beklemekten başka yapacağımız bir şey kalmadı ama beklerken de onurlu beklemek ve atmış olduğu temeli de sahiplenmemiz lazım.

Bizlerin attığı sloganlar “Demokrasi kâfirliktir.” ya da “Demokrasi İslami düzen için araçtır.” ya da “Demokrasi gerçek hayattır.”, hepsi matrizin birer kuralıdır, amaç bölmek ve gruplara ayırmaktır ve de matrizin programını yaşatmaktadır/oynatmaktır.

 “İşte sizin ümmetiniz bir tek olan ümmettir ve de ben de sizin Rabbinizim, öyleyse benden korkup sakının. Ancak onlar kendi yaşantılarını aralarında partiler halinde parçalayıp bolündüler, her bir grup kendi ellerindeki olanla yetinip sevinmektedir. Artık onları belirli bir süreye kadar kendi sapıklıkları içinde şaşkınca bırakıver;”

MK TASPINAR