Bismillah...

Tarih 03.11.2009 saat 21.30 Antalya’da Güllük Caddesi’nde bulunan eski SSK, yeni Atatürk Devlet Hastanesi’nin aciline yöneldik ve epey bir kalabalık içeriyi doldurmuş bulunmaktaydı. Kayıt işlemlerini tamamladık ve sıraya girdik; ayakta sıra bekliyoruz. Bizden önce sırada daha 50 kişi var acil bekleyen. Bazı insanlar maskeyle tedbirli dolaşıyor,  çoğunluksa eliyle koluyla umursamazca hiçbir önlem almadan tahmini 100-150 arası hasta insanların ve refakatçilerinin bulunduğu acil bölümünde sıra beklemekteler. Bir saat geçti hala bekliyoruz.  Bir buçuk saat oldu hala bekliyoruz;  tabi bu arada gelenlerin sayısı belli değil. Bu kargaşada bir hasta sara krizi geçiriyor ve hastanenin acil bölümünde sağa sola tek başına yetişmeye çalışan bir tek doktor var. Zavallı doktor hem bağırıp çağıran(haklı olarak konuşan halk) halkı yumuşatmaya çalışıyor;  bir yandan ağır hastalara müdahale ediyor ve reçeteleri biriktiriyor. Bu sırada kalp rahatsızlığı olan bir hasta beklerken kriz geçiriyor ve hastane çalışanlarının şöyle bir açıklaması var:’’Kalp cerrahımız yok.’’Adam can çekişiyor, acilde yaşam mücadelesi veriyor ve yapılan açıklama ise:’’ Ne halin varsa gör.’’ Burası Türkiye, hala aynı düzen gidiyor dercesine’’ kalp cerrahımız yok’’ demekle yetiniliyor.  Sağ olsun devletin görevlendirdiği o tek doktor biraz temiz kalpli olmasa, müdahale etmese kimsenin umurunda değil. Aynı anda iki tane ağır hasta geliyor biri inleyip sızlarken diğeri ölümle pençeleşiyor. Ve hastanede tek doktor sağa sola koşuşturuyor. Bu zamanda var mı böyle bir saçmalık!! Bizler hala sosyal güvenlik yasalarıyla avutulurken acilde bile güvenli olamıyoruz. Gerekli mercilere soruyorum:’’  Bir milyon nüfuslu bir şehrin acil servisine bir doktor görevlendirmek sizce ne kadar çağdaşçadır ne kadar gelişmişliktir.’’

Hastanede bunlar yaşanırken sıra bize geldi. Neyse doktor bağırdı …. ‘’Filan şahıs lütfen içeri buyurun.’’ Acil servisin tek doktoru muayene için geldi ve muayenesi iki dakika sürmedi diğer hastalarına uyguladığı gibi :’’Bir ağrı kesici iğne yapın.’’ dedi ve gitti ve sonrası doktor diğer hastalara koşuşturmaya başladı. Dışarısı zaten deyim yerindeyse “ana baba günü”  birisi:’’ Benim hastam çok ağır ne bekletiyorsunuz?’’ diyor, birisi :’’İki saattir buradayım,  bu ne sorumsuzluktur.’’ diyor, anlayacağınız ses, gürültü ve o boğuk hava insanı hasta etmeye yeterdi. İğneyi yaptırdık ve reçete beklemeye koyulduk saat oldu 23.15 doktor işini bıraktı ve şimdi de daha önce muayene ettiği hastalara reçete yazmaya başladı. Bize birkaç ilaç ve penisilin iğne yazdı. ‘’Penisilini mümkünse bugün yaptırın.’’ dedi. Neyse şimdi de nöbetçi eczane bulmaya koyulduk. İğneyi aldık geldik ve yine görevlendirilen bir hemşireye iğneyi yaptırdık. Penisilin ağır bir aşı olduğundan acilde yirmi dakika beklememiz söylendi. Biz bekleyedurduk ve yine içler acısı bir olay. Bayan bir hasta beklerken bayılmış ve onu içeriye götürecek kimse yok yanında gelen 18 yaşlarında gençten bir çocuk isyan ediyor:’’ Yok mu bir görevli, hastayı taşıyalım.’’ Güvenlik görevlileri yetişti çocuğun yakarışına. Ne kadar içler acısı bir görüntüydü o gün. Gerçekten utandım. Antalya gibi bir yerde dışarıdan binlerce turistin ziyaret ettiği bir şehirde bunların yaşanması insana bu kadar değer verilmemesi beni gerçekten üzdü. Bu sadece Antalya için geçerli bir konu değil tabi ki bunun gibi olayları her şehirde görme imkânımız var maalesef. Ben buradan yetkililere sesleniyorum :’’Sosyal Güvenlik Yasası çıkardınız ama bu yasayı bari uygulayın… Hastaneler içler acısı sağ gelen, hasta olarak çıkar böyle durumlarda. Durum o derece içler acısı. Bir hasta bu kargaşaya dayanamadı; ‘’Ben araştırma hastanesine gidiyorum.’’ deyince başka bir hasta:’’ Hiç boşuna gitme.’’ dedi. Neden? diye sorunca cevaben: Ben dün oraya hasta götürdüm burada hiç olmasa nezaketen isminle çağırıyorlar orada ne olup bittiğini bile anlayamıyorsun, dedi. Yani bunlar hoş şeyler değil. Saat 00.30 u gösterirken biz hastaneden çıktık ve bekleyen insanlara sabırlar dilemekten başka bir çıkar yolu bulamadık. Lütfen hastanelerin denetimini biraz daha arttıralım halk olarak bizlere düşen görev neyse bizlere söylensin uymamız gereken kurallar bildirilsin ve çalışan personel olsun diğer her türlü departmanların işleyişi olsun bunları bir düzene koyun.Siz veya bir yakınınızda aynı üzücü olayları yaşarsa bizi daha iyi anlarsınız. Bunların olmaması için lütfen daha titiz davranalım.’’