Bismillah… 
 
 
Yine bir hac mevsimi geldi çattı. Beytullaha ruhsat çıkaran hacı adayları telaş ve heyacanla son hazırlıklarını yapıyorlar.
Ve ben onları kıskanıyorum, evet tüm samimiyetimle itiraf ediyorum. Eğer bu günahsa Allahım bagışla beni . Ama elimde değil kıskanıyorum işte..

Ne olurdu rabbim ,ne olurdu bir kez yine nasip eylesen. Bir kez yine çıkarsam üstümden günah kokan elbiseleri . Giysem beyaz ihram libasini. Sevgilisine kavuşacak gelinin , gelininlik içindeki heyecanını birkez daha yaşasam.

Bir renk bu kadar mı güzel olur ..İnsan bir libasin içinde bu kadar mı huzurlu bu kadar mı saf ve bu kadarmi gunahsız hisseder kendini?...

Ne olurdu Allahim!
"Lebbeyk Allahumme Lebbeyk La şerike leke lebbeyk innel hamde vennimete leke velmülke laşerike Lek "diye diye varsam Kabeye . Dönsem Beytullahın etrafında.. itiraf etsem tüm gunahlarımı ağlayarak...Yıkasa göz yaşlarim kirlenen kalbimi ....Her tavaf sonunda, sırtıma  yüklediğim gunahın ağiırlığını  biraz daha az hissetsem ve bir kuş  misali hafiflesem .

Ve  Hz.Hacerin çaresizliğini hissetsem Sefa ile Merve arasinda. Hatırlasam nefsimle hak arasındaki med cezirleri. Ve zemzeme kavuşan İsmail misali  içsem tövbe suyundan kana kana.

     Uzaktan da olsa yaklaşsam sevgilinin kabrine . Tutulsa dilim heyecandan konuşamazsam yine , hüznümü , kederimi paylaşsmak istesemde paylaşamasam ve lal olsa o an dilim . Susarak sunsam sevgiliye  arz-i halimi.  Bilsem kalbimi okuduğunu ve yüreğimde  yanlizca onun olduğunu.

Allahım! çok özledim Resulünün kabrinin yanında ağlamayı . Çok özledim  Mescidun Nebinin etrafında divane misali dolaşmayı ve hayal etmeği  Resulullahı ve Hz Ali’yi,  İmam Hasan‘ı , İmam Hüseyni,  mırıldanmayı  Musa Aydın ağanin şiirini..
Ya reb buralarda resul gezerdi
Aliyle Zehrayi Betul gezerdi
Burada oynardı  Hasan Hüseyin
Buraya inerdi Cibril-i  Emin...

Baki! ahhh Bakii , en çok sen yaraladın yüreğimi... beş  garib mezar, yanlız insanlar değil mezarlar da garib olurmuş... Mezarların garibliği de yakarmış  insanin yüregini ...  Bakii, senin yanında başka bir huzur vardı... Senin duvarına yaslanıp ağlarken yanımda hisserderdim Fatima anamı… Sanki yanıma oturmuş  benimle ağlardı  Beytul Ahzan’ın  solgun lalesi...
Ahh Bakii ahh en çok sen yaraladin yüreğimi…

Âh ey Bakî' senin gül bağın nerde?
Neden karanlıksın, çerağın nerde?
Biliyorum sözün çoktur ey Bakî'
Ama söze hacet yoktur ey Bakî'
Bu lisân-ı hâlin yeterdir bize
Oktan, kılıçlardan beterdir bize
Bu hâlin ârife irfândır senin
Sessizliğin gizli tufândır senin
(Musa Aydin)

Eskiden cok kınardım  Kabe’ye tekrar tekrar ziyaret etmek isteyenleri . Hani derdim yazık değil mi bu kadar masrafı  yapıp ikide bir hacca gideceklerini bir fakire yardım etsinler. Sadaka versinler hayır işleri yapsınlar...
Ama yanilmisim . Siz sakın kınamayın  ne olur?  Bırakın gitsinler. Onkere gitsinler yüz kere gitsinler, lütfen kizmayın onlara . Başka sevda bu,  bambaşka bir aşk...
Söyleyin Allah askina İnsan sevgiliyi görmeye doyar mı hiç?!  Bir kez gördüm yeter artık gerek yok dermi hiç..?
Yok yok asla doyamaz insan tekrar tekrar görmek ister  sevglisini. Hatta  kucagında ölmek ister onun...

Arzu Çetinkaya