Bismillah… 

Yahudi olan Ben Rubi Yahudilerin hayat felsefesini şöyle ifade ediyor.

" Dünyanın dört bucağına yayılan Yahudiler devletsiz, hükümetsiz ve ordusuz yaşadılar, iki büyük güçle kendilerini savundular. Para ve zekâ.

Yahudiler kılıç kullanmadılar amma altının daha keskin olduğunu anladılar.

Onlar kendilerini altınla müdafaa ettiler. Florinler onların mızrakları, dukalar kılıçları, sterlinler tüfekleri, dolarlar da onların makineli tüfekleridir. Bu silahlar medeniyetlerin kıvrımlarına göre gittikçe tesirini arttırdı. Yahudiler kendilerini savunmak için kapitalist olmak zorundaydı. Bir zamanlar Avrupa’nın manevi, mistik çöküşü karşısında biz, üstün ve hâkim durumdaydık. Zengin olmaya mecburduk fakat zamanla şunu da anladık ki, aklımızı kullanmak, altından daha tesirli.

Ayaklar altında çiğnenen, suratına tükürülen bizler, intikamımızı almak için Goyimler’in ideallerini küçülttük, Hıristiyanların dayandığı kıymetleri mahvettik. Dikkat ederseniz Yahudi zekâsı, aziz itikatlarınızı baltalamak ve kirletmekten başka bir şey yapmamıştır.

Yahudiler serbestçe yazmak imkânı elde ettiklerinden beri fikir yapınızı yıkmaya çalıştılar.

İnsanlar politika, ahlak, din ve sanatın yüceliğine inandılar. Drevesli Marx isimli bir Yahudi, bunların ekonomi gübresi içinde yetiştiğini ispatladı.

Bugünün aydın Avrupa’sı, Yahudi yöneticilerin sanatkârların, ilim adamlarının ve zenginlerinin büyüsü altındadır. Muhtelif milletlerin içinde doğup, büyümüş muhtelif araştırmalara girişmiş Alman, Fransız İtalyan yahut Polonyalı şair matematikçi, filozof veya antropolojist Yahudilerin müşterek gayeleri kabul edilmiş hakikatlerden insanları şüphelendirmek yüksek olanları alçaltmak, temizleri kirletmek, sağlam görüneni sarsmak ve hürmet edileni ayaklar altına almaktır."

Yahudi kendi nefsinde korkunç iki ucu birleştiriyor; madde sahasında despot fikir sahasında anarşisttir. Ekonomide hizmetçimiz, fikirde kurbanımızsınız. En kudretli, yegâne ayakta duran para putunun önünde sizleri diz çöktürttük, Babil esaretinden Fransız ihtilaline kadar ki çektiğimiz çilelerin bedelini sizlere ödettik diyen;

Yahudi Ben RUBİN bu sözleriyle insanlığın onların başarıları karşısındaki acizliğini ortaya koymuştur.                                                                                

          Peki, bu özellikler İsrail ırkına ve bu dine neler vermiştir?

 Evet, dünyevi anlamda değerlendirirsek hem İsrail ırkına hem de Yahudi dinine birçok şey kazandırmıştır…  Ama insani, ahlaki ve rahmani yönleriyle ele alırsak; tarih boyunca,  insanlığa zarar veren kan içici hilekâr, nankör topluluk diye anılmışlardır.

2000 yıldan fazla devletsiz olarak yaşayan Yahudiler çalışarak dünyanın süper gücü olabilmişlerdir, ancak çalışma sürecinde sadece kendi menfaatlerini düşünüp diğer insanlığı hiçe saymışlardır. Belirledikleri hedefe ilerlerken önüne çıkan engelleri yok etmede her şeyi mubah bilmişlerdir. İster insanlığın zararına olsun ister olmasın onlar için tek bir şey önemliydi, Yahudilerin dünyaya hükmetmeleri. Çünkü caniler şuna inanıyorlardı ki onlardan başka kimse bu güce sahip olamazdı. At gözlüklerini takarak, çoluk, çocuk yaşlı genç demeden hunharca yok etmişlerdir. Zekâlarını kan içicilikte kullanmaları ne kadar cani bir toplum olduklarını görmemize vesiledir. Yahudiler insanlığın rahmani değil sadece şeytani kısmını kullanabilmişlerdir. Öyle ağır zihniyet ki her nerede olursa olsun insanlara zarar veren her zihniyete “Yahudi zihniyetli “denilmiştir.        

Aslında küçük büyük, hepimiz onları tanıyoruz. Yalnız ilgimi çeken bir kaç konuya dikkat çekmek istiyorum..

Çalışkanlıklarını görüp de kıskanmamak ve aynı zamanda kendimizi eleştirmemek elde değil. Hepimiz biliyoruz ki hedef belirlemede ve hedefe ilerlemede toplum olarak eksiklerimiz var. Bazı işlerde çalışmayı ayıp bilip,  üretimden çok, tüketime yönelmekteyiz. Maddi sıkıntı içinde kıvranmasına rağmen, iş ayrımı yapıp çalışmayı istemeyen  gençlerin  büyük kayıplarda olduklarının farkında bile değiliz.. Özellikle gençlerimizin zamanlarının çoğunu internet cafe gibi yerlerde geçirmeleri topluma gözle görülür zararlar vermektedir.

Köy yaşamında bile hazır tüketime yönelmemiz gidişatın iyi olmadığını gösteriyor. Ekmeği, sütü, yumurtayı ve birçok meyve, sebzeyi dışarıdan temin eder olduk. Açıklamamız ise içler acısı. Kim uğraşacak, toprakla, ekmekle, hayvanla.

 Birbirlerine bağlılıklarını her yerde her şekilde ortaya koyan Yahudiler iyi ve kötü günde kenetlenebilmişlerdir.

Filistin İsrail savaşında ölen birkaç asker için sanki öz kardeşleri ölmüş gibi hiç tanımadığı din kardeşine ağlayıp feryat etmeleri, gerçekten düşündürücü idi.  Bir avuç insan belirlenen hedefe en kısa zamanda kararlılık ve çalışkanlıklarıyla ulaşabilmişlerdir.

Bizler onların karşısında ne kadar birbirimize bağlıyız!