Bismillahirrahmanirrahim 

 Bugün ihya gecelerinden biri, saat 03.10. Karanlık yolda insanlara ışık tutan gerçekleri görmemize vesile olan yüce kitap Kuranı Kerimin yeryüzüne indirildiği gece.

                   Eller açılmış semaya, bir nazar eder ümidiyle Allah

Seni tanıyor muyuz Allah’ım, senin peygamberini, ehlibeytini ve senin yolunda can veren şehitleri, vallahi tanısak ve iman etsek, her şey çok daha farklı olacak…

Çevşen-i Kebir duası seni anlatıyor, her biri birbirinden daha derin anlamlı isimler.

Ehlibeytinin dışında kim seni böyle yâd edip, övgü sözleriyle tanıtabilir. Hangi âşık yürek sayfalarına sığdıramadığı güzelliklere imza atabilir…

Yarabbi eksiliğimin ezikliğini bir kez daha yaşıyorum rahmet gecende. Pencereden içeriye giriyor rahmet rüzgârları, gecenin bağış yelleri yüzlere serpilmekte, gönüllerde hissediliyor Ali’nin sabrı, mazlumluğu, yiğitliği.

Bir kez daha anlıyoruz Emir-el Mümininin büyüklüğünü, azametini, sabrını. Bir kez daha şahit oluyoruz, Ehlibeytin senden olduğuna…

Seni çağırınca eller umutla dolar ya Ali, ne de güzeldir o eller, nurlanır gönüller ve diller. Sensiz karanlıktır her yanım, ışık arayan gözlerim, seni görünce aydınlanır. Bir nurdur tek başına Ali. Allahın aslanı, ilmin kapısı, 12 nurun velisi,  Ali can Ali.

Bu gecenin bizlere bağışladığı halleri telaffuz etmek imkânsız, acıyla yaşadığımız buhranlardan ancak Allah’ı düşünerek, hissederek kurtulabiliyoruz. Ezikliğini çekerek yaşadığımız yürek yalnızlığını mübarek gecede yenmeye çalışıyoruz.

Kadir gecesinin diğer nimetleri bir tarafa, insanların bir amaç uğruna toplanması ayrı hazlar veriyor. Hep birlikte iman açlığımızı doyurmak kadar güzel bir şey olabilir mi?

Bu mübarek geceler dışında müminler ne kadar bir araya toplanabiliyor ki?                            Kalpteki aşkla üzerimizde farz olmayan bu geceleri ibadetle geçirmek çok farklı olsa gerek, birlikteler gönül yoldaşları, herkes kıbleye yönelmiş, düşünceler imamı haykırıyor, içler sızlıyor, gözler kan ağlıyor.

Gidiyoruz hep birlikte, Kerbela çöllerine, yumuşak ama dertli, Hüseyin nağmeleriyle…

Matem gecelerinin bezeği ya Ebulfez.

Her güzellikte sen varsın

Hüseyin mateminin bayraktarı

Hüseyin’in can yoldaşı

Sen olmadan hüznün tadına varılmıyor…

Ya Hüseyin senin yanında bizim halimiz nicedir? Sığmıyor bedenlere, taşmak istercesine.

İNNİ SİLMUN LİMEN SALEMEKUM VE HARBUN LİMEN HAREBEKUM.           

             Ey Zehra, Ali, Ehlibeyt âşıkları

Hangi gece karanlığında yollar böyle aydınlanabilir, melek sesleri semalarda duyulabilir.

Camilerde bütünleşmiş insanlar omuz omuza, bebekler kucaklarda Âlinin matemine ses veriyor…

               Rahmet yelleri yumuşak ve serin…

Ayrılık vakti yaklaşıyor seher vaktine girmekteyiz, okunuyor Ferec duası. Rahmet gecesinin hatırına senden af diliyoruz, bağışla bizleri sana layık olamadığımız için. Her güzelden ağa sen güzelsin, tüm şiaların seni çağırıyor bağışlanma gecesinde.

 Keşke aydınlık olan karanlık hiç bitmese, keşke ayrılık hiç olmasa…

                                                                                                          ÜLKÜ ARAS