Anne, ne kadar da çok
zahmet çekmiştin, beni dünyaya getirmek için. Allah, sen istediğin için beni
sana nasip etti. Ben hiç tanımadığım dünyaya gözlerimi açtım ve sen çok mutlu
oldun.
Anne, daha 2–3
yaşlarındayken, beni yalnız bırakıp, uzak diyarlara gittin. Yıllarca ben seni
göremedim, Anne kokusuna, Anne adına hasret kaldım. Hep senin yolunu bekledim…
Bir gün gelir, hasretim sona erer diye, bekledim hep bekledim… Sabırla, umutla…
Evet, bir gün hasret bitti ve biz kavuştuk derken başka sebeplerden dolayı,
Babam bizleri bırakıp uzak diyarlara gitti. O zamanda baba hasreti yüreğimi
kavurmaya başladı…
Sesleniyor babasına;
Baba, bende her çocuk
gibi, baba mı yanımda istiyordum. Babamın yanım da olmasını elimden güçlü bir
elin tutmasını istedim. Babama baba diye, avazım çıktığı kadar bağırmak
istedim, hasretle, özlemle…
Hasret bitti,
kavuştuk derken başka hasretler doğdu. ANNEM ve BABAM yanımdayken onları
yanımda bulamıyordum. Onlar dertlerinin peşine düşmüş ve beni unutmuşlardı. Ben
bunca yıl onlarla beraber olmayı dilerken, beklerken onlarla beraber
olamıyordum. Çünkü onlar benim yanımda değil, kendi dertlerinin yanındaydılar…
Peki, soruyorum her ikinize de?
Anne, Baba beni siz
istemediniz mi?
Beni siz dünyaya getirmediniz
mi?
Şimdi neredesiniz?
Sahibim değil?
Sahiplerim nerede?
Benim iki hasretim
var, biri yanımdayken ötekisi neden yanımda yok?
Anne, senin yanında
diğer hasretim nerede?
Baba, senin yanında
diğer özlemim nerede?
Ben kime sığınıp,
kimden güç alacağım? Kendiniz için neden beni yok ediyorsunuz? Hani benim için
vardınız, hani benim için her şeye katlanırdınız? Hani canım Annem, Hani canım
Babam? Hani canlarım nerede? Neden birlikte değiliz?
Tartışmalarda hep şunu duyuyordum,
ben şunu diyorum, diğeri ona ben şöyle düşünüyorum. Beni hiç düşünen, benim
düşüncemi soran yok mu? Hani bensiz mutsuz olurdunuz, hani nerede o sözler?
Şu an sizden
istediğim ne biliyor musunuz? Bir elim ANNEM de, bir elim BABAM da, yoluma
devam etmek... Keşke hiç sönmeyen fotoğraf olsaydı da, el ele o
fotoğrafta öylece kalabilseydik…
Düşüncelerim de hep şu sözler
sayıklanıyor,
ANNEM bile yok neyim
var ki,
BABAM bile yok ben
kimim ki…
Evet, bu sözler belki
size beni anlatır. Eğer dinlerseniz tabi…
Ne olur beni de,
düşüncelerinize katın…
Çünkü ben ikinizinim.
Beni unutmayın, siz istediğiniz için varım. Onun için bana sahip çıkın.
Sevin, okşayın beni öylece bırakmayın. Başka işler neyinize. Emanete sahip
çıkın…
ben cok duygulandım ya bole ınsanlarda varmış cok duygulandım ben hemde cok ülkü hanım başarılar size
murat
10-08-2009, 11:17:44
sayın ülkü hanım ben halilin babasıyım benıde duygulandırdın sıze başarılar
nur
10-08-2009, 11:23:29
syn ülkü hn. halil ıcın cok harıka bır yazı duzenlemıssınız gercekten cok duyglandım.ne kadr guzl bunları dıle dokmek ne kadar acıkı bunları yasamak dusunun kı bız sadeceolayların dısında bırer ızleyıcıyız bıde bunu yasmak var Allah sabr versın Annesıne Babasına sızlerede sonsuz tesekkurler..
ebru
10-08-2009, 15:54:24
gerçekten çok güzel olmuş.anneler babalar çocuklarına sahıp cıksın.hersey onların elınde.cocugu dunyaya getırmk kolay ondan sonrası onemlı olan.boyle ayrılp gozu yaslı halıller bırakmsınlar.basarılarınızın devamını dılerım.
ebru
10-08-2009, 15:58:48
gerçekten çok güzel olmuş.anneler babalar cocuklarına sahıp cıksınlar.onları dunyaya getırek kolay ondan sonrası asıl zor olan.eşler ayrılıp boyle gozuyaslı halıller bırakmasınlar.basarılarınızın devamını dılerım.
Enes
10-08-2009, 23:31:19
Anlamlı bir yazı olmuş....Fakat işin ilginç yanı farklı isimlerle yorum yazan ilk üç yorumcunun aynı kişi olduğu kanısı göze çarpıyor.Çünkü üç yorumda da o kadar ortak kelimeler ve benzer ifadeler kullanılmışki,ayrıca yorum saatleri bile o kadar birbirine yakın ki...NEYSE...
arzu zorman
11-08-2009, 12:57:44
yüreğinize kaleminize sağlık ülkü hanım. Sanıyorum pekçok ağlayan yüreğin sesi oldunuz.Ben çok duygulandım gözlerim dolu dolu yazınızı okudum.Tekrar tşk ediyorum ve tekrar kaleminize sağlşık diyorum.Güzel ve tatmin edici yazılarınızın takibindeyim.Hoşçakalın
Hüseyin YOLCU
11-08-2009, 22:07:39
Bu dünyada yaşanabilecek en acı olay küçük bir çocuğun yetim kalması veya herhangi bir sebepten dolayı anne, babasından ayrı yaşamak zorunda bırakılması olmuştur benim gözümde.Kuranı Kerimde Rabbimiz defalarca yetimlere merhametli davranilmasını ve haklarının korunmasını insanlardan istemiştir.Peygamberimiz ve Pak Ehlibeyti de yaşamlarında gösterdikleri örneklerle ve söylemleriyle yetimlere karşı şefkatli davranmamızı anlatmışlardır. Yetim olmanın ne kadar zor olduğunu ve başka insanların şefkat ve merhametine muhtaç olduğunu anlıyoruz bu ilahi öğretilerde.
Eşlerin boşanarak çocuklarını yetim bırakmaları çok büyük vebal olsa gerek. Nefsimizin ve şeytanın tuzağına düşmeden sağlıklı bir yuvada çocuklarımızı büyütmek bir müslümanın en büyük görevi olmalı. Çocuğu olan bir insanın yuvasını özveriyle koruması gerekiyor. Sorun çok çok büyük olmadığı sürece (büyük sorunları da çıkarıp çıkarmamak bizim elimizde) insanların boşanma lüksü yoktur. Küçük ve şefkate, merhamete, bakıma muhtaç olan o bebişleri yaşadığı halde anne veya babasından mahrum bırakmaya hakkımız yoktur.
Ülkü Hanıma bu önemli konuya değindiyi için teşekkür ediyorum Allah razı olsun.
Ayrıca ENES Beyi de bu üstün dedektiflik başarısından dalayı tebrik ediyorum başarılarının devamını diliyorum.Umarım bundan sonra o kabiliyetini Allahın razı olduğu işlerde kullanmaya devam eder. Biz Müslümanların akıllı insanlara ihtiyacı var.
Enes
12-08-2009, 13:06:19
SAYIN HÜSEYİN YOLCU BEY;
Öncelikle dedektiflik gibi dikkat isteyen önemli bir mesleği bana yakıştırdığınız için size teşekkür ediyorum..."UMARIM" demişsiniz ,sizin tavsiyenize kulak asmak isterdim ama ben zaten AllahIın razılığı için çaba gösterenlerdenim...Yazma ,okuma ve en ince ayrıntııyı bile dikkat etme kabiliyetini bana veren Rabbime şükrediyorum.Ve inanın ki bu özelliklerimi ilk önce Allah'ın razı olduğu işlerde kullanıyorum ...Tabi ki biz müslümanlar akıllı,mantıklı ve muhakemeli olmalıyız.,Zaten aklı olmayanın imanı da olmaz ve müslüman olaylar karşısında aklını iptal etmemeli ...Ülkü Hanım 'ın makalesine sözüm yok...Benim demek istediğim bir yazının kalitesini çok yorum yazmak belirlemez ki....Aynı kişinin farklı isimlerle yorum yazması tuhaf...
alev
12-08-2009, 18:25:57
gerçekten çok duygu yüklü bi yazı olmuş emeğine sağlık ülkü hanım...çok çok duygulandım bütün anne ve babalara sesileniyorum hepiniz evladınız için mücadele edin ve kimsenin evladı şuan halil gibi olmasın teşekkrler...
MURAT GÜREL
12-08-2009, 18:42:43
Sayın yorum yapan arkadaşlarımız ben HALIL.in babasıyım yorumlarınız icin hepinize teşekürler ama bir durum varki bu da beni rahatsız etmiştir öncelikle huseyin kardeşim halil yetim deyil onun bir babası ve annesi vardır ve yaşıyolar ENES bey sizde yazmışsınızki farklı üç kişi aynı kişidir demişsiniz ama bu yazdıkların suizam olmuyomu imanlı oldunuzu demişsin müslümanlıkta acaba böle bir şey varmıdır ayrıca yazan kişiler halilin halası kuzeni ve bendim yazamazlarmıydı hepinize teşekkürler....
güllüzar
12-08-2009, 19:53:48
evet bende bir anneyim ben bu yazıyı okudum gercekten cok duygulandım etskısındende cıkacağımı zan etmiyorum ama babalar anelere sesleniyorum sizelere cocuğu doğurmak önemli deyil önemli olan onlara sahip cıkmakdır ve gelde halil gibi cocuklara sormak lazım lutfen cocuklarımıza sahip cıkalım ayrıca ülkü hanım sızede işlerinizde başarılar dilerim devamını bekleriz teşekkürler.....
Enes
13-08-2009, 00:43:18
Murat abi elbette yazabilirsiniz bende zaten kanı uyandırıyor dedim,her üç yazının formatından tutunda saatlere kadar aynı,bir kişi üçünüzün adına yazmış format öyle gösteriyor,yazdıklarınıza karışmadımki allah yardımcın olsun inş.
EbaSelt
13-08-2009, 13:49:03
Sayin Yazari kutlarim,
güzel bir yazidan ziyade uyandirici bir yazi olmasindan dolayi. Bu yaziyi lütfen sadece bir sahis (Halil) ile sinirlandirip yazinin asil vermek istedigi mesaji bence arka plana atmayalim. Her birimiz zaman zaman eslerimizle cesitli sebeplerden dolayi ters düsmüs ve bazilari bunu ayrilma noktasina getirmistir ama bunlar yasanirken kücük, masum ve bizlerin sefkatine, sicakligina muhtac olan yavrularimizi hic düsünmeyiz. Bu yazi bizleri bir nebzede olsa nefsimizin arzularindan ziyade yavrularimizin mutlulugu icin eslerimizle iyi gecinmeye vesile kilar...
Yazdiklarim ne Halil nede onun Anne ve Babasina yöneliktir, lütfen yanlis anlamasinlar...
Allah yardimcimiz olsun...
kadir yıldırım
14-08-2009, 22:33:53
gerçekten de ibret verici bi yazı olmuş... evlat sahibi ebeveynlerin evlatlarından bağımsız,bencilce karar vermeleri ne kadar kötü...Allah kimseye ana baba acısı çektirmesin, özellikle de onlara en çok ihtiyaç duyulduğu anlarda...
cihat
16-08-2009, 12:50:27
s.a Allah kimseyi ne annesiz ne de babasız koymasın ve onlara evlatlarıyla birlikte gerçek bir aile gibi yaşamaları için yardım etsin .Ey anne ve babalar sırf sizin kişisel sorunlar ve dünyevi işleriniz için ayrılıpta halil gibilerini yalnız başına bırakmayın .ALLAH YAR VE YARDIMCINIZ OLSUN.
Yazarlar ve makalelerin
Yayınlanan haberlerin yorumları sadece yorum sahibini bağlar. Bu konuda
rast haber merkezi'nin hiçbir sorumluluğu yoktur
rasthaber.com’da yayınlanan harici linkler ayrı bir sayfada açilir.harici linklerin içeriğinden rasthaber.com hiçbir şekilde sorumlu değildir
rasthaber.com’da yayınlanan yazı ve yorumlardan yazarları sorumludur.
