Bismillahirrahmanirrahim

           Emperyalist düşüncenin hüküm sürdüğü ve ümitlerin  tükendiği  bir zamanda, Müslüman ve mazlum halkların umudu  olarak ,ilahi yardımlarla bir nur patlaması ve değerler inkilabı olarak gerçekleşen , İslam inkılabı geçen otuz yıllık zaman diliminde, dışarıdan ve içeriden yapılan bir çok fitnelere ve saldırılara maruz kaldı. Bu saldırılar bilge, fakih, basiretli  rehberinin  ve  İslam inkılabına gönül vermiş müminlerin rehberlerine olan bağlılıkları neticesinde bertaraf edilerek günümüze kadar  gelinmiştir.İslam İnkılabına yönelik olarak yapılan ilk komplolar, devrimin hemen akabinde zalim Saddam’ın batılı ve müstekbir  güçlerin maddi ve manevi destekleri ile İslami İran’a saldırtılması, Amerikan çıkarması veya Tebes faciası olarak bilinen ABD’nin çöl fırtınasına tutularak yenilmeleridir.Bunlarla  beraber içerideki  batı destekli halkın münafıkları ve diğer bir takım terör  örgütlerinin  saldırıları, terör eylemleri mazlumların yegane savunucusu, hamisi olan inkılabı ilahi amacından saptıramamış , İslami İran ‘Velayeti Fakih’ anlayışına dayalı olarak  tüm kurumları ile güçlenmeye ve gelişmeye devam etmektedir.

           İslam inkılabının gerilemesine , yıkılmasına yönelik  şeytani emelleri olan  bu batılı ve emperyalist güçlerin , amaçlarına ulaşmalarını engelleyen ve onların siyasetleri alt üst eden karşı  güç nedir ? Diye baktığımızda o gücün ‘Velayeti Fakih’ anlayışına dayalı yönetimin olduğunu görmekteyiz. Bugün de yapılan seçimler neticesinde ortaya çıkarılan olumsuzlukların   inkılaba yönelik içten ve dıştan  yapılan bu pervasızca saldırıların, bertaraf edilmesindeki Velayeti Fakihin caydırıcı  gücünü , bizler büyük bir netlikle  müşahede etmekteyiz. İslami İran’da yapılan 10. dönem cumhurbaşkanlığı seçiminden sonra yaşanan olaylar ve geçen zaman dilimden sonra geriye dönüp baktığımızda meselenin bir seçim yenilgisi meselesi olmadığı asıl meselenin Velayeti Fakih sisteminin  olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Dışarıdaki ve içerdeki güç odakları  şunu çok iyi biliyorlar ki, İslam devrimi ilkelerini  farklı bir mecraya çekmenin yegane yolu; Velayeti fakih  otoritesini zayıflatmak, farklı bir yapıya büründürmek ve etkinliği azaltmaktan geçmektedir. İslami maslahata en çok dikkat eden  aziz rehberin özellikle , ‘’Ne pahasına olursa olsun halkımızla beraber direneceğiz’ ve ’Canımı İslam yolunda feda etmeye hazırım!’’    ifadelerinin içinde bulunduğu bir  konuşma yapması, seçimin bitmesinden sonra seçim sonuçlarına dönük  siyasetinde bir sapma  göstermemesi ve sözde seçim sonuçlarına itiraz olarak  yapılan protestolarda, meselenin seçim sonucuna itiraz meselesi olmadığını göstermiştir.

            Kamuoyunda Reformcu kanat olarak ifade edilen gurubun seçimin hemen akabinde , seçime itiraz açısından yasal yollara  müracaat etmeden  seçime hile karıştığı ve yasal(!) haklarını kullandıklarını iddiasıyla  insanları sokaklara dökerek  kahraman rolüne soyunmaları bu açıdan da manidardır.Yasalardan bahseden, ona saygılı olduğunu savunanların   normal seyrinde yapmaları  gereken yasal yollarla itiraz edilerek, bu kanalın kullanılması gerekirdi. Çünkü bu insanların cumhurbaşkanlığına adaylığının kabulüne   sokaktaki insanlar karar vermemişti .Yasalara göre tayin edilen kurum karar vererek onaylamıştı.Seçim de sokakta değil sandıktan çıkan oyların ekseriyetiyle kazanılırdı. Demek ki mesele yasalara saygı meselesi değil, amaca ulaşmak için yöntem değişikliğiydi .Bu sergilenen tavırlardan sonra   şu gerçek ortaya çıkıyordu ; bu cenah  seçimi eğer kazanmış olsaydı belki de bu kargaşaların daha büyüğünü amaçlarına ulaşmak için  o makamda vereceklerdi. Sandıktan büyük bir yenilgiyle çıkılınca  daha  önceden hesaplanmış ve planlanmış olan B planını devreye sokarak  sokak gösterileri ile  rejimin kurumları  ve velayeti fakih makamı üzerinde baskı kurmak suretiyle amaçlarına ulaşmaya denediler.

           Reformcu kanat, bu kargaşa mihverli siyasetini daha seçim sandıkları  kapanmadan önce , olmayan seçim zaferlerini ilan ederek başlatmış oluyordu.Ne hikmetse bu konuda onlara insan hakları sicilleri bayağı kabarık ve bozuk  olan Batı ve ABD milyonlarca dolarlar harcayarak medya aracılığıyla destek vermede pek te gecikmedi. Bu insan hakları tellallarını, Lübnan’da, Gazze’de ve dünyanın diğer coğrafyalarında kadınlar, çocuklar, yaşlılar pervasızca katledilirken yurtlarından sürülürken meydanlarda göremedik! Nedense bu protestocu gurup  birden bire , onlar gibi asil halk sınıfına dahil olmuş ve onların sevgi! seline tutulmuştu. Yeşil renk cümbüşüne  16 yaşında olan bir İran’lı  kızı kendi elleriyle tuttukları kiralık katille  öldürterek , sahte devrim kahramanı ilan etmeyi de ihmal etmediler. Onların Türkiye’de ki yerli işbirlikçileri olan ve onların yalından beslenen bir takım laik köşe yazarları da, günlük yazılarında devamlı olarak  inkılabı yıkarak yerine hayal ettikleri şeytani rejimleri kurup durdular. Yine bir kısım ben merkezli sözde dindar özde taassup ehli olan yazarlar da kendi başıboşluklarına uygun, lidersiz olan bir din anlayışına olan özlemlerini, inkılabı ve velayeti fakihi eleştirerek içlerindeki kinleri kusmaktan  geri kalmadılar . Ne diyelim şeytan azapta gerek!

           Tarih boyunca bütün ümmetler iman ettikten sonra belli bir süreçten sonra inançlarında ne kadar samimi oldukları yüce yaratan tarafından imtihan edilmişlerdir.. Bu duruma tarihte yaşanan olaylar ve kişiler en canlı  örneklerdir.   Şialar için  önceden var olan, test edilme  konusu ve ayıraç olan Velayeti Fakihe bağlılık ve ona teslim olma  düşüncesi bu şu yaşadığımız zaman diliminde hızlanmış  bulunmaktadır. Bu süreçte mevkilerine ,makamlarına, ilmi sıfatlarına ve İslam’a hizmet ettikleri düşüncelerine kapılanlar hep kaybetmişlerdir.Tarih bu insanların  örnekleriyle de doludur.İnsanları kurtuluşa götürenler makam , mevki ve maddiyat  derdi olan siyasi kimlikli insanların  değil de; Mevki ,makam derdi olmayan ve züht ehli olan, rabbani kimliğe sahip kişiler olduğunu bilmekteyiz. Bu açıdan baktığımız zaman İslami İran, iman açısından bir sınav sahnesi olarak karşımıza çıkmış bulunuyor.Makam ve mevki sevgisinin ne kadar büyük bir tehlike olduğu bu gün bizler çok  rahatlıkla bütün çıplaklığıyla gözlemlemekteyiz.

          Bunun en somut örneği  ise , seçim propagandasında Hz. Ali’yi(as) örnek aldığı söyleyen Mir Musavi’nin tavrıdır. Birilerinin  Hz.Ali’nin (a.s) hakkı olan hilafeti gasp etmesine rağmen , o hazretin İslam’ın selametliği ve tefrikanın olmaması  için meşru hakkından vazgeçmesine karşılık ,  onu örnek aldığını iddia eden bu şahısın hakkı olmayan ve kaybettiği  bu makamda bu kadar ısrar ederek , kardeşliğe ve İslam’a zarar verecek davranışlarda bulunarak İslam  düşmanları sevindirmesidir. Velayeti fakihin beyanatlarına  rağmen bu yanlışta ısrar edilerek anarşi ve kargaşa ortamın oluşmasına zemin hazırlama yaklaşımı    İslam düşmanlarını sevindirerek,  onların İslam ve inkılap üzerindeki  şom emellerini rahatça uygulayabilmelerine imkan tanımıştır.

          Bu gün bu haksız yere meydanlara dökülüp  düşmanları sevindiren ve bu isyanlarını da imam Humeyni’nin  resimlerinin, tekbirlerin arkalarına sığınarak inkılabı benimsediklerini iddia edenlere ve zalim şahın oğlundan, gasıp Siyonistlere, emperyalist ABD’ye ve İngilizlere, terör örgütü  halkın münafıklarına kadar geniş bir şer ve küfür cephesinin övgülerine muhatap olanlara  sormak lazım: Bu gün imam Humeyni yaşasaydı sizin bu yaptıklarınız ne derdi?Bu sorunun cevabında rahmetli imam Humeyni sanki bu günleri görürcesine şöyle buyurmuştur.’ Bir gün emperyalistler ve siyonistler eğer sizi överseler orda durup kendinize acaba ben nerde hata yaptım diye sorun. Bizler şuna inanıyoruz bu inkılap İmam-ı Zaman’nın (a.f) onayı  ve yardımlarıyla başarıya ulaşmış olup  bu inkılabın gerçek sahibi ve koruyucusu da odur. Vesselam.