RAHMAN VE RAHİM OLAN ALLAH’IN ADIYLA

Sonsuz salât ve selam, insanlık âleminin eğiticileri, tevhid ve hakikat yolu önderleri olan risalet ve vilayet ailesine olsun…

EY KADIN;

Bir düşün, nasıl geldin bu günlere?

Anneliğin adını, kadınlığın bayrağını nasıl dalgalandırdın?

Eğer hicabınla yürüyorsan bugün sokaklarda

Özünde bir FATIMA yatıyordur özgürlüğünün

Bayrağını dalgalandırıyorsan bugün semalarda

Üzerinde ÜMMÜL-EİMME yazıyordur örtünün

Bu örtünün altında olmak değildir marifet

Marifet bu örtüyü dalgalandırırken çektiğin eziyettir

EY ZEHRAM,

Doğuşunla kâinat aydınlandı

Doğuşunla hayat buldu kadının adı ve naşı

Doğuşunla libas-ı takva değer kazandı

Doğuşunla anneliğin manası makama ulaştı.

ANNELERİN EN GÜZELİNE BU SESLENİŞİM,

İlmini, takvanı baban Resulullah’tan,

İffetini merhametini anan Hatice-tul Kübra’dan aldın.

Aldığın her dersi, okuduğun her kuran kelimesini yaşadın,

Güçlüklerde güzellikler vardır, bunu sen yaşattın,

Allah’ın emrine uymada vaatler vardır, bunu sen anlattın,

Ya Zehra sen, kalbi oldun Kuran’ın!

İşte bu yüzden;

Fatıma’nın adına besmeleyle bakın…

Fatıma, çehresi kuran olandır,

Fatıma, zikri mercan olandır,

Fatıma’nın sinesi Mihriban, gelişiyse bayramdır

Fatıma, Tahir ayetindeki “ yutahhira kum tathira”dır

İşte bu yüzden;

Zehra’nın adına besmeleyle bakın

“Tebliğime karşılık bir ücret istemiyorum sizden

İstediğim ancak yakınlarıma sevgidir gönülden”

Meveddetin özüdür Zehra, resulün dilinden

Değerli bir hazinedir cihana, Rahmanın elinden

Ve hayâ perdenizi örtün, onun adına bakarken

EY KADINLIĞIN ADI;

Ey Beyt-ul Ahzanın yaralı ceylanı

Şimdi bakıyorsun bizlere

Yolundan giden izcilerine

Başlarını örttü zanneden kadınlara, kızlara bakıyorsun.

Resulün gittiğinde dünyadan, yaşların en yakın dostun olmuştu

Şimdide bizlere ağlıyorsun,

Cenneti elimizin tersiyle kenara nasıl koyduğumuza bakıyorsun

EY ZEHRAM;

Mahcubuz karşında,

Gözyaşlarımız, Zeyneb’in kollarına vurulan zincir misali hayatımızda

Günahlarımız derya misali boynumuzda

Yinede geldik, mahcubiyet ve utançla,

Örtümüz başımızda

Ve Sımsıkı tutmuşuz, gizlenmişiz içerisine, kefaretten kurtulurcasına

Yinede geldik huzuruna,

Seni anlayamamanın ve anlatamamanın eksikliği kocaman bir yük omuzlarımızda

Seni yaşayamamanın ve yaşatamamanın ezikliği koskoca bir vebal, misli sahra

 EY KADIN;

Unutma! nereden, nasıl geldiğini

Unutma! Seni bu zamanlara taşıyan azizeyi

Unutma! Unutulmamak uğruna verdiği özveriyi

VE SAKIN UNUTMA!

Adına hicap deyip, basitçe, sadece kafana geçirdiğin rengârenk örtünün altında

Matem dolu, cihad dolu bir geçmiş yatıyor, Kerbela topraklarında

O rengârenk örtünün altında,

Evladının acısıyla, bir anne yatıyor, kapı arkasında

EY KADIN;

Eğer hicabınla yürüyorsan bugün sokaklarda

Özünde bir Zeynep yatıyordur özgürlüğünün

Bayrağını dalgalandırıyorsan bugün semalarda

Üzerinde ÜMMÜ-EBİHA yazıyordur örtünün

EY KADIN;

UNUTMA MAHZUN ZEYNEBİ KÜBRA’YI

UNUTMA TARİHTE BUGÜN DOĞAN FATIMA-TUZ ZEHRA’YI….

ESSELAMU ALEYKUM VE RAHMETULLAHİ VE BERAKATUH….