Allahın adıyla                          

Tarihi  olayların cereyan ettiği zaman diliminde, tarih aynası genellikle olayları tek taraflı  yansıttığı,  objelerin yansıyan yönünü göstermeyi prensip edinmiş bir meta niteliği taşır.

Oysa aynanın bir de arka yüzü var, hiçbir şeyi göstermez. Belki de aynanın kendine has özelliği, sadece ön cephesindeki nesneyi göstermesidir. Biz aynanın keyfiyet ve kemmiyeti hakkıında yazacak değiliz.

Tarih; bizlere kendisinden gerekli dersleri çıkartmamızı, geçmiş zamandaki olayları analiz etmemizi ister. Tarihin bu isteği, sözlü olmanın ötesinde bünyesinde barındırdığı olayların arka planını görmemizi tekrarlayarak duyurmasıdır...

İranda 10. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Sayın Dr. Mahmud Ahmedinejat’ın yeniden seçilmesi ve seçim sonrası yaptığı konuşmasında ‘’Birilerinin İnkılaba katkıda bulunmuş olmaları onlara kendilerini kanunlardan üstün görme hakkı veremiyeceğini, herkesin kanunlara uyması gerektiğini vurgulaması ve birilerinin de İmam Humeyni ile zamanında beraber olmalarının adalet çizgisinden ayrılmalarına bahane olamayacağı, her kesin adalete uyması gerektiğini vurgulaması’’ Bize Osmanın öldürülmesi olayından sonra İmam Ali(a.s)’a gelen ve kendilerine özel imtiyazlar almayı hedefleyen Talha ile Zubeyr’in İmam Ali’den aldıkları cevabı hatırlattı.

Sayın Mir Musevi’nin seçim sonuçlarından ötürü yaptığı itirazlar  İmam-ı Ümmet  Ayetullah Seyyid Ali Hameney’nin tavsiyesi üzerine Şuray-ı Nigahban, oyların bir kısmının yeniden sayılmasını kararlaştırdı.  Ne var ki, Sayın Mir Hüseyin Musevi, bu uygulamaya sıcak bakmıyor. Bu konuya gerekçe olarak Şuray-ı Nigahban üyelerinin Ahmedinejat’a destek veren kimseler olduğunu iddia ediyor.  Sayın Musevi bu reddiyetçi tavırla kendisini mihenk aldığını göremiyor, görmek istemiyor mu acaba? Göremiyorsa ehliyet ve liyakati tartışılır bir zemine düşer, eğer görmek istemiyorsa, geçmiş tarihlerdeki bazı kişilerin, kendilerinden sonra atanmasını istediği propaganda ve psikolojik yatırımın bir nevi modern tezahürü ve seçim öncesi çalışmaların yansıması olan, çıkartılmak istenen kargaşanın asıl hedefi Velayet-i fakihe olan keskin saldırının alt yapısını oluşturmak izlenimi oluşturur ki,  bu da bize Veliyy-i Fakih’in, İmam Ali’nin Cemel ve Sıffin sahnelerinde içinde bulunduğu  mazlumiyetin aynasını günümüze tutar!

Uzun yıllar boyunca İslam İnkilabına önemli görevlerde bulunmuş, geçmişi mümtaz sayılabilecek şahsiyetlerin bir anlık gafletinden faydalanmak isteyen dış mihraklar, tahrik ettikleri karışıklıkların asıl hedefi ise Ahmedinejad değil de, ‘’Ümmetin Hablullah’ı’’ konumunda olan Velayet-i Fakih müessesesini yıpratmak olamaz mı?

Her hal-u kar’da İrandaki seçimlerin sonucuna tahammülsüzlük, adeta Osman’ın kanlı gömleğini bayraklaştıranların ruhunun tezahürü olarak yansıtılmasının kimin faydasına olacağı bilinmiyor değil...

ADB, İsrail ve Batı’nın çok iyi seçtiği, İslam ümmetinin belkemiği olan Velayet-i Fakih’e, bile bile karşı tutum ve tavır takınmak, Velayet-i fakih makamını yeterli algılayamayanların sergiledikleri sahnelerden kaynaklanmaktadır.

Unutmamak  gerekir ki, İran’da ki yüzeysel karışıklıklardan, özelde İran milleti ve genelde İslam dünyasının mağlup olabilmesinin tipik bir maketi oluşturulmak isteniyor. Bu istek; emperyalistlerin planladığı, hedefe varma doğrultusundaki son 30 yılın son çırpınışlarıdır.

Seçimlerle birlikte  kendi yüzünü İrandaki birkaç gence hul’ul ettirmeye çalışan ABD, İsrail ve AB’nin hile ve entrikalarına karşı Veliyy-i Fakih Ayetullah Hamaney’in krizi kusursuz dirayeti ile yönetmesi, bize tarih sayfalarında teoriden pratiğe yansımayı bekleyen Cemel ve Sıffin olaylarının felsefesini anlamamızı zorunlu kılmıyor mu?. Bu çıkış, Malik-i Eşter’in sessizliğe gömülüşü ile özdeş olan bir çağrışımı bünyesinde taşırken kesinlikle İranlı birkaç gencin yüzünde hul’ul eden Ebu-Sufyan’ı çağrıştırdığından bu gençlerin nasıl da tarihteki büyük oyuna alet olduklarının portresini de çizmiş oluyor. Başka ne diyebiliriz?

Halife Osman’ın kanında zerre kadar suçu olmayan İmam Ali’ye dayatılan üç ayrı savaşın gaflet askerleri, rollerinin ne kadar ve nereye kadar olduğunu tarih kaydetmişken, bu seçimde de kimin adına ne istediklerini bilmeyenlerin oynanan oyunun farkında olmamalarına şaşılır doğrusu!

Ahmedinejat, sadece  dünyadaki İnkılapçı Müslümanların sempatisini kazanmış değil. O, Şili’den Meksika’ya, Sudan’dan Filistin’e, Türkiye’den Bosna’ya kadar her kesimin teveccühünü hak etmiş bir kişilik. Bu kişilik, Velayet-i Fakih güneşi altında İran İslam Cumhuriyeti’nin dış siyasetinde adaletin aynası olmayı başardı. Emperyalistler ve emperyalist zihniyetliler, adalet kavramının pratikteki halinin, kendi sermayelerinin dinamiti oluduğunu çok iyi bildiklerinden, altın ve serveti yığıp biriktirenlere karşı, Ebu Zer kimliğini de tanıyor olmalılar ki, Ahmedinejat’ın şahsında, Velayet-i Fakih’e öldürücü darbenin yolunu bulma çabası olarak birilerine destek arıyor olabilirler...

İran'daki 10. Cumhurbaşkanlık seçimi,  her yönü ile  bütün dünyayı etkileyen sonuçları barındırıyordu. Geçmişte olduğu gibi bu seçimde de asıl düşman güçler, her zamanki gibi  devrimin beynine ulaşmayı hesaplıyor olabilirler ama başaramayacakları kesindir.

 ‘Velayet Felsefesi’ni en nadide gül gibi bağrında barındıran İran milleti, asla bu çizgiden vazgeçecek değildir. Bunun da ötesi, bu felsefe  aziz İran milletinin fedakarlık ve çilekeşliği sayesinde evrenselleşmiş bulunuyor. Şu halde evrenselleşen bir felsefeyi yok etmek muhaldir. Bunun en açık ispatı da; Hizbullah’tan Hamas’a uzanan kırmızı şehadet çizgisidir. Müstekbir güçler burayı çok iyi bildiklerinden olmalılar ki, Hizbullah ve Hamas’ın ilham aldığı kaynağı kurutmak istiyorlar. Tevhidi toplumun mayası olan Velayet-i Fakih müessesesi, bugün İslam dünyasında dünden daha güçlü bir konum kazanmıştır. İslam dünyasında aydınlık günler daima göreceli kargaşadan sonra doğmuştur. Aydınlık yakındır, yakın.

Batı; evrenselleşen İslam İnkilabına karşı ‘’Nehrevan savaşına hazırlığın arefesinde iken, bizlere  düşen görev. Sabır, metanet , dua ve tevekkül ile üzülmeyelim, gevşemeyelim...

Muhammed CAN

mcan@hotmail.de