''GRAU'' - RAST HABER.COM

''GRAU''

16/06/2009 - 17:30

MERVE GÜNGÖR

Hallo, ich bin Hayat und bin 8 Jahre alt.

Ich sehe mir gerne die Welt an.

Ich sehe schöne, große Bäume, 1000 bunte Blumen, verschiedene Schmetterlinge und fröhliche Kinder. Ich sehe friedvolle vorbeiziehende Vögel, einen angenehmen Wind, die zauberhafte Natur und eine große, lachende Sonne.

Ich sehe Liebe.

Ich mache meine Augen ganz, ganz fest zu und versuche dieses Bild an meiner Erinnerung zu fesseln.

Ich stehe und sehe mir die Welt an.

Ich sehe Maschinen. Maschinen die mein schönes Bild in meiner Erinnerung kaputt machen. Ich sehe kein Grün, sondern überall Grau. Ich sehe nicht die lachende Sonne, sondern nur viele bunte Lichter.

Es macht mich traurig und ich will weg, doch das Grau ist überall. So verschwinde ich im Grau.

Ich knie und sehe mir die Welt an

Ich sehe die Menschen, die in der Welt leben. Leben? Ich sehe eher wie sie sich lenken und herumkommandieren lassen. Und nur das denken, was ihnen erlaubt ist zu denken.

Ich knie in der Hoffnung unter dem Grau etwas Schönes zu sehen. Doch ich finde nichts. Denn unter dem Grau finde ich nur die dunkle, düstere, schwarze Leere.

Ich will nicht glauben. Ich will es nicht!

Glauben, dass die Menschheit verloren ist.

Wo sind denn die lachenden Gesichter? Sie sind verdeckt hinter den leuchtenden Kisten.

Keiner weiß, was hier vor sich geht. Denn sie haben alle ausdruckslose Gesichter und taube Ohren.

Wo ist denn das Mitgefühl der Menschen geblieben? Warum tut niemand was gegen diesen Regen?

Saurer, bitterer, hoffnungsloser, endloser Regen….

Die Wolken sind über mir, doch es regnet nicht, ich werde jetzt schneller gehen, weil ich weiß der Weg ist Pflicht. Denn ich sehne mich nach mehr Liebe… (Kopfmacha)

Mein Gesicht ist ganz nass. Ich weine, mach meine Augen zu und gehe…

Türkçe tercümesi

Merhaba, ben Hayat 8 Yasindayim.
Dünyayi seyredmeyi cok seviyorum.
Güzel, Büyük Agaclar, bin cesit rengarenk Cicekler, cesit cesit Kelebekler ve neseli Cocuklar görüyorum. Baris sevinc dolu göcen Kuslar, rahatlatan Rüzgar, Büyülü Doga ve büyük gülen bir Günes görüyorum.
Sevgi görüyorum.
Gözlerimi simsiki Kapatip bu görüntüleri hafizama baglamaya calisiyorum.
Durup Dünyayi takip ediyorum
Makineler, hafizamdaki görüntüyü yikan makineler görüyorum.Yesillik yerine heryerde grilik görüyorum, gülen günesin yerine bir sürü degisik renkler görüyorum.
Üzülüyorum gitmek istiyorum ama o grilik heryerde var, bende griler arasinda kayboluyorum.
Eyiliyorum ve Dünyayi takip ediyorum.
Bakiyorum ve Dünyada yasiyan Insanlari görüyorum, yasiyorlarmi? Kendileri nasil sürükletiyorlar ve yönlendiklerini görüyorum. Ve sadece izin verileni düsündüklerini görüyorum.
Umutla icinde eyilip griler icinde güzellik ariyorum. Ama birsey bulamiyorum. Cünkü grilerin altinda sirf karanlik, ürpetici bosluk buluyorum.
Inanmak istemiyorum. Istemiyorum!
Insanligin kayboldugunu, inanmak !
O gülen yüzler nerede?
Burada neler oluyor, kimsenin haberi yok. Cünkü hepisinin yüzlerin ifadesiz ve kulaklari duymuyor.
Insanlarin duyarligi nerede kaldi? Niye kimse bu yagmura karsi ugras göstermiyor?
Eksi, aci, umutsuz, sonsuz Yagmur.....
Yüzüm islak. Agliyorum, gözlerimi kapatip devam yürüyorum...
Bulutlar üzerimde, ama yagmur yagmiyor, simdi daha hizlı yürüyecegim, cünkü biliyorum bu yol zorunlu. Çünkü sevgiye daha cok özlemim var…

Yorum Ekle

Arkadaşıma Gönder

Yazdır

YORUMLAR

Muhammet taki	17-06-2009, 12:33:43
Beachten Sie, dass alles im Leben wie zu Fuß im Regen und vielleicht auch ein Gedanke wird eine Verbindung mit dem Leben von vielen. Ihre Gesundheit...


sehriyar	23-06-2009, 00:24:18
Merhaba, ben Hayat 8 Yasindayim. Dünyayi seyredmeyi cok seviyorum. Güzel, Büyük Agaclar, bin cesit rengarenk Cicekler, cesit cesit Kelebekler ve neseli Cocuklar görüyorum. Baris sevinc dolu göcen Kuslar, rahatlatan Rüzgar, Büyülü Doga ve büyük gülen bir Günes görüyorum. Sevgi görüyorum. Gözlerimi simsiki Kapatip bu görüntüleri hafizama baglamaya calisiyorum. Durup Dünyayi takip ediyorum Makineler, hafizamdaki görüntüyü yikan makineler görüyorum.Yesillik yerine heryerde grilik görüyorum, gülen günesin yerine bir sürü degisik renkler görüyorum. Üzülüyorum gitmek istiyorum ama o grilik heryerde var, bende griler arasinda kayboluyorum. Eyiliyorum ve Dünyayi takip ediyorum. Bakiyorum ve Dünyada yasiyan Insanlari görüyorum, yasiyorlarmi? Kendileri nasil sürükletiyorlar ve yönlendiklerini görüyorum. Ve sadece izin verileni düsündüklerini görüyorum. Umutla icinde eyilip griler icinde güzellik ariyorum. Ama birsey bulamiyorum. Cünkü grilerin altinda sirf karanlik, ürpetici bosluk buluyorum. Inanmak istemiyorum. Istemiyorum! Insanligin kayboldugunu, inanmak ! O gülen yüzler nerede? Burada neler oluyor, kimsenin haberi yok. Cünkü hepisinin yüzlerin ifadesiz ve kulaklari duymuyor. Insanlarin duyarligi nerede kaldi? Niye kimse bu yagmura karsi ugras göstermiyor? Eksi, aci, umutsuz, sonsuz Yagmur..... Yüzüm islak. Agliyorum, gözlerimi kapatip devam yürüyorum... Bulutlar üzerimde, ama yagmur yagmiyor, simdi daha hizlı yürüyecegim, cünkü biliyorum bu yol zorunlu. Çünkü sevgiye daha cok özlemim var…

YAZARIN DİĞER YAZILARI

	30/08/2009	OPFER
	26/07/2009	EIN BLİCK IN DIE WELT
	06/07/2009	TREU
	16/06/2009	''GRAU''
	30/05/2009	Meine Mama
	07/05/2009	Das blaue Buch
	19/04/2009	MULTI KULTI
	06/04/2009	FEHLER
	20/03/2009	Wofür das alles?
	28/02/2009	INTEGRİEREN aus RESPEKT(Almanca)