Bismillahirrahmanirrahim,                                   

       İslam dünyasının  tarih boyunca gündeminde   içinde barındırdığı farklı dini görüşler, mezhepler sebebiyle bu iki kavram olan  tefrika ve İslami dayanışma hep ola gelmiştir.Geçmiş tarihten günümüze kadar  İslami sorumluluğunu taşıyan bir kısım alimler, siyasiler, yazarlar Müslümanları vahdete ,İslami dayanışmaya ve kardeşliğe davet ederlerken Müslüman adını taşıyan fakat İslami kimliklere sahip  olmayan diğer bir grup  liderler , din tüccarı alimler, kalemlerin dinara satan yazarlar  ise bir takım mezhebi farklılıkları,dini algılamadaki değişik anlayışları  ön plana çıkarak İslam ümmeti arasında nifak tohumları ekerek toplumları kin ve nefrete teşvik ederek şeytani vazifelerini yerine getirmişlerdir.

        Günümüzde küresel emperyalist güçler İslam coğrafyasını istila,işgal ederekten  sömürerek, zulümlerini alabildiğince Müslüman halklar  üzerinde  artırırken en çok faydalandığı materyal,  ümmet arasındaki farklı dini  görüşleri yerli  işbirlikçileri aracılığıyla Müslüman kamuoyuna sunarak  tefrika ve fitne  çıkararak  şeytani amaçlarına ulaşmaya çalışmaktadırlar.Özellikle İslam İnkilabının küresel emperyalizmi dize getirerek başarıya ulaşmasına  müteakip  İslami bir devletin teşekkülünden  sonra emperyalist güçler tüm  güçlerini ve imkanlarını mazlumların savunuculuğu ve himayesini  üstlenen ve izzetli bir şekilde bu zalimlerin karşısında direnen velayet izleyicilerine yönelttiğine şahit olmaktayız.İslami dayanışma şianın tarih boyunca ve   bu günde otorite olarak kabul edilen önderleri  tarafından olmazsa olmazı olarak  kabul edilen bir strateji olurken, maalesef ehli sünnet cephesinde genel manada bir dini otoritenin olmaması sebebiyle  bu durum genel manada o kadar net bir çizgilerle ayrılmış bulunmamaktadır.Bu net olmayan pozisyondan dolayı bu durum da ister istemez İslam düşmanlarının işini kolaylaştırarak ümmet arasına  nifak ekerek tefrika çıkarmaları için  iştahlarını hep kabartmıştır.

         Emperyalist ve Siyonist tehlikenin ve onların  ümmet üzerindeki sinsi oyunlarının  farkında olan özellikle  Filistin davasına sahip çıkan Sünni  anlayışlara sahip direniş  gurupları ve de devletleri İslami dayanışmanın gerekliğini kabul ederek bu doğrultuda hareket etmektedirler.Fakat, Firavun-i zihniyete  sahip rejimlerle yöneltilen  ABD ve Siyonistlerin uşaklığı yapan Mısır, Ürdün ,Suudi Arabistan gibi despot ve zalim rejimler halklarının kardeşlik taleplerinin   aksine  tefrika siyasetlerini bir takım mezhebi ve ulusal çıkar söylemlerini kullanarak amaçlarına ulaşmak için   gündeme getirmeye devam etmektedirler. Halkları Müslüman ama kendileri  zalim olan bu yönetimlerin  tefrikaya dayalı siyasetlerinin gerçekleşmesi için  sözde bazı  İslam alimleri de verdikleri fetvalarla yardımcı olarak  onlara çanak tutmaktadırlar.Bu açıdan bakıldığında Şia uleması tarih boyunca hiçbir Müslüman’ın sadece farklı bir mezhebe sahip olmasından dolayı kafir ilan edilmesi, öldürülmesi , katledilmesi için verilmiş bir fetvanın ayıbını ve vebalini  taşımamıştır.Birlikten, kardeşlikten ,İslami dayanışmadan yana olmanın haklı gurunu daima  yaşamışlardır.

      İslam İnkilabının gerçekleşmesinin akabinde inkilabın ilk yıllarında emperyalist ABD’nin  , Siyonistlerin ve onların yerli ve yabancı yardımcıların da desteğini alan  zalim Saddam’ın inkilaba karşı 8 yıl kimyasal silah dahi kullanarak saldırmasına   rağmen İslami İran’a olan ilahi yardımlar neticesinde bu şer güçler nihai  amaçlarına ulaşamayarak yenilmişlerdi . Bu savaştan sonra geçen 20 yıl gibi kısa bir zamanda İslami İran’ın dünya genelinde maruz kaldığı tecrit politikalarına ve ambargolara rağmen  ilim, teknoloji, tıp, nükleer enerji gibi alanlarında  kat ettiği   büyük  gelişmeler ve başarıları ile beraber  bilge, basiretli,fakih İslam İnkilabı  Liderinin emperyalist oyunları ve hileleri alt üst eden siyasetleri neticesinde inkilabın Ortadoğu da artan nüfuzu sebebiyle emperyalist güçlerle beraber  bu yerli işbirlikçilerini de yeterince rahatsız ve tedirgin  etmeye yetmiştir.Ayrıca Ortadoğu da emperyalist ülkelerce desteklenen bazı  zalim rejimlerin ve gurupların yıkılarak şialar üzerindeki zulümlerin azalması ve efsane güç olarak bilinen Siyonistlere Hizbullah’ın büyük bir mağlubiyet tattırmasıyla   Şialık inancının gündeme gelmesiyle beraber bir kısım  Ortadoğu da ki despot rejimler bu tablodan oldukça rahatsız olmuşlardır. Bunun içinde sözde İslami İran’ın ve Hizbullah’ın ‘Şia yayılımcılığı’ politikası yaparak ve Ulusal güvenliklerini tehdit ettiklerini iddia ederek  Arap ülkelerinin  rejimleri  için tehlike oluşturdukları şayiasını satılmış kalemlerini kullanarak yaymaya çalıştıklarını görmekteyiz.

       Suudi Arabistan, Mısır, Ürdün, Lübnan hükümeti ve diğer bölgesel tefrika  oyuncuların tüm çabalarına karşın sanal  “Şii yayılmacılığı” propagandası artık gözleri  açılmış ve oyuna gelmeyen   Arap halkları tarafından hiçbir şekilde  karşılık bulmamaktadır. İslami İran’ın kardeşliğe ,samimiyet ve mazlumdan yana olmaya  dayalı siyasetleri neticesinde Sünni  dünyasının  sevgilerini ve güvenlerini  kazanarak bu emperyalist oyunların alt ,üst olmasını sağlayarak onların tefrikaya dayalı siyasetlerinin  amacına ulaşmasını şimdiye kadar engellemiştir.Özellikle en son yaşanan Gazzede ki Furkan  savaşında İslami İran’ın ve Hizbullah’ın  mezhebi farklılığı gözetmeden Sünni olan mazlum Gazze halkını  kendi bedenlerinden bir parça gibi kabul ederek onların  yanında yer alarak  onlara her türlü maddi ve manevi  yardımda bulunmalarına karşılık,  bu savaşta Siyonistlerin yanında yer alarak ve her açıdan Siyonistleri  destekleyen sözde Sünni ve aynı ırktan olan  bu Arap  rejimlerinin bu tavırları kendi  halklarının nezdinde ki itibarlarını iyice alt-üst ederek ‘satılmış rejimler’ olarak nitelenmelerine sebep olmuştur.Bu ayıptan ve utançtan kurulmak isteyen bu Firavun rejimleri hiçbir dayanağı olmayan bir takım uydurma söylemler kullanarak , halkların bir takım milli ve mezhebi duygularını harekete geçirerek onların desteğini alarak bu durumdan kurtulmaya ve saltanatlarını, tağut yönetimlerini   sağlama almaya çalışmaktadırlar.

          Tefrika siyasetinin başrolünde oynayanlardan biri olan  Mısır rejimi  ‘olmayan kılıcını’ İslami İran’a göstererek ’İran, Mısırın kılıcından korksun!’ ifadesiyle  tehdit dilini kullanırken bir yandan da saray şeyhlerinin fetvalarından manevi destek alarak saldırmaya ve tefrika çıkarmaya devam etmektedir. Ne hikmetse,  onlara Arap-İsrail  savaşında ağır bir yenilgi tattırtan, bunları zillete mahkum eden  gasıp  Siyonistlere  mesele geldiğinde o kılıç kınından bir türlü çıkmamaktadır! Bu tavır bize tarihte kafirlerle olan çetin  savaşlarda  sesleri çıkmayanların peygamberimizin yanındayken bir  farklı söyleminden dolayı Müslüman’ı öldürmek için hep nara atan ,sahte kahramanlık taslayan  kişilerin  siyasetini anımsatmaktadır.

          Suud rejimi ise bir yandan gasp ettikleri kutsal Mekke şehrini de  İranlı  ziyaretçilerin masumane talepleri  olan peygamberimizin mübarek  kabrini ziyaret etmek istemelerine karşın onlara akıl almaz  zülüm uygulayarak psikolojik baskı oluşturmaya çalışırken  diğer taraftan da belam kılıklı alimleri aracılığıyla da gasp ettikleri Mescid-i Nebeviden Şiaların kafir olduklarına dair fetvaları yayınlamaktadırlar. Bu belam kılıklı  alim müsvetteleri  öncelikle  Yahudileri ve Hiristiyanları kendilerine dost tutan, şatafatın alıp başını gittiği, gösterişten kutsal  Kabe’nin görüntüsünün bile kaybolduğu  saraylarda yaşayan  kralları hakkında fetva vermeleri daha doğru olmaz mı?Maalesef bu  tefrika siyasetinin yansımalarını ülkemizde de bu kaynaklardan beslenen sözde köşe yazlarları tarafından devamlı sözde ilmi!  tartışma kılıfında İran özelinde  Şia’ya saldırılarak sistematik olarak gündeme getirilmesi , Türkiye de bu tefrika lobisinin sığınak aradığını ve şube oluşturmaya çalıştığı  kanaatini  oluşturmaktadır. Özellikle  siyasetten ilgilenmediğini  iddia ! eden İran konusunda görüşlerini ABD’nin  istediği doğrultuda  dile getirerek devamlı açıklamaları ve beyanatlarıyla ABD’nin  yüreğine su serpen  Gülen ve medyası ile  beraber son zamanlarda  milli görüş yanlılarından  bazı köşe yazarları(M.Ş.EYGİ, E. SİFİL, M. ÖZCAN ) eş zamanlı olarak mezhep farklıklarını gündeme getirerek mezhep fanatikliği yapmaları   çok manidardır.İslami dayanışmanın merkez noktası olan  İslami İran da en üst seviyede ağırlanarak itibar gösterilerek saygı duyulan ve Müslümanlar arası kardeşliğe ve dayanışmaya canı gönülden bağlı olduğuna inandığımız sayın Erbakan’ın ve yetkililerin, emperyalistlerin menfaatlerine hizmet eden , kardeşliği zedeleyen  bu tür söylemleri dile getiren bu yazarlara  bir an önce müdahale etmelerini beklememiz bizlerin kardeşlik   hakkı olsa diye düşünmekteyiz.

           Bu nokta da mezhebi farklıkları bahane ederek ümmet arasında  tefrika çıkarmak isteyenlere  İslam İnkilabı Rehberi şöyle buyurarak, uyarmaktadırlar: Şiiler ve Sünniler arasında tefrika çıkarmak isteyenler Şii de olsa Sünni de olsa İslam'ın düşmanlarıdırlar .İran halkının vahdetine engel olmak isteyenler kimlerdir bakın onlara. Bunların düşmanın aletleri olduklarını bilin. Ya düşmanın doğrudan senaryosunu uyguluyorlar, ya da aletidirler. Sünniler ve Şiiler arasında mezhep bahanesiyle tefrika doğurmak isteyenler, Şii de olsalar Sünni de olsalar, düşmanın satılık kişileridirler, bilsinler veya bilmesinler bu böyledir. Bazen insanın düşmanın uşaklığını yapıp bundan haberdar olmaması mümkün olmaktadır. Bunlar orada burada, Irak’ta bir türlü, Afganistan, Pakistan ve diğer yerlerde başka türlü terörist eylemler düzenlemeleri için petro-dolarlarla beslenmektedirler ve düşman tarafından kullanıldıklarını bilmemektedirler.

         Ehli Sünnetin mukaddesatına hakaret eden o Şii de, o da düşmana satılmıştır fakat ne yaptığını bilmemektedir. Arz ediyorum: Bunlar düşmanın asli unsurlarıdırlar. Bu kişiler arasındaki bazıları ister Sünni isterse Şii olsunlar gafildirler ve ne yaptıklarını bilmiyor ve anlamıyorlar. Düşman için çalıştıklarından haberdar değildirler. Bu gün bu Vahabiler Şiileri kafir sayıyorlar. Hatta Ehli Beyti seven Sünnileri de tekfir ediyorlar. Tarikat üyesi Sünnileri, Kadirileri de kafir ilan ediyorlar. Bu yanlış fikir nereden doğmaktadır? Bunlara göre bütün Şiiler; Kuzey Afrika’daki Şafiiler ve orta Afrika’daki Malikiler ki bunlar Ehli Beyt’in muhipleridirler ve irfani tarikatlerinin silsilesi Ehli Beyt’e dayanmaktadır,  kafirdirler. Niçin? Çünkü İmam Hüseyin’in Kahire’deki makamına ihtiram gösteriyorlar. Bunlara göre Şii ki kafir, Kürdistan’daki Kadirilik veya Nakşibendilik ile ilgisi olan bir Müslüman da kafir. Bu nasıl bir fikirdir? Bu yanlış ve şerir düşünce ile Müslüman kardeşler arasında niçin ihtilafa düşülsün? Şiiler arasındaki, cahillikleri veya gafletleri yüzünden, bazen de garazdan kaynaklanan bir şekildeki o kişileri de tanımaktayız ve sorunlarının sadece cahillik olmadığını, ihtilaf çıkarmakla görevlendirildiklerini biliyoruz. Gidip Ehli Sünnet’in mukaddesatına hakaret edenlere diyorum ki: İki grubun yaptığı da şeran haramdır ve kanuna karşı gelmektir."

        İslam Düşmanlarına karşı ,İslami dayanışmada içinde   tek yürek olması gereken  İslam ümmeti ve devletleri  tarafından  ,  İslami kardeşliğe  engel olarak İslam dünyasını gevensizleştirerek  Müslümanlar için güvensiz bir ortam oluşturarak tefrika çıkarmaya yönelik hiçbir hareketten kaçınmayan özellikle Irak, Afganistan, Pakistan ve Hindistan'da masum insanların  kanları akıtarak katleden  İngilizlerin  ürünü olan Vahabi ve benzeri selefi gibi batıl  anlayışlara prim verilmeyerek bir an önce  bertaraf edilmesi gerekmektedir.