Savaşsız bir dünya “ her zamanda ve her yerde sürekli barış” beklenilmez bir durumdur. Bu slogan yalnızca bir hayalden öte bir şey değildir. İnsanın doğası, toplumsal gerçekler bu hayalin gerçekleşmeyeceğini ortaya koymaktadır. Her zamanda insanların oluşturdukları toplumlarda kendi içinde ve toplumlar arası çatışmalar savaşlar olmuştur olmaya da devam etmektedir. İnsanın iç dünyası hem kendi içinde hem de çevresiyle çatışmaya müsait bir konumdadır. Her insan nefis sahibidir, maddi ve manevi yönelişleri mevcuttur, bu özellikler insanın eğilimlerine göre, fertlerde farklı farklı tecelli etmektedir. Bu fertlerin oluşturdukları toplumlarda çatışmanın olmamasını beklemek ütopyadan başka bir şey olamaz.

Toplumu oluşturan fertler kendi özelliklerini topluma taşıyacaktır, farklı eğilimlerde, toplumda sürekli çatışma halindedir, maddi ve manevi özellikleri tarih boyunca toplumları ideal bir konuma sokamamış çünkü bir toplumda birkaç kişi dahi olsa düzeni bozacak, adalete ve haysiyete aykırı hareket edecektir, bu tavırda toplumu bir şekilde etkileyecektir. Çoğunluğa hâkim olan bir duygu bir mana, bir kuralı ihlal edenlere karşı hemen savunma mekanizması harekete geçecektir. Hz İsa (as)’a isnat edilen bir sözden yola çıkarak bazıları toplumsal barışın yolunun sınırsız bir hoş görüden geçtiğini, kendinize yapılan zulümlere ses çıkarmadan tepki vermeden, olgunlukla karşılayarak fitnenin önünün alınacağını ve çatışmasız bir dünya oluşacağını iddia etmektedirler. Tepki vermenin daha büyük kargaşalara yol açacağı asıl olanın diyalog olduğunu ileri sürmekteler. Savaş ve çatışma insanın fıtratında olan değer verdiği, kutsadığı şeylere karşı yapılan saldırı ve tecavüzlere karşı savunma mekanizmasının harekete geçmesidir. Rahmani ve şeytani ordular nasıl insanın iç âleminde sürekli her şahısta farklı şiddette boyutta devam etmekteyse toplumda ve toplumlar arasında da aynen devam etmektedir. Savaş sürekli olacaktır insanlar ölecek, evler yıkılacak, şehirler harabe olacak, çocuklar yetim, kadınlar dul kalacaktır. İnsani ve ilahi değerlerin ayakta kalması rahmani orduların şeytani saldırı ve tecavüzlerine karşı koymasının olağan sonucudur. Kâinatın ve onda olanların sahibinin yeryüzündeki istediği sistem, ilahi öğretilerle beraber gönderdiği ilahi önderlere itaat edilmesi, önderin kontrolünde toplumun eğitilmesi bu eğitiminde yaşamlarında pratik edilmesi üzerinedir. İnsanı Kamil yaratılmışların en şereflisi, en değerlisidir insanlık tarihinde bu özellikleri taşıyanlar başta Peygamberler ve ilahi vasilerdir, her bir fertten istenende bu makama doğru hareket etmesi yol almasıdır. Peygamberlerin ve ilahi vasilerin özelliklerinden bahsederken onların azametlerinin, insani erdemlerinin yücelikleri karşısında hayretlere düşüyoruz, nasıl ki İmam Hüseyn(as)’ın şahsiyeti, ibadeti, ahlakı ve her yöndeki faziletleri konusunda; Âlemlere Rahmet olarak gönderilenin gözünün nuru, o mukaddes canını neden hiçe sayıyor, neden en sevdiklerini, tarihte faziletlerine hiç kimsenin ulaşamayacakları bedenleri feda ediyor. İşte asıl değer odur, bu şahsiyetlerin oluşmasını sağlayan öğretiler, hangi faziletlere sahip olursa olsun her bedenden daha kıymetli ve korunması gerekiyor. İlahi önderlerin onca faziletlerine rağmen kendilerini feda edişleri senin benim her türlü bahanemizi ortadan kaldırarak, Öğretinin öğretmenden de daha değerli olduğunu, gerekirse öğretmeninde bu öğretiler için feda oluşunun açık göstergesidir. Savaş ruhu insanın fıtratındadır, insan kendine has olan değerleri için fedakârlıklar yapabilir yapmalıdır da; Sabah kalkarken yalnızca karınlarını ve şehvetlerini düşünmek olan insanlara ilahi öğretiler, onları hayvanlıktan kurtarıp insanlık onuruna kavuşturuyor, göğüs yukarısını, kafayı, kalbi hatırlatarak insani erdemleri, ahlakı, haysiyeti, özgür düşünceyi vaaz ediyor, bu değerlere ulaşan insan artık İlahi öğretilere, şiarlara hakaret ettirir mi? Özgürlüğünü, insanlığını burada bulmuştur böyle insanlar Allah(cc)’a, Resulüne ve onun İlahi vasilerine şükran borçludur, bu borçlarını değer ve öğretilerini korumak ve savunmak için her alan ve zeminde fedakârlık ederek yerine getireceklerdir.

İnsanın gazap gücü sinir ve iticiliğinin yanında birde şehvet istek arzulamak sahip olma gücü vardır, maneviyatı beklide bu sıfatlar altında toplanır insanın. Her ferd bir takım şeylerin kendinde olmasını bir takım şeylerinde kendinden uzak olmasını ister, bu istekler fertlerde taşıdıkları değerler bütünü içerisinde farklılıklar arz etmektedir, toplumlarda aynı konumda olduğu için, kendi değer ve isteklerine ulaşmak için bir mücadele içerisinde oldukları gibi birde elde ettikleri değerleri saldırı ve tecavüzlerden korumak için mücadele vermektedir. Bu istek gazap gücüyle birleşince tarih boyunca olduğu gibi savaşlar çatışmalar insanlık tarihinden hiç eksik olmamıştır. İlahi değerler sahip olanlar hayvani istek ve arzularını bir kenara bırakarak insani erdemler ve faziletlere sahip olmak için bir mücadele içersisinde oldukları gibi diğer yönüyle de bu kazanımlarını korumak şeytani orduları sınırlarından def etmek zorundalar. Bu mücadeleler hem kişinin iç dünyasında hem de yaşadığı toplum içerisinde böyledir. Savaşları sadece maddi menfaatler üzerine yorumlayan anlayışlar eksiktir. Savaşlar aynı insan gibidir maddi ve manevi yönleri her zaman vardır.

Mesut BORHAN