İslam Peygamberin yirmi üç yıllık Risalet dönemiyle sınırlı değildir. Evrensel bir dinin, kıyamete kadar devam edecek, insanların sorunlarına çözümler üretecek ilahi öğretilerin bir rehberin önderliğinde kendi medeniyetini yaşatması gerekmektedir. Peygamberden sonra ümmetin rehberiyet zincir halkaları devam etmelidir. İslam toplumu kendisini Peygamberin rehberiyetine ne kadar sorumlu hissediyorsa tayin edilen rehberde aynı sorumluluğu hissetmelidir, kesin bir itaatle bağlanmalıdır.

Ancak imamların veya halife anlayışının zahiri anlamda bittiği noktada İslam ümmeti ne yapmalıdır. Burada İslam bütün sorumluluğu Âlim’in üzerine yüklemiştir. Peygamberin tabiriyle “Hepiniz Çobansınız” Toplumun başına gelebilecek fitne ve beladan herkes bilgisi, gücü ve kapasitesi oranında sorumludur. Âlimler ise bu piramidin başında en fazla sorumluluğa sahip olan kimselerdir. Tüm Hadis kaynaklarında rivayet edilmiş sıhhatinden şüphe edilmeyen “Âlimler Peygamberin Varisleridir” Hadisi gösterir ki Peygamberin toplumsal, siyasal, kültürel görevi neyse, neler yapmışsa bu konumu aynen Âlimlere intikal etmiştir. Burada sıfatlar tümüyle değil, ancak görev olarak âlimlerin omuzlarına yüklenmiştir. Peygamber direk vahiyle muhataptır, vahiy doğru ve yanlışı ona bildirir, Allah peygamberini özel olarak korur, onun ilmi geniş, gücü, hikmeti, beyanı, fesahat ve belagati eşsizdir. Daha birçok mucizevî sıfatlar peygamberlik özellikleridir. Önder özelliği dediğimiz zaman ise tolumda en bilgili, takvalı, cesaretli ve toplumun menfaatleri konusunda maslahatı en iyi şekilde değerlendiren toplumun lideri olur. Hz. Resulullah(saa) buyuruyor ki “Âlimler yeryüzünün ışıklarıdır, karanlıklarda ve fitneler içerisinde Âlimlere sığınınız ki; sizi aydınlığa çıkarsınlar, hidayet etsinler, Onlar benim halifelerim ve varislerimdir.” Yine başka bir rivayette “Âlimler toplumda İslam’ın temel direkleri, rüknüdür.” Buyurarak âlimlerin durumunu olmazsa olmaz konumunda tarif etmiştir. Rabbani alimlerin bir takım özelliklerine baktığımızda; alimler Allah’ın, Peygamberin güvendiği emin kimselerdir, bu sıfatlara haiz alimlere itaat etmemiz gerekmektedir. İmam Sadık (as) “Kıyamet gününde alimlerin mürekkebi ve şehidin kanı tartılacak, alimin kanının mükafatı ağır gelecektir” buyurmaktadır; Alimleri ilimleriyle  topluma hayat bahşeder, ölü bir toplum halinden çıkarıp diriltirler, Alimlerin sözleri hep ihya edicidir, fitne ve fesat tohumlarını kuruturlar, toplumsal yaşamın çöküşünün önündeki en büyük sette onlardır. İslam Peygamberi ve onun aziz evlatları alimler hakkında çok geniş manalar içeren sözler söylemiştir. “Alimin  bir saat ilimle uğraşması, yetmiş yıllık ibadete bedeldir”, Alim her durumda ibadet halindedir yatarken, istirahatinde, araştırmasında, yolculuğunda ve toplumsal işlerinin hepsinde böyledir. Alim her durumunda insanlık için fedakarlık ediyor, kendi bilgi ve birikimlerini, ilahi takvasını toplumu ihya etmek için kullanıyor, İşte bu alimlerin ayaklarının altına melekler kanatlarını bir ferec olarak açarlar ve alimlere melekler istiğfar ederler, İlim peşinde koşan alimin peşinden cennet koşar, herkes cennet peşinde koşarken cennet alimin peşindedir ve Allah’ tan bu değerli insanı istiyorum niyazında bulunur. Burada başka  bir yönden baktığımızda da; toplumu fesada götüren, fikri ameli olarak öldürende kötü alimlerdir. Alimin sapıtması bir geminin batması gibidir, gemi batınca tüm içerisindekilerle beraber batar, Toplumu yönlendiren bir alim sapıklığa düştü mü tüm toplum düşmüş sayılır, günümüz İslam toplumunda bunlara bariz örnekler çoktur, diri rabbani alimlerin önderliğindeki  küçük azınlıkta olan  toplumların nasıl izzetli bir yaşam sürdükleri nasılda dünya kan içicilerine karşı zaferler elde ettikleri, özgürlüğün tadını çıkardıklarını müşahede ediyoruz, diğer taraftan sapıklığa düşmüş, zalim ve tagut sofrasından beslenen alimlerinde kendileri gibi içinde yaşadıkları toplumu da rezil ettikleri, izzet ve şereften yoksun rezil bir hayata mahkum kıldıkları, hem tarihten hem de günümüzde canlı örneklerle doludur. Alimlerin sapıklığı onları fesat yuvalarına çeker, bu ise cinayetlerin en ağır ve büyüğüdür, Alimin kötüsü alçakların alçağı, kötülerin kötüsüdür. Kıyamet günü en kötü azaba maruz kalacak insanlar zalim sultanlara karşı hakkı söylemeyip, kıyam etmeyen alim olacaktır.

Alimin ilmi ve şahsiyeti İslam toplumunda en önemli yerdedir. Toplumun dirilmesi, ihyası ona bağlıdır. Aynı zamanda toplumu felakete sürükleyerek, fesat tohumlarının yeşermesine neden olanda yine sapıtmış alimdir. İlahi dergahta hem cezası eşsizdir hem de mükafatı. Allah bizlere rabbani alimleri tanımayı, ilim peşinde koşan ferasetli, ilmiyle amil olan alimleri toplumumuzun önderi kılmayı nasip etsin. Bizler ilahi kıstasları öğrenip yeryüzünün kandillerinin peşinden gitmeliyiz.. Allah’ım; kendi itaatini, Resul’ünün ve emir sahiplerinin itaatini bize ilham eyle. Sana karşı günah işlemekten bizi uzaklaştır. Temennimiz olan rızvanına ulaşmayı bize kolaylaştır.  Şüphe bulutlarını gözlerimizin önünden dağıt. Kalplerimizden şek hicap ve perdelerini kaldır. Gönlümüzden batılı yok et. Batınımızda hakkı sabit kıl…

 Mesut BORHAN