Siyaset

      İmam Humeyni (r.a):İslam siyasetten ayrı değildir. İslam diğer dinler gibi değil ki dua ve zikirden ibaret olsun. İslam’ın siyaseti diğer hükümleriyle birliktedir. Ve ben de siyasi müdahalede bulunuyorum.

           İnsanoğlunun  var oluşundan itibaren ilkelerinin benimsenmesi ve uygulanması bakımından siyaseti,   genel manada iki ana başlıkta ifade etmek  mümkündür; Rahmani  ve şeytani siyaset. Rahmani siyasette  hedef; ilahi amaca dönük olup bir İslam toplumunun , devletinin harici ve dahili işlerini en iyi şekilde idare edebilmek için İslam rehberinin aklı, keskin zekası ve tedbiri ile beraber , elinde olan mevcut güçleri kullanarak ,şirki ve güçsüzlüğü ortadan kaldırıp İslami ve insani idealleri topluma egemen kılma anlayışıdır.Bu siyasette amaç yeryüzündeki insanların mutluluğu olup, adalet anlayışının egemen olduğu ve mazlum halkların muhafaza edildiği, gücün değil de hakkın , hakikatin egemen  olduğu değerler esastır.Bu siyasetin meyveleri ; huzurlu, adaletli , onurlu ve erdemli  bir yaşamdır.

                 Şeytani siyasette ise değer ölçüsü, ilkesizlik ve değersizliktir. Bu anlayışta belirlenen hedefler de şeytani olup, sömürü üzerine kurulu düşüncenin  egemen kılınması  için gücün esas olarak kabul edildiği hiçbir insani değerin kabul edilmeyerek , amaca ulaşmak için her türlü yolu , yöntemi , aldatmayı, komployu ve hileyi meşru gören siyaset anlayışıdır. Bugün ve geçmişte, dünya genelinde siyasetçilerin kullandıkları ve benimsedikleri siyaset anlayışı bu tür siyasettir.Bu anlayıştaki siyasetlerin neticesi kan ve gözyaşı, duygusal sömürü; meyveleri ise zülümdür.

               Rahmani ve şeytani siyasetin ilkeler açısından  bir noktada buluşması ve ortak hareket etmesi imkansızdır. Yani şeytani siyaset ve değer yargıları Rahmani siyasette kısmen de olsa kabul görmez ve benimsenmez. Çünkü bunların dokuları birbiriyle uyumlu değildir. İslamiyet’ in ilk yıllarında müşrikler Peygambere(s.a.a) şeytani bir siyaset anlayışıyla şöyle demekteydiler: ‘’Sen bizi putlarımızla beraber kabul edersen biz de senin davetine karışmayız siyasetiydi .’’  Resulullah(s.a.a) ise kesinlikle bu teklifi kabul etmeyerek İslam’ın o zaman diliminde ve güçsüz olmasına rağmen bu teklifi reddederek rahmani siyaseti bizlere tanıtıyordu. Yine, İmam Ali (a.s) hilafete geldiği zaman birtakım insanlar Muvaviye’ye dokunulmamasını isteyerek ,  hilafetin güçlenmesinden  sonra onu  görevinden azledilmesini istemişlerdir. Hz. Ali(a.s) bu teklifi   kabul etmeyerek Muhammedi bir tavır sergilemiştir. Hakeza, Hz.Ali(a.s)  hilafete gelmesinden sonraki zamanda toplumda etkin olan kişilerin  iktidardan istedikleri gayri meşru dünyevi  taleplerini ,Cemel Savaşının çıkması pahasına da olsa  kabul etmeyerek, Rahmani siyasetin değer yargılarını ortaya koymaktaydı.Yani Rahmani siyaset bir hakkın yaşatılması için başka bir hakkın öldürülmesine veya batılın başka bir batılla giderilmesine müsaade etmemektedir.

               Bugün de  İslami İran, emperyalist ve zalim güçler karşında aynı Rahmani siyaset yöntemini izlemesinden dolayı şeytani siyasetin bugünkü temsilcileri olan  küfür cephesi   ile  her alanda mücadele  halindedir. Bizler şu gerçeği çok iyi biliyoruz ki   velayet değerlerine bağlı olan ve siyasetinin kaynağını Muhammedi anlayıştan  alan İslam inkılabı, bugünkü tağut ve zalim güçlerin başını çektiği   ABD ve uluslar arası Siyonizme karşı yürüttüğü  siyaset anlayışını , bu değerlerden değil de onların benimsediği  siyaset anlayışına göre oluşan değerlerden almış  olsa ,  bu kadar saldırılara ve dışlanmaya maruz kalmayıp aksine bu güçler tarafından desteklenecektir.Bunun en canlı örneği olan bu şer güçlerinin,Vahabi anlayışına dayalı, sözde şeriat hükümleriyle yönetilen   Suud  hanedanı ve Arap hükümetleriyle olan yakın ilişkilerindeki muhabbetleridir.Bu  yönetimler siyaset anlayışlarını  emperyalist  güçlere göre şekillendirip, onların amaçlarına ulaşmalarında onlara yardımcı olmaktadırlar.Bundan dolayı bu devletlerin  yönetimlerinin ne olduğu bu güçler için hiçbir önem arz etmemekle beraber, onların sistemlerinin devamının sağlanması için onlara yardımcı olmaktadırlar.Bu zalim güçlerin şeytani siyasetlerini benimseyip onlara göre hareket eden zihniyetin sözde ulemaları, din adamları  ümmetin izzetini savunan, hiçbir mezhebi bağnazlığa takılmadan , Kuran’ın emri olan ‘Müminler kardeştir.’ şiarıyla hareket ederek, mazlum Filistin halkını savunan Hizbullahi erlere , Siyonistlerle verdiği savaşta dua etmenin haram olduğu fetvasını vererek bu şer güçlerin şeytani siyasetlerine bu şeytani fetvalarıyla yardımcı olmuşlardır.Aynı şekilde, bu zihniyet Gazze Savaşı’nda mazlum Filistin halkına destek amacıyla yapılan  protesto gösterilerinin İslami olmadığını iddia etmişlerdir.        

            Toplumların  Muhammedi dini tanımada ve  anlamadaki  zafiyetleri onların  her zaman bu şer güçlerin şeytani siyasetlerine kanmalarına sebep olmuştur.Her zaman toplumlarda etkin olan güçler, insanların dini duygularından, birtakım dini  söylemler kullanarak istifade ederek , onları şeytani siyasetlerinin aracı yaparak amaçlarına ulaşmaya çalışmışlardır.Bugünlerde şeytani siyasetlerinde dini motifleri kullanarak  semavi dini değerlerden uzaktan yakından alakası olmayan uluslar arası Siyonizm, işbirlikçi yönetimleri de bu siyasetlerine alet ederek ,   ‘Dinler Arası Diyalog’ adı altında Muhammedi değerlerle mücadelede yeni şeytani metotlar geliştirmeye çalışmaktadırlar.Yine  yaşadığımız toplumda bu siyasetin topluma nasıl yansıdığını çok rahat görebilmekteyiz. Daha düne kadar dinin sembolleri  ve değerleri ile savaş halinde olan birtakım günümüzün siyasetçileri , tam yüz seksen derece dönüş yapmış bir görünüm sergileyerek, dindarları bu şeytani siyasetlerinin  başrolüne, şov vitrinlerine koyarak amaçlarına ulaşmaktan geri durmamaktadırlar. Şeytani siyasette de uygulanan yöntemler aynı olup değişen değerler sadece kişiler ve zaman dilimidir.

          İslam’ın ilk yıllarında o zaman ki emperyalist ve müşrik güçler tarafından  her türlü baskıya ve ambargoya maruz kalan Hz. Peygamber(s.a.a) gibi , benimsedikleri  Muhammed-i siyasetten , İlahi amacından ve ilkeli siyasetinden dolayı  bugün de  velayet çizgisinin takipçileri,  şeytani siyaset anlayışını benimseyen zalim ülkeler tarafından dışlanarak, her türlü ambargo ve abluka altına alınmaya çalışılmaktadır. Zaten bu durum hak ile batılın yılmaz mücadelesinde  bir realite olup değişen sadece kişiler ve zamandır. Rahmani siyasetin tanımını ve amacını dikkate aldığımızda , bu tanım açısından baktığımızda Müslüman’ın siyaseti dini, dini de siyasetidir. Dinin siyasetten soyutlanması ,  Sekülerizm anlayışının İslam’la bağdaşması söz konusu değildir. Dinin karşı olduğu şey siyasetin özü değil , şeytani anlayışa dayalı olan siyasettir. Siyasetin dinden ayrılması demek o din anlayışının ruhsuz, ruhban ve folklorik bir din anlayışı olmasıdır ki , bu da İslam’ın kesinlikle reddettiği  anlayıştır. Bu anlayış ancak bugün hakkaniyetliğini yitirmiş olan Hıristiyanlıkta mevcuttur. Siyasetin dinden ayrılarak rahmaniliğini kaybetmesi yaratıcının Rububiyet sıfatının devre dışı bırakılarak , o özelliğinin batıl ve ilahi dayanakları olmayan  kişilere havale edilmesi olup; bu da şirktir. Peygamberimizin ve Ehlibeytin  uygulamalarından  dinin siyasetle iç içe olduğunu çok rahatlıkla görebilmekteyiz. Peygamberimizin Mekke’de teşkil ettiği İslam devleti bunun en  canlı örneğidir. Rahmani siyasetin zaten amacı yeryüzüne hakkı hakim kılarak , huzurlu, adaletli ,insani değerlerin hakim olduğu  toplumu inşa etmek olduğundan dolayı  böyle bir yaşam içinde   siyasetin  bir dinden ayrı düşünülmesi imkansızdır.

İslami  Demokrasi

         İslami demokrasi; İslam İnkılabının ilahi bir lütuf olarak başarıya ulaşmasından sonra gündeme gelen bir terimdir. Aslında bu terim Batılı manada ifade edilen demokrasinin yeni keşfedilen bir kolu değil de, İslami  demokrasinin özelliği ve önemi; günümüzde dünya milletlerinin çoğu tarafından da uygulanan demokrasideki yanlışlar ve kusurlarının olmasından kaynaklanmaktadır. Zira bu ülkelerdeki demokrasinin kaçınılmaz sonucu olan seçimler, baskın güçler olan ,emperyalist ve kapitalist egemen güçlerinin propaganda olanakların tesirinde ve yönlendirilmesinde gerçekleşmektedir.Ve bu demokrasinin işleyişine de bu güçler  yön vermektedir.

       İslami demokrasi, amaç ve nitelik açısından liberal ve   Batılı  tarz demokrasiden temelde tamamen farklıdır. İslami demokraside asıl olan , bireyin kendi kaderini belirleme hakkı ve onun insan olma hakkıdır.Yani sade salt bir antlaşma ve formaliteden ibaret değildir.Gerçek manada demokraside; belirleyici olan değerler, inanç ve sorumluluk bilinci olmak zorundadır.

            İslam dininde en hayırlı amellerden biri ‘halka hizmet’ olduğu hakikatini dikkate aldığımızda; İslami demokrasi, gösterişe dayalı  ve  hayalperest olmayan , popülist yaklaşımlardan uzak  ve minnet kültürünü  bünyesinde barındırmayan,yegane değer ölçüsü olarak samimiyet, görev ve sorumluluk bilinci ve vazife aşkı ile beraber tertemiz, şaibeden  uzak, duru ve pak bir anlayışa dayalı olarak işleyen yönetim sistemidir.

              Nur patlaması olarak başarıya ulaşan İslam İnkılabı;  İslami demokrasi kendine referans aldığı tevhit ve dini merkezli anlayışın uygulanmasıyla, dünya milletlerinin gözlerinin önüne alternatif olarak sunulmasından dolayı ,  bugünkü sömürü anlayışına dayalı olan liberal demokrasi tüccarlarının amaçlarına ve hedeflerine ters düşmektedir.Çünkü bunlar demokrasinin kendi tekellerinde olduğunu ve onun tanım olarak  içeriğini ve karşılığı ancak kendilerini tanımlayacağını düşünmektedirler.Bu emperyalist ve kapital güçler, demokrasinin içinin insani ve İslami değerlerle doldurulup insanlara alternatif  dini demokrasi olarak  sunulmasını bir türlü hazmedememektedirler.

              İslami demokrasi tamamen diğer ‘izim’lerden bağımsız, kendine has özellikleleri olan, yönetimde tekamülü hedef alan bir demokrasidir. Bu demokrasinin  yönü ; rahmetli İmam’ın(r.a) buyurduğu gibi ne Batı’ya ne de Doğu’ya dönüktür.Bu model İslami değerlere canı gönülden bağlı ,halkın kabul ettiği ve benimsediği ,istişare anlayışına dayalı ,halkın değerleriyle barışık olan onların görüşlerine İslami ölçüler çerçevesinde değer  veren  yönetim şekli olan dini demokrasidir…