Hamd önde de sonda da Allah’adır…

Salât ve selam nebimiz, mevlamız, Allah Habibi Muhammed Mustafa ve onun tertemiz, pak, kullukta öne geçmiş Ehl-i Beyt’ine olsun. Selamet Resul-u Ekrem’in sadık ashabına olsun.

Kovulmuş şeytandan Allah’a sığınırız…

Günümüz toplumlarında yüz gösteren ahlak karşıtı söylemler ve daha da ilerisinde İslam’ın terörizmle eş tutulması süreci, giderek İslam’ın dünya arenasında sesinin yükselmesine ve ittihad-ı İslam’ın da temellerinin sağlamlaşmasına sebep olmakta. Acaba bu açıdan sevinmek mi gerekir yoksa üzülmek mi, bunu da siz değerli karilerin ilgisine sunuyorum. Ancak bana öyle geliyor ki İslamî hareketlerin temel aldığı çıkış noktaları bir tepkiden ziyade gerçek bir hareketsel açılım olacaksa o zaman süreç itibariyle biraz da olumsuz bir tablonun varlığı da düşünülebilir. Yine de bizlerin ilişkilerimizi sağlamlaştırmamız ve mezhepsel taassuptan giderek uzaklaşamamız ve içinde bulunduğumuz bu vahdet gününde bir “urvet’ul vuska” olarak İslam’a sarılışımız gerçekten önemli bir ilerlemedir.

Bir dünya görüşü olarak tevhidin, ideolojik temellerinin sağlamlaşması, diğer taraftan İslam’ın felsefî alanda kendini yeniden-inşa etmesi ve İslamî çevrelerin selefi/ahbarî zihniyete hiç de prim vermemeleri bugün İslamî düşüncenin bir dirilme sürecinde olduğunun açık imidir. Hadid Suresinin ayetlerinden Allah’ın yanına bir nur vererek desteklediği ümmetin, Allah’ın ipine sımsıkı sarılmış diyerek anlatılan türden birlikteliğin ve Enam Suresinde dini fırkalara bölenlere edilen lanetlerin kendini göstermeye başladığı bugünlerde, İslamî düşünce her yerde kendi toplumuna uygun bir söylemle, özde birliği savunacak duruma gelmiştir. Allah’ın diğer dinlerle bile ortak müşterekte birleşmeye çağrıda bulunduğu gerçeğini bir kez daha dile getiren İslam hareketi, Hizbullah’ın Lübnan’da yarattığı hakiki İslam’dan neşet eden söylemi kendine şiar edine dursun, Fransa’da da aynı şiarın farklı bir şeklini “El-Zehra Vakfı” Şeyhi Seyyid Yahya Kasimî’nin kurduğu “Anti-Sionist Parti” dillendirmeye başladı.

“Un front uni contre sionisme” yani “Siyonizm’e karşı tek cephe” başlıklı bir sloganla insanlara seslenen Seyyid Yahya’nın, Fransa’da okuduğum zamanlar Paris’te yaptığı bir konuşmasına şahit olmuştum. O günlerde lezzetli bir konuşma yapan Şeyh’in konuşması hakkında birkaç söz etmek istemişsem de nasibin bugünlere olduğunu bilemezdim.

Geçen günlerde partisince bana atılmış olan elektronik postada partileriyle ilgili merak edilenleri açıklamıştı. Ve bu açıklamalarda da çok önemli noktalar vardı şüphesiz. Fakat ben bu açıklamaları müstakil bir yazıda incelemek üzere bırakıyor ve Şeyh’in Filistin’in müdafaası için Paris’te Hahamlar ve Rahiplerin de aralarında bulunduğu bir topluluğa yaptığı konuşmadan kesitler tercüme etmek ve partinin İslam âlemi için öneminden biraz bahsetmek istiyorum.

Neden İslam ümmeti için böylesi bir partinin önemi vardır? Bizler neden bir siyasi parti ile Fransa’da temsil edilelim ki? Ya da Siyonizm karşıtlığı Fransa’da neden dile getirilmelidir ki? İşte bu sorulara Seyyid Yahya şöyle yanıt veriyor:

Bizler ne Yahudilere düşmanız ne de Yahudiliğe… Aksine, biz Musa’nın öğretilerini korumaya çabalıyoruz. Ancak Fransa bugün özgürlükten yoksundur. Bir gurup Siyonist tarafından sömürge haline getirilmiştir. Fransa, artık özgür değildir.

Görüldüğü üzere Seyyid siyasi hareketin merkezine özgürlükten yoksun Fransa’yı alıyor. Yani amaç olarak bir ayrıştırma ya da yok etme çabası yok. Bir Yahudi karşıtlığı hiç yok. Burada Seyyid’in hedef noktası Siyonistlerce işgal edilen sözde özgür Fransa’da, siyonizmin etkisini kırmak ve ona rakip ideolojik bir hareket tasarlamaktır. Ki Fransa’nın özgür olmayışına dair sözlerine şöyle devam ediyor Kasimî:

Biz bugün, Paris’te bir gösteri kararı aldık. Ama engellendik… İzin verilmemek istendi. Siyonistler toplumda bizler hakkında(Müslümanlara dair) korku tohumları ekmişlerdir ve bugün de bu şekilde toplumu yönlendirmektedirler.

Görüldüğü gibi, Seyyid’in hareketi, temeline aldığı yegâne olgu olan İslam’ın diğer insanların indinde aldığı eksil yönü yok etme çabası içerisindedir aynı zamanda. Planlanan yürüyüş bir dinler mozaiği planıydı. Allah’ın önerisi olan “dinler arasındaki ortak sözde yani Allah’ın tekliğinde” birleşme sürecine işaretti. Öyle ki, yürüyüşte El-Zehra İmam Cuma’sı Seyyid Cafer, Paris’ten Rahipler ve Hahamlar aynı safta yürümekte, “siyonizme karşı” aynı sözleri savurmaktaydılar. Ve hepsi tek ağızdan Seyyid’in sözlerini teyit ediyorlardı. Seyyid Siyonizm hakkındaki sözlerini şöyle sürdürdü:

Siyonizm’dir ki, biz Filistin’de onu istemiyoruz. O insani ideallerden biri değildir. Siyonistlerin insanlıkla, kanunlarla, demokrasiyle hiçbir ilişkileri yoktur. Bizse halkı siyonizmde olmayan bu değerlere çağırıyoruz.

Siyonizm’in dünyada yarattığı kargaşa ortamının tahlilini ne güzel yapıyor Seyyid. Onun sözlerine ek olarak şunu da ilave edebiliriz ki, Siyonizm kendi başına bir düşünsel sistem bile değildir. Bu düşünceyi savunanların hiçbir ahlaki bağlılıkları yoktur. Onlar için tek gerçek, kendi içlerinde bir Haham’ın fetvasında geçtiği üzere diğer ümmetlerin “hayvan”lığıdır. Öte taraftan, Yahudiliği yüceltmek ve diğer dinleri yok etmek üzerine kurulu bir dinsel söylem olamaz. Dünyada bulunan semavi olsun, felsefi olsun hangi dine bakarsak bakalım öncelikli hareket paradigması saygıdır. Fakat Siyonizm kendi ürettiği din ile Allah ve onun kanunlarını kendi eliyle yazarak, Kuran’da işaret edilen, “ayetleri bile bile değiştiren” kitlenin ta kendisi olduğunu ispat etmiştir. Böylece de Filistin hareketinin haklılığı ortaya çıkmıştır. Seyyid Filistin için şöyle sesleniyordu:

Ülkemizi geri alalım… Kudüs’ü geri kazanalım… Sloganımız ise şöyle olmalı: Müslüman, Hıristiyan ve Yahudilerin birlikte yaşadığı bir Kudüs! Biz tüm dinlerin mensuplarını bu amaç üzere savaşmaya çağırıyoruz. Rahmetli İmam Humeynî’nin Kudüs’ün özgürlüğü için başlattığı bu hareketi bugün biz destekliyoruz.

Seyyid’in hareketinin temelleri bu son sözleriyle artık kendini alelade belli etmektedir. Dünyada muvahhid bir duruşu savunan bu hareketin temellerinin de İmam Humeynî r.a’dan alındığını da bildirmektedir. Ve konuşmasının sonunda ise, insanlara neden bu harekette birleşmeliyiz sorusuna şu açıdan yanıt veriyor:

Çocuklarımız için ne yapabiliriz?

Geleceğin dünyasında nasıl birlikte yaşabiliriz?

Gelecek nesillere miras bırakacağımız da ne?

Evlatlarımız hep birlikte dünyanın neresinde yaşayabilecek?

Onlara, savaşları, adaletsizliği, bitkinliği mi miras bırakacağız?

Bugünün medeniyet şokları medya tarafından yönlendiriliyor. Terörizmle mücadele diyorlar ama terörizm onlardan besleniyor ve emperyalizm ve Siyonizm tarafından destekleniyor. İşte tüm bunların yenilmesi ve gerçeğin bilinmesi için birlikte olmalıyız.

Bugünün koca bir keşmekeşe bürünen dünyasında gün geçtikçe kendini bulan İslamî hareket, Fransa’da da yansımasını işte böyle gösterdi. Allah’tan onlara yardım ve Siyonizm ile mücadele yolunda selamet bahşetmesini niyaz ederim…

Ves’selamu aleykum ve rahmetullahu ve berakatuh…

Hüseyin BEHEŞTÎ

huseyn_tr@yahoo.fr