Bismillahirrahmanirrahim

Yine ellerim semada

Ümit ederim Allaha

Eller yükseldikçe semaya kalbim geliyor gözlerimin önüne. Kalbimde kirlenmiş bütün noktalar boğulmak üzere ve ben nefes alamıyorum. Gözlerimde kalbim ve kalbimin siyahlığı. Boğuluyorum!

Hıçkırıklar dizilmiş boğazıma.

 Namaz kılıyorum Kuran okuyorum ve bunun gibi Allahın istediği başka amelleri yapıyorum. Allah’a karşı görevlerimi yerine getirerek, o an mutlu oluyorum. Belki de Allahın sevdiği kullardan oldum diyorum... Çünkü Allah küçük de olsa iyi bir amelin karşılığını verecektir diye biliyorum.  Adını anmakla bile, bizlere cennet bahçesini bağışlayan sonsuz bağışlayıcı benim amellerimin karşılığını elbette verecektir. Çok mutluyum, umutluyum da. Ne güzel birçok cennet bahçem var! Ne güzel değil mi köşklerim var!

        Tekrar kalbime dönüyorum kalbim yine kapkaranlık. Allah’ım ben niye böyle boğuluyorum ki! Neden ben yine mutsuzum? Niye dualarım kabul olmuyor? Neden seni tam anlamıyla hissedemiyorum?

     Aslında biliyorum ama bildiğim halde yinede yapıyorum. Her gün bir şekilde duyuyoruz, yapılan bir günah var ki bütün amellerimizi yok ediyor!

    O amel ki cennet bahçesini ve o bahçedeki evleri yok ediyor birer birer... Evet, o günahı bile bile yapıyoruz gün içinde defalarca… Çünkü toplum bu konuda bizleri yargılamıyor. Hatta önümüzü açık tutarak,  bu konuda teşvik bile ediyor. Ben, sen ve o tuzağına düşmemiz gereken ve Allah tarafından affedilmeyecek o günahı ne yazık ki gün içinde defalarca yapıyoruz. Günahı işleyerek birbirimizin destekçisi oluyoruz.

    Uğraşıyoruz, didiniyoruz Allahın istediği kul olma uğruna ve uğrunda öldüğün cennet karşılığında, ama nafile. Amellerimizi bir kıvılcımla yakarak günahkâr kullardan oluyoruz ve o günahla yok ediyoruz bütün amellerimizi…

   Ne kadar acı bir gerçek değil mi? Bu tuzağa defalarca düşüyoruz.

Düşünün ki zinadan bile ağır olan günahı sürekli işlediğini. Akraban, komşun veya tanıdığın biri zina yaparsa ona nasıl bakarsın! Nefret gözüyle değil mi?

   Evet, o günahın ne olduğu az çok hepimizin düşüncelerinde belirdi değil mi?

Kul haklarının en büyüğü olan “GIYBET”. Toplumun hastalığı olan “GIYBET”.

     Resulullah(s.a.a.) gıybeti şöyle tanımlamıştır: “Birinizin kardeşini hoşlanmayacağı şeyle anmasıdır.”

  Kuranda gıybet edenler için Allah şöyle buyuruyor.

“İnsanları diliyle çekiştiren, kaş ve gözüyle işaretler yapıp alay eden her fesat kişinin vay haline!”(Humeze suresi 1.ayet)

   “Biriniz diğerinizin arkasından çekiştirmesin.Biriniz ölmüş kardeşinizin etini yemeyi sever mi?İğrendiniz değil mi?O halde Allahtan korkun;şüphesiz Allah tövbeyi çok kabul edendir”(Hucurat suresi ayet 12)

 Peygamber efendimiz (s.a.a .)buyuruyor ki;

“Gıybet edipte tövbe ederek Dünya’dan giden kimse cennete en son girecek kimsedir. Gıybet etmede ısrarlı olan kimse cehenneme ilk girecek kimsedir.”

“ Gıybet etmekten mutlaka sakınmalısın, zira gıybet zina etmekten daha ağırdır günah bakımından. Ebuzer ya Resulullah nasıl zinadan daha ağırdır arz edince, çünkü zina eden tövbe edince Allah günahlarını affeder ama gıybet eden adamı gıybeti edilen adam affetmedikçe Allah bağışlamaz”

       Duada Allaha kaldıracak elimin gücü yok yüreğimin dili yok ki konuşsun!

      Niye neden diyorum kendi kendime? Uğraşıyorum aman şu iyiliği yapayım da Allah bana nazar eylesin, aman şu iyiliği yapayım da Allah bana acısın.

    Eee ...  Sonuç elde var koca bir sıfır. Bir gıybet yaktı kül etti o güzelim amellerimi. Neticede elde var koca bir sıfır.

   Kendi ellerimle kurduğum cennete ki evimi kendi dilimle yok ettim.

   Hani derler ya bir insanın kendine ettiğini bir ordu toplansa yapamaz misali…

    Yüzümüzü karartacak zinadan ağır olan günahı kuruyemiş gibi tüketiyoruz.

   Biri birini uyarma gereği duymuyor ki! Arkadaş şu anda cennet bahçendeki evini yakıyorsun. Yazıktır yapma etme!

   Bu dünyadaki evini yakabilir misin ki kendi ellerinle? Ebedi dünyadaki evini yok ediyorsun. Çok basit görünen ama çok acı bir gerçek…

     Geçenlerde bir arkadaşla gıybeti konuşurken ona şöyle sordum. Nasıl yenebiliriz bu tuzağı? O da bana şöyle cevap verdi. Öncelikle gıybetin büyük günahlardan olduğunu kabul etmeliyiz. Bedenimize bu günahın işlememesi için yasak koymalıyız. Kendimize bu günahı bir daha işlememek üzere söz vermeliyiz. Her günah gibi gıybeti de arada bir işleme lüksümüz olmamalı. İnsan arada bir hırsızlık yapamayacağı, zina yapamayacağı veya alkol içemeyeceği gibi gıybeti de arada bir yapamaz. Hepimizin bu günahı oldukça hafife alıp peynir ekmek gibi tüketmesi o günahı hafifletmez. Eş dost veya bir başkasının bu günahı basite alması bizi de gıybete  teşvik etmemeli.  Hırsız hırsızdır, yalancı yalancıdır, dolandırıcı dolandırıcıdır arada bir yapması onun suçunu hafifletmez…

   Bir anda nasıl temizleneceğim diye çırpınıyorum. Çırpınırken öylece dalgalarda, tövbe etmek geliyor aklıma son anda. Karar veriyorum, bir daha gıybet etmemek üzere Allah’a sığınıyorum ve kararımı uygulamaya koyuyorum.

         Sabah yeni bir karar ile yeni bir güne başlıyorum. Allah’a söz verdim ve sözümde durmalıyım ki Allah beni bağışlasın. Yapıyorum bir iyilik kendime ve diyorum ki; gıybetini ettiğim bütün insanlardan helallik alacağım. Bundan sonrada kesinlikle kimsenin gıybetini yapmayacağım. Bunun için de kolları sıvazlıyorum…

        HADİ HEP BİRLİKTE ELELE VERİP cennet bahçemizde soldurduğumuz gülleri yeşertelim. Ölüm günü yaklaşmadan birbirimizle helalleşip, bir daha GIYBET etmemek üzere son noktayı koyalım. Allah yar ve yardımcımız olsun.

                                                                                                                 Ülkü ARAS