Bazen acını yürek
kafesine tıkarsın.İçinde fırtınalar, rüzgarlar koparırcasına…Bazen göz
yaşlarını göz bebeklerine tıkarsın.İçinde seller, dalgalar akarcasına..
Hani yerinde
duramaz ya o göz yaşları, hani yüreğin içine sığmaz olur ya…
İşte o zaman,
işte o zaman…Akar göz yaşları,bu alemi hiçe sayarcasına…
Bir ses
ararsın kulaklarında, bir güç ararsın yüreğinde, seni sana hatırlatacak.Ağlamak
istercesine; Kuran’ın ayetlerinde, kendini kaybedercesineKuran’ın nağmelerinde…Daldan dala geçercesine
Kuran’ın her harfinde.
Bir ses
duyuyorum, çok yanık feryatlarda…Öyle yanık bir ses ki; Kuran’ı yaşatıyor her
nağmede…Ana acısı buluşuyor, Kuran’ın ayetlerinde…
Ağlarsa anam ağlar dercesine;
kapılıyorum ananın sesine…
Sesleniyor etrafındakilere;
“Ey misafirler;
kimi uğurlamaya geldiniz böyle???Benim yavrumu mu uğurlamaya geldiniz, son
yolculuğunda:’ Yolun açık olsun.’ demeye mi geldiniz?Ana yaşar, bala seni terk
ederse:’ Allah sabır versin.’ demeye mi geldiniz, böyle çetin bir derde çare
olmaya mı geldiniz?’’
“Ey yoldaşlar;
balayı kefenlemek her ananın gücü değil, ben beklerken yalan alemi, yavrusunu
uğurlamak her ananın yüreği değil.’’ dercesine.
Gözlerim
takılıyor ananın yüzüne…Gördüklerim işleniyor o anda yüreğime.
ANNE BENİM ANNEM
Hayatı görüyorum
yüzünde
Ne kadar da
değiştin birkaç saatte
Kayboluyorum
hayatın derinliklerinde
Seni yaşamak,
sana doymak istercesine
Yüreğimle
yüreğine ilaç olmak yürekçe
Çaresizliğine
çare ararım kendimce
Derdi anlat
RABBİNE dilince
Seni anlamaya
çalışsam da
Geziniyorum yüzünün çehresinde
Görüyorum her
gerçeği her çizgisinde
Allah’ı yaşamak
istercesine
Kayboluyorum
yüzünün her derinliğinde
Bir ses duyuyorum derinden: “Baba, baba!” diye.Nağmeler,
gözyaşlarına karışıyor:’’ Baba!’’ diyor Rugeyye’nin dilice…’’Yetim kalmak ne
zormuş.’’ dercesine, şefkatsiz kalacağını, geçmişin artık geri gelmeyeceğini bile
bile:’’ Keşke yanımda olsaydı.’’ dercesine.
Sesler yükseliyor
gökyüzüne, getirdiler kefeni gözler önüne…Toplandı anası, balası yoldaşları
yanı başına. Kuran nağmeleri buluştu acı figanlarla, herkeste bir eziklik bir
ıstırap, gerçekler serildi gözler önüne.Hayat durmuşçasına birleşti bütün
gözyaşları bir kefende…Düşünceler bütünleşti bu halde.Düşünüyor bütün bedenler
kendini o kefende:’’ Ben ne zaman gireceğim acaba bu gerçek role?’’
s.a.kardeşim hayatımızın kabul edelim yada etmeyelim vuku bulacak olan ölüm gerçeğini öyle bir tasvir etmişsiniz ki kaybettiğim yakınlarım ve gözlemlediğim yakınlarını kaybedenlerin acısı yazınızda tekrar canlandı.yüreğimin acısını dindirecek bir yürek ve yüreğin sahibinin bizlere nazar etmesi niyazındayım.yüreğinize sağlık.
Yazarlar ve makalelerin
Yayınlanan haberlerin yorumları sadece yorum sahibini bağlar. Bu konuda
rast haber merkezi'nin hiçbir sorumluluğu yoktur
rasthaber.com’da yayınlanan harici linkler ayrı bir sayfada açilir.harici linklerin içeriğinden rasthaber.com hiçbir şekilde sorumlu değildir
rasthaber.com’da yayınlanan yazı ve yorumlardan yazarları sorumludur.
